بهترین نقشم را در کلینیک رویا بازی کردم
«کلینیک رویا» مجموعه نمایشی این شبهای شبکه ۳ است که با وجود فرمی خاص و حتی ناآشنا توانسته مخاطبانی را بهخود جذب کند. این سریال در ۳۶ قسمت تهیه شده و از سوم اردیبهشتماه هر شب ساعت یکربع به ۹ روی آنتن شبکه ۳ رفته است. بسیاری از مخاطبان با این فرم و ساختار فانتزی ارتباط خوبی برقرار کردهاند. همچنین موضوع فرزندآوری که به خودی خود میتواند دستمایه طنز قرار گیرد ولی بهندرت به آن پرداخته شده است، جسارت دیگری است که سازندگان این اثر از خود نشان دادهاند.
شاید بهنظر برسد فیلمساز در کلینیک رویا، در فرم و همچنین در موضوع اثر، ریسک بزرگی را پذیرفته است. دانستن اینکه سریال کلینیک رویا محصول سیمافیلم و تولیدشده در مؤسسه فرهنگی-هنری اندیشه شهید آوینی است، بیشک توقع مخاطب را بالا میبرد. سجاد مهرگان، کارگردان نامآشنای این اثر معتقد است کلینیک رویا در نهایت قصه همبستگی و وحدت است؛ اینکه با وجود همه مشکلات، اگر کنار هم باشیم میتوانیم از آنها عبور کنیم،چون هنرمندان باید باور کنند ایران تنها دارایی واقعی ماست.
فارغ از ریسکیبودن یا نبودن تولید چنین آثاری برای تلویزیون، بازیگران این سریال حس و تجربه خوبی از فعالیت در چنین اثر نمایشیای دارند. نیلوفر پارسا که در کلینیک رویا نقش مینا پذیرش را بازی میکند، بهقدری این نقش را دوست دارد که آن را بهترین نقشی میداند که تاکنون بازی کرده است. این بازیگر نهتنها بهدلیل پیچیدگی این کاراکتر بلکه بهخاطر ریتم تند و فرم خاص اثر، بازی در آن را جذاب احساس میکند.
پارسا با اشاره به نگاه متفاوت کارگردان و نویسنده، شخصیت مینا پذیرش را یک کاراکتر عمیق و چندبعدی توصیف میکند که میتواند نماینده بخش بزرگی از زنان جامعه باشد؛ زنانی که بهدلیل مسئولیتهای سنگین زندگی، همزمان دارای وجوهی جدی، محکم و در عین حال ظریف و زنانه هستند. او به جامجم توضیح میدهد: در طول داستان، مخاطب به تدریج وارد زندگی شخصی این شخصیت میشود و با لایههایی از علایق، ظرافتها و زنانگی او آشنا میشود؛ ابعادی که شاید در ظاهر کمتر دیده شوند اما در زندگی درونی شخصیت حضور پررنگی دارند. بهگفته او، ممکن است در چندین قسمت حتی یک لبخند ساده از مینا دیده نشود اما در موقعیتی خاص ناگهان این شخصیت میشکند و وجهی تازه از او آشکار میشود.
