اول خانواده، بعد بازی‌

این اولین بار نیست که پروانه معصومی چنین حرفی زده. با این که سال‌هاست او را به عنوان بازیگر حرفه‌ای دیده‌ایم و حتی از مدتی پیش فیلم‌سازی را هم شروع کرده. بنابراین اگر یک بازیگر حرفه‌ای پرسابقه بعد از این همه سال اینقدر خودش را نسبت به خانواده‌اش مقید می‌‌داند، هم باید برای ما سرمشق باشد و هم قابل تقدیر. او جای دیگری در پاسخ به حاکم شدن سیستم ستاره سالاری در سینمای ایران گفته: «چون در سینمای این سالها کار نمی‌کنم، نمی‌توانم نظری بدهم.»

وقتی راه، هدف می‌شود

«می‌گویند هر طور رفتار کنی و زندگی کنی، همان‌طور با شما برخورد می‌کنند. من هم در این حرفه طوری کار کرده‌ام که فرصت کار با کارگردان‌های خوب بیشتر برایم پیش می‌آید. گرچه یکی دو کار متوسط هم داشته‌ام. بازیگری حرفه بی‌رحمی است و همیشه باید بین نبودن وکار متوسط کردن یکی را انتخاب کنی. عده‌ای معتقدند به هر قیمتی باید در این حرفه حاضر بود. ولی من معتقدم انسان باید برای هر کاری که به‌ آن ایمان دارد و برای رفتن به آن راهی که فکر می‌کند درست است، خودش را آماده کند. حتی اگر به هدفش نرسد، آن راه خودش برای او هدف می‌شود.»

معمولا بازیگرها از این جور حرف‌ها زیاد می‌زنند. ولی بین حرف تا عملشان زمین تا آسمان فاصله است. اما وقتی اینها را مثل مهدی هاشمی می‌گوید، نمی‌توانید در صحت حرف‌هایش و صداقتی که در آن نهفته است، شک کنید. چون پرونده‌اش به خوبی نشان می‌دهد، چه کاره است و چقدر به حرف‌‌هایی که می‌زند، پایبند بوده.

مهدی هاشمی ادامه داده: «بازیگری هستم که همیشه در خدمت کارگردان هستم. کارگردانی که در کارش مهارت زیادی دارد، برایم عزیز و بزرگ است و من همکاری با او را دوست خواهم داشت و تمام انرژی‌ام را برایش خواهم گذاشت. پس نوع کار برایم مهم نیست و کیفیت مهم‌تر است».

بیکاری‌هایم را می‌بینم‌

«سال‌ها قبل سوسن تسلیمی به من گفت: هر چی وقت اضافی داری در اتاق تدوین بگذران. این یکی از مهم‌ترین جمله‌هایی است که در زندگی حرفه‌ای‌ام شنیده‌ام. از تماشای راش لذت می‌برم. در حالی که برای اغلب بازیگرها کار خسته‌کننده‌ای است. این کار به من تجربه و دانش داد تا به این نکته برسم که همه نقش‌ها را می‌شود به چیزی ماندگار تبدیل کرد».

بعضی بازیگرها مدام در معرض دید هستند و خیلی هم راحت با این ور و آن ور مصاحبه می‌کنند. آتیلا پسیانی از آنهایی است که با وجود این که خیلی دیده می‌شود  چه در تلویزیون، چه در سینما و چه در تئاتر  کمتر تن به مصاحبه می‌دهد و برای همین وقتی با یک جا مصاحبه می‌کند، حرف‌های خواندنی و مفیدی می‌زند. گرچه باید دقت کند که آن زیاد دیده شدن، به تئوری‌های خودش خیلی لطمه نزند.

او در جواب این سوال که چطور انرژی‌اش را بین کارهای مختلف تقسیم می‌کند، گفته: «آگاهانه و با یک برنامه‌ریزی حساب شده برای یکی کم‌کاری و برای دیگری پرکاری نمی‌کنم. ممکن است ناخودآگاه این اتفاق بیفتد. این تعلق خاطر زمانی اتفاق می‌افتد که دارم کاری را انتخاب می‌کنم. یادم هست در یک سریال نقش یک خدمتکار لال را بازی می‌کردم و همزمان هم در فیلم «شبانه» حضور داشتم».