زنگ‌ها برای که به صدا در‌می‌آید؟

برای یک لحظه تمام تلفن‌هایی که در یکی دو روز اخیر به روزنامه شده که محور آنها جومونگ بوده را در ذهن مرور می‌کنم و با خود می‌گویم بازهم یک جومونگ زده دیگر. می‌گویم خوب شما چرا سریالی مثل جومونگ را بیشتر از سریال‌های ایرانی دوست دارید؟ می‌گوید؛ من بیشتر سریال‌های تلویزیون را تماشا می‌کنم مثلا سریال رستگاران را به صورت کامل دیده‌ام، سریال در چشم باد را هم می‌بینم، سریال «بشارت منجی» را با دقت پیگیری می‌کنم، سریال «یوسف پیامبر» را هم خیلی دوست داشتم. اما وقتی همه این‌ها را کنار هم می‌گذارم و با سریالی مثل جومونگ مقایسه می‌کنم، می‌بینم جومونگ بهتر است. می‌دانید چرا؟ چون این سریال بی‌خودی کش نیامده است. مثلا وقتی بازیگران سریال می‌خواهند از شهری به شهر دیگری بروند، مسیر سفر آنها کشدار نمی‌شود اما در یکی از سریال‌هایی که الان در حال پخش است، چند قسمت از سریال به سفر چند خانواده از شمال به تهران اختصاص یافت که بیشتر آن بی‌خودی کش آمده است و به مخاطب چیز جدیدی نمی‌دهد و او را خسته می‌کند. سریال جومونگ پر از صحنه‌های درگیری است، اما هیچ‌وقت در چند قسمت سرهایی که روی نیزه رفته و در شهر چرخانده می‌شود را نشان نمی‌دهد ...

وقتی سکوت مرا از آن طرف خط متوجه می‌شود می‌گوید؛ گوش می‌کنید؟ می‌گویم بله. می‌پرسد، تورو خدا من بد می‌گویم... اشتباه می‌گویم... می‌مانم چی جواب بدهم. می‌پرسم شما شاغل هستید یا خانه‌دار. می‌خندد و می‌گوید: اگر شاغل بودم که نمی‌توانستم این همه سریال ببینم... می‌پرسم حتما تحصیلات دانشگاهی دارید که این‌قدر موشکافانه سریال‌ها را می‌بینید و بررسی می‌کنید؟ باز هم می‌خندد و با لهجه آذری زیبایش می‌گوید: نه دیپلم هستم اما روزنامه جام‌جم را هر روز می‌خوانم و تلویزیون هم زیاد می‌بینم. اما خانم جان اینها ربطی به تحصیلات ندارد اگر کمی وقت بگذاری و سریال‌ها را مقایسه کنی متوجه نقاط قوت و ضعف هر کدام می‌شوی...

تلفن این خانم را می‌توان هشداری دانست برای همه سازندگانی که بدون توجه به نظر مخاطب و بازتاب آن در میان مردم به کار تولید مشغول می‌شوند و تمام کسانی را که درباره آثار آنها نظر منفی داشته باشند را دشمن خود قلمداد می‌کنند. اداره کل تحقیقات سازمان صداوسیما که مدام با بینندگان این رسانه در ارتباط است، می‌تواند پلی باشد میان مخاطبان رسانه و دست‌اندرکاران تولید برنامه‌های تلویزیون. اداره‌ای که با بازتاب نظر مخاطبان می‌تواند به سازندگان سریال‌های تلویزیونی هشدار بدهد که مخاطبان را جدی بگیرند و بکوشند از آنها عقب نمانند و باور کنند که زیر ذره‌بین قوی مخاطب قرار دارند.