همذاتپنداری با نقش
این بازیگر تاکید میکند که نقش مینا پذیرش برای او تجربهای خاطرهانگیز بوده و ابعاد تازهای به توانمندیهای بازیگریاش افزوده است. او به همذاتپنداری عمیقی که با این شخصیت داشته اشاره میکند و میگوید: چندبعدی و مرموزبودن نقش، چالش جذابی برایم ایجاد کرد. مرموزبودن مینا ریشه در گذشته او دارد. شخصیتی که در نوجوانی عشقی آرمانی و اسطورهای در ذهن داشته، به آن نرسیده و همین ناکامی، درونیات و رفتارهای او را شکل داده است. بهگفته او، این پیشزمینه ذهنی برای بازیگر اهمیت زیادی دارد، چراکه باور دارد بسیاری از انسانها پس از ازدواج، از تصورات ایدهآل نوجوانی و جوانی خود فاصله میگیرند. پارسا، کاراکتر مینا را شخصیتی کلاسیک میداند که در خانوادهای اصیل و تهرانی بزرگ شده و به اصول مشخصی پایبند است. او توضیح میدهد که مواجهه دوباره این شخصیت با عشق قدیمیاش در محیط بیمارستان، باعث شکلگیری رفتارهایی رقابتی و گاه چالشبرانگیز میشود. با اینحال، آنطور که پذیرش تاکید میکند: مینا ذاتا شخصیتی منفی ندارد و بیشتر تحت تاثیر شرایط و تحریک اطرافیان وارد بازیهای دراماتیک داستان میشود. این نقش خاکستری، با وجود بارهای مثبت و منفی، به پیشبرد قصه کمک میکند و همین ویژگی، آن را برای بازیگران جذابتر میسازد.
او با اشاره به نقش بیتا در آوای باران میگوید: تا کنون اگر از من سؤال میشد کدام نقشم را بیشتر دوست دارم، میگفتم بیتا! ولی بعد از کار در کلینیک رویا میتوانم بگویم نقش مینا پذیرش بهترین نقشی است که بازی کردهام.
بازیگران تازهوارد، فراتر از انتظار
نیلوفر پارسا در ادامه به تجربه حضور در یک اثر فانتزی اشاره میکند و آن را تجربهای تازه و دشوار میداند. او میگوید پیش از این در تئاتر و آثار جدی و کمدی حضور داشته اما با این نوع فانتزی که از آن با عنوان «کمدی دارک» یاد میشود، مواجه نشده بود. بهگفته او، بازی در این فضا نیازمند دقت بالایی در بیان دیالوگ، نگاه، ریتم و حفظ جدیت در دل فضای فانتزی است؛ امری که حتی فرآیند فیلمبرداری را نیز دشوارتر میکند. او در پاسخ به اینکه چرا معمولا بازیگران نقشهای منفی را بیشتر دوست دارند، چنین میگوید: در نقش منفی معمولا با شخصیتی چندلایه روبهرو هستیم که رفتارهای متفاوتی در موقعیتهای مختلف از خود نشان میدهد. بههمین دلیل بازی این نقشها برای بازیگر جذابتر است. البته نقش مینا پذیرش از نظر بینندهها مثبت نیست ولی در قسمتهای بعدی میبینیم این نقش لایههای دیگری از خود را نشان میدهد و مینا پذیرشی که در کلینیک میبینید، با آنچه در خانه از شخصیت او میبینید زمینتاآسمان متفاوت است. او میگوید: خیلی از رفتارهای منفی که از مینا سر میزند، متاثر از دستیارش است. بنابراین دستیار مینا را میتوانیم نقشی منفی بدانیم. در قسمتهای بعدی این تفاوتها میان او و دستیارش بیشتر مشخص و مخاطب متوجه میشود شخصیت واقعی هریک چیست. این بازیگر از سجاد مهرگان، کارگردان اثر، بهعنوان فردی بسیار بااستعداد، دقیق و صبور یاد میکند: پیش از ضبط هر سکانس، تمرینهای طولانی و مفصلی انجام میشده است. این دقت و تمرین عامل انسجام نهایی کار است که با هدایت کارگردان محقق شد. او از همدلی گروه بازیگران، بهویژه بازیگران تازهوارد، تمجید میکند. بهگفته این بازیگر، عملکرد بازیگران حتی فراتر از انتظارش بوده و پس از پخش اثر، بارها این موضوع را با آنها در میان گذاشته است. این بازیگر درباره بازخورد مخاطبان نیز باور دارد ممکن است در قسمتهای ابتدایی، تماشاگران با فضای متفاوت سریال غافلگیر شوند اما پس از چند قسمت، ارتباط برقرار کرده و همراه قصه میشوند. او تاکید میکند: برخلاف تصور اولیهای که داشتم، این اثر توانسته لحظات خندهدار و ظریفی برای مخاطب ایجاد کند. معمولا چنین اثری نمیتواند از بیننده خنده بگیرد ولی در کلینیک رویا میبینیم موقعیتهای طنز در بسیاری از سکانسها جای گرفته که این موضوع همراهشدن مخاطب با سریال را پررنگتر میکند. پارسا با اشاره به فضای مثبت پشت صحنه، یکدستی گروه و مدیریت منسجم پروژه، ابراز خرسندی میکند که مجموعه کلینیک رویا به این شکل در حال پخش است. او امیدوار است که با وجود برخی سختگیریها، مسیر پخش اثر بدون حاشیه ادامه پیدا کند و مخاطبان بتوانند ارتباط خود را با داستان و شخصیتها حفظ کنند.
فارغ از ریسکیبودن یا نبودن تولید چنین آثاری برای تلویزیون، بازیگران این سریال حس و تجربه خوبی از فعالیت در چنین اثر نمایشیای دارند. نیلوفر پارسا که در کلینیک رویا نقش مینا پذیرش را بازی میکند، بهقدری این نقش را دوست دارد که آن را بهترین نقشی میداند که تاکنون بازی کرده است. این بازیگر نهتنها بهدلیل پیچیدگی این کاراکتر بلکه بهخاطر ریتم تند و فرم خاص اثر، بازی در آن را جذاب احساس میکند.
پارسا با اشاره به نگاه متفاوت کارگردان و نویسنده، شخصیت مینا پذیرش را یک کاراکتر عمیق و چندبعدی توصیف میکند که میتواند نماینده بخش بزرگی از زنان جامعه باشد؛ زنانی که بهدلیل مسئولیتهای سنگین زندگی، همزمان دارای وجوهی جدی، محکم و در عین حال ظریف و زنانه هستند. او به جامجم توضیح میدهد: در طول داستان، مخاطب به تدریج وارد زندگی شخصی این شخصیت میشود و با لایههایی از علایق، ظرافتها و زنانگی او آشنا میشود؛ ابعادی که شاید در ظاهر کمتر دیده شوند اما در زندگی درونی شخصیت حضور پررنگی دارند. بهگفته او، ممکن است در چندین قسمت حتی یک لبخند ساده از مینا دیده نشود اما در موقعیتی خاص ناگهان این شخصیت میشکند و وجهی تازه از او آشکار میشود.
همذاتپنداری با نقش
این بازیگر تاکید میکند که نقش مینا پذیرش برای او تجربهای خاطرهانگیز بوده و ابعاد تازهای به توانمندیهای بازیگریاش افزوده است. او به همذاتپنداری عمیقی که با این شخصیت داشته اشاره میکند و میگوید: چندبعدی و مرموزبودن نقش، چالش جذابی برایم ایجاد کرد. مرموزبودن مینا ریشه در گذشته او دارد. شخصیتی که در نوجوانی عشقی آرمانی و اسطورهای در ذهن داشته، به آن نرسیده و همین ناکامی، درونیات و رفتارهای او را شکل داده است. بهگفته او، این پیشزمینه ذهنی برای بازیگر اهمیت زیادی دارد، چراکه باور دارد بسیاری از انسانها پس از ازدواج، از تصورات ایدهآل نوجوانی و جوانی خود فاصله میگیرند. پارسا، کاراکتر مینا را شخصیتی کلاسیک میداند که در خانوادهای اصیل و تهرانی بزرگ شده و به اصول مشخصی پایبند است. او توضیح میدهد که مواجهه دوباره این شخصیت با عشق قدیمیاش در محیط بیمارستان، باعث شکلگیری رفتارهایی رقابتی و گاه چالشبرانگیز میشود. با اینحال، آنطور که پذیرش تاکید میکند: مینا ذاتا شخصیتی منفی ندارد و بیشتر تحت تاثیر شرایط و تحریک اطرافیان وارد بازیهای دراماتیک داستان میشود. این نقش خاکستری، با وجود بارهای مثبت و منفی، به پیشبرد قصه کمک میکند و همین ویژگی، آن را برای بازیگران جذابتر میسازد.
او با اشاره به نقش بیتا در آوای باران میگوید: تا کنون اگر از من سؤال میشد کدام نقشم را بیشتر دوست دارم، میگفتم بیتا! ولی بعد از کار در کلینیک رویا میتوانم بگویم نقش مینا پذیرش بهترین نقشی است که بازی کردهام.
بازیگران تازهوارد، فراتر از انتظار
نیلوفر پارسا در ادامه به تجربه حضور در یک اثر فانتزی اشاره میکند و آن را تجربهای تازه و دشوار میداند. او میگوید پیش از این در تئاتر و آثار جدی و کمدی حضور داشته اما با این نوع فانتزی که از آن با عنوان «کمدی دارک» یاد میشود، مواجه نشده بود. بهگفته او، بازی در این فضا نیازمند دقت بالایی در بیان دیالوگ، نگاه، ریتم و حفظ جدیت در دل فضای فانتزی است؛ امری که حتی فرآیند فیلمبرداری را نیز دشوارتر میکند. او در پاسخ به اینکه چرا معمولا بازیگران نقشهای منفی را بیشتر دوست دارند، چنین میگوید: در نقش منفی معمولا با شخصیتی چندلایه روبهرو هستیم که رفتارهای متفاوتی در موقعیتهای مختلف از خود نشان میدهد. بههمین دلیل بازی این نقشها برای بازیگر جذابتر است. البته نقش مینا پذیرش از نظر بینندهها مثبت نیست ولی در قسمتهای بعدی میبینیم این نقش لایههای دیگری از خود را نشان میدهد و مینا پذیرشی که در کلینیک میبینید، با آنچه در خانه از شخصیت او میبینید زمینتاآسمان متفاوت است. او میگوید: خیلی از رفتارهای منفی که از مینا سر میزند، متاثر از دستیارش است. بنابراین دستیار مینا را میتوانیم نقشی منفی بدانیم. در قسمتهای بعدی این تفاوتها میان او و دستیارش بیشتر مشخص و مخاطب متوجه میشود شخصیت واقعی هریک چیست. این بازیگر از سجاد مهرگان، کارگردان اثر، بهعنوان فردی بسیار بااستعداد، دقیق و صبور یاد میکند: پیش از ضبط هر سکانس، تمرینهای طولانی و مفصلی انجام میشده است. این دقت و تمرین عامل انسجام نهایی کار است که با هدایت کارگردان محقق شد. او از همدلی گروه بازیگران، بهویژه بازیگران تازهوارد، تمجید میکند. بهگفته این بازیگر، عملکرد بازیگران حتی فراتر از انتظارش بوده و پس از پخش اثر، بارها این موضوع را با آنها در میان گذاشته است. این بازیگر درباره بازخورد مخاطبان نیز باور دارد ممکن است در قسمتهای ابتدایی، تماشاگران با فضای متفاوت سریال غافلگیر شوند اما پس از چند قسمت، ارتباط برقرار کرده و همراه قصه میشوند. او تاکید میکند: برخلاف تصور اولیهای که داشتم، این اثر توانسته لحظات خندهدار و ظریفی برای مخاطب ایجاد کند. معمولا چنین اثری نمیتواند از بیننده خنده بگیرد ولی در کلینیک رویا میبینیم موقعیتهای طنز در بسیاری از سکانسها جای گرفته که این موضوع همراهشدن مخاطب با سریال را پررنگتر میکند. پارسا با اشاره به فضای مثبت پشت صحنه، یکدستی گروه و مدیریت منسجم پروژه، ابراز خرسندی میکند که مجموعه کلینیک رویا به این شکل در حال پخش است. او امیدوار است که با وجود برخی سختگیریها، مسیر پخش اثر بدون حاشیه ادامه پیدا کند و مخاطبان بتوانند ارتباط خود را با داستان و شخصیتها حفظ کنند.
