تبعات سوء پدیده گرمایش جهانی که سالهاست همه دنیا را به تکاپو واداشته است ، سرانجام به حوزه خلیج فارس و آبهای ایران رسید هر چند این اولین بار نیست که کشور 4 فصلی چون ایران ، متاثر از پدیده گرمایش جهانی می شود.
کد خبر: ۱۴۸۹۷۴
طوفان گونو، وقوع سیل های مرگبار در هرمزگان و سیستان و بلوچستان (و شاید حتی سیل های گلستان و دیگر نقاط و خشکسالی های موجود....) تنها نمونه ای از آثار گرم شدن زمین است اما این بار مرجان های جزیره کیش به دام افتاده اند و احتمال می رود تا براثر افزایش بیش از حد دمای آب خلیج فارس نابