ناهید قمریان از شیراز: دوست عزیزم جناب کافه کاغذی، این سوال خانه دوست فیالواقع اشک به چشم ما آورد. چون ما اصولا هر روز این ضربالمثل را در حالتهای مختلف تجربه میکنیم. چرا؟ عرض میکنم. صبح میرویم سوار تاکسی شویم برویم دبیرستان که یکهو میبینیم یک تاکسی درب و داغان که شباهت عجیبی به ماشین مشتی ممدلی داره مییاد جلوی پایمان میایسته. ما هم به ناچار سوار میشویم. حالا دیرمون شده، زنگ اول امتحان هم داریم و تازه به خیال خام خودمون میخوایم ساعت آخر رو بپیچونیم و برگردیم خونه چون باید بریم عروسی. بعد میبینیم که به به، جناب راننده با خونسردی تمام میایستند و میگویند: «کاکو بنزین تموم کردیم.
کد خبر: ۱۷۸۳۲۶
وایسا، برم این باکو (یعنی باک بنزین رو) پر بکنم بیام. حالا خوبه یه چارلیتری تو صندق عقب دارم...» و همین جور که با خودش حرف میزند و این باک رو پر میکنه، دوباره راه میافته. بعد از گذراندن چند چهارراه دوباره ماشین میایسته: «ای بابا! انگار پنچر شدیم. میگما، میخوای تو پیاده بشی خودت بری؟ این جوری خیلی معطل میشی!» حالا شما بگین اگه این همه سنگ واسه پای لنگ بنده نیست، پس واسه کیه؟
سعید رحیمی از ایلام: بستگی داره این سنگی که شما میگین چه نوع سنگی باشه. اگه از همین سنگهای بیمصرف خاکستری رنگه که توی کوچه و خیابون ریخته به طور قطع و یقین متعلق به بنده میباشد، ولی اگر منظورتان سنگ قیمتی از نوع الماس و این جور چیزهاست... نه آقا جان، هر چی فکر میکنم میبینم هیچ ربطی به پای لنگ بنده ندارند. پس بیزحمت همون سنگ بیارزشها رو بفرستید بیاد که پای لنگ ما آماده پذیرایی است!
ایمان علیزاده از تهران: چرا شما گیر دادین به ضربالمثلها؟ لابد قدیمیها یه چیزی میدونستند که گفتن دیگه. داداش اینقدر پا تو کفش قدیمیها نکن، بد میبینی ها!
یگانه عظیمی از آستارا: بابا شما مگه فیلم مستند راز رو ندیدین؟ خب معلومه چرا هر چی سنگه مال پای لنگه. چون اون پا لنگه، خودش اینجوری دلش پامیخواد وگرنه اگر شما به کلی منکر حضور سنگ در عرصه هستی بشین و به جای لنگیدن درست مثل بچه آدم راه برین دیگه چرا باید غصه سنگ و کلوخ و این جور چیزها رو بخورید؟ خب تقصیر خودتونه که اینقدر موج منفی از خودتون در میکنید. یک کم مثبت باشید و مثبت به همه چیز نگاه کنید. خواهید دید که تمام سنگها زیر پای شما تبدیل به قالی سلیمون میشن. به به چه پیام مثبت درست و حسابی فرستادم. انصافا ً یه ماشاءالله به این همه انرژی مثبت بدین، راه دوری نمیره. دست شما درد نکنه.