پزشک خانواده
سندرم پاهای بیقرار (RLS )شامل مجموعهای از علائم است که بیمار در آن به طور فزایندهای در پای خود احساس ناراحتی میکند و مجبور است پای خود را حرکت دهد. معمولا افراد، این احساس را به شرایطی مثل خزیدن، خزش، لرزش، گز گز کردن، سوختن یا درد داشتن ارتباط میدهند، یعنی میگویند مثل این است که حشرهای کنار پای شما راه میرود. این احساس ناخوشایند است، اما دردناک نیست. برای مقابله با چنین احساسی، افراد معمولا پاهایشان را جابجا میکنند یا تکان میدهند یا در کف اتاق قدم میزنند یا ورزش میکنند. این فعالیتها تنها اندکی از علائم را کاهش میدهند. علائم و نشانههای این سندرم از این قرار است:
1 احساس ناخوشایند خزیدن در اطراف ماهیچه ساق پا، ران و بازوها 2 فشار مقاومتناپذیر برای حرکت دادن پاها 3 احساس آرامش موقتی با حرکت دادن پاها 4 علائم قبل از شب بدتر میشود و در طول روز برطرف میشود.
احساس خزش مربوط به این وضعیت معمولا کمی بعد از خوابیدن شروع میشود. در نتیجه تعداد زیادی از افراد مبتلا به سندرم پاهای ناآرام، برای خوابیدن با مشکل مواجه میشوند در نتیجه در طول روز احساس خوابآلودگی دارند. این اختلال خطرناک نیست، اما بشدت باعث ناراحتی و اختلال در خواب میشود. تعداد زیادی از افراد مبتلا، به طور غیرعادی در طول خواب تیک و پرش عضله پا دارند که حرکات دورهای اندام در خواب نامیده میشود.
محققان تخمین میزنند که این اختلال، بسیاری از مردم دنیا را آزار میدهد. اگرچه تصور میشود که این بیماری براحتی قابل تشخیص نباشد؛ این اختلال ممکن است در دوران کودکی شروع شود و گاهی اوقات با درد هنگام رشد اشتباه گرفته میشود. اما در بین افراد میانسال و پیرتر شایعتر است.
علت سندرم پاهای بیقرار ناشناخته است. اما به طور تقریبی نصف کسانی که دچارRLS هستند، پیشینه خانوادگی دارند. بعضی از آنها کمبود آهن و کمخونی دارند. بیماریهای مزمن از قبیل اختلالات کلیوی، بیماری پارکینسون و دیابت، با این سندرم هماهنگی دارند. در بعضی از خانمهای حامله مخصوصا در 3 ماهه آخر، سندرم پاهای ناآرام به وجود میآید. در اکثر آنها، علائم حدود یکماه بعد از زایمان از بین میرود.
پزشک برای تشخیص پاهای بیقرار، علائم شما را میسنجد و سوالاتی در مورد خواب شما میپرسد. برای کنترل سطح آهن و دیگر شرایط از جمله، کمخونی یا دیابت، از شما آزمایش خون میگیرند. اگر شرایط زیر از جمله نقص کلیه یا بیماری اعصاب یا کمبود آهن دارید با برطرف کردن عامل، علائمRLS از بین میرود، اما آهن باید بعد از آزمایش خون و تحت نظر پزشک مصرف شود، به خاطر اینکه آهن اضافی میتواند برای بدن مضر باشد. افرادی که علائم خفیف دارند تغییر سبک زندگی، علائم را کاهش داده یا برطرف میسازد. اگر این تغییرات مفید واقع نشود، در آن صورت از دارو استفاده میشود.
رایجترین داروهایی که برای درمان سندرم پاهای بیقرار مورد استفاده قرار میگیرد، داروهای مقلد دوپامین هستند. این داروها برای درمان بیماری پارکینسون به وجود آمدند. آنها میزان تحرک را در پاهای شما کاهش میدهند. این داروها شاملpramipexole, pergolide و ترکیبی ازlevodopa'carbidopa هستند.
داروهای خوابآور مخصوصا بنزودیازپینها مثل دیازپام و کلونازپام ممکن است برای داشتن خواب آرامتر تجویز شود، اگرچه حساسیت پا را به طور کامل تسکین نمیدهند. ممکن است برای درمان علائم شدیدتر، داروی مخدر از جمله کدئین برای ایجاد آرامش مورد استفاده قرار گیرد، اما اگر به مدت طولانی مصرف شود اعتیاد ایجاد میکند. داروی ضدصرع هم ممکن است تجویز شود. این داروها فعالیت سیستم عصبی پا را کاهش میدهند و شامل دارویgabapentin وlamotrigtine است. داروهای ضد فشار خون بالا از جمله کلونیدین نیز گاهی اوقات مورد استفاده قرار میگیرد. این دارو ممکن است فعالیت ماهیچهها و سیستم عصبی را کاهش دهد.
سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.
گفت و گو
