علت اصلی پرهیز از ورود به مرحلهای جدید از رویارویی مستقیم را باید در وجود سه مؤلفه اصلی قدرت جمهوری اسلامی جستوجو کرد؛ سه ضلعی که از دیپلماسی، توان میدانی و نظامی، و حضور و پشتیبانی مردمی تشکیل شده است. در این میان، نقش مردم بهعنوان ضلع سوم مقاومت از اهمیت ویژهای برخوردار است. استمرار حضور و همراهی بخشهای مختلف جامعه در شرایط فشار و تهدید، پدیدهای است که به باور بسیاری از تحلیلگران سیاسی و اجتماعی، ظرفیت بالای تابآوری ملی را به نمایش گذاشته است. همین مسأله موجب شده تا دشمن، بهجای تمرکز صرف بر ابزارهای نظامی، راهبرد فرسایش روانی و اجتماعی را در دستورکار قرار دهد. بر اساس رهنمودهای رهبر انقلاب، امام سیدمجتبی حسینی خامنهای، یکی از مهمترین اهداف دشمن، هدفقراردادن روحیه و تابآوری مردم از طریق گسترش یأس، بدبینی، اختلاف و تردید در جامعه است. در چنین شرایطی، جنگ روانی به ابزاری برای تضعیف انسجام ملی تبدیل میشود؛ ابزاری که هدف آن کاهش اعتماد عمومی و تضعیف اراده جمعی در برابر فشارهای خارجی است. هدف دوم، ایجاد اختلال در دستگاه محاسباتی مسئولان و مدیران اجرایی کشور است. در شرایطی که دولت و مجموعه مدیریتی کشور مسئولیت تأمین معیشت و اداره امور عمومی را بر عهده دارند، هرگونه آسیب به زیرساختهای حیاتی میتواند زمینهساز فشار مضاعف بر فرآیند تصمیمگیری شود. از این رو، حملات علیه زیرساختها صرفا یک اقدام فنی یا نظامی نیست، بلکه تلاشی برای ایجاد تردید در محاسبات راهبردی مدیران و مسئولان کشور به شمار میرود. رهبر انقلاب بارها بر ضرورت حفظ دقت در محاسبات و پرهیز از تأثیرپذیری از جنگ روانی دشمن تأکید کردهاند. از این منظر، هرگونه تردید در اصل ایستادگی و مقاومت در برابر فشارهای خارجی میتواند خسارتهایی بهمراتب سنگینتر از آسیبهای ناشی از اقدامات خصمانه دشمن به همراه داشته باشد. بر همین اساس، میتوان گفت که راهبرد کنونی دشمن بر کاشت بذر یأس، اختلاف و بدگمانی در دو حوزه متمرکز شده است: نخست در میان مردم و دوم در میان مدیران و مسئولان اجرایی کشور. این درحالیاست که نیروهای مسلح و مجموعههای عملیاتی کشور که مسئولیت دفاع و مدیریت میدان را بر عهده دارند، همچنان با انسجام و اقتدار به ایفای نقش خود ادامه میدهند. پیام اخیر رهبر انقلاب نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است؛ پیامی که بر استمرار مسیر ترسیمشده از سوی بنیانگذار جمهوری اسلامی و حفظ روحیه مقاومت تأکید دارد. در این نگاه، عبور از جنگ روانی و خنثیسازی تلاشهای دشمن برای ایجاد تردید، مقدمه حفظ قدرت بازدارندگی و تداوم توان ملی در عرصههای مختلف سیاسی، اقتصادی و امنیتی خواهد بود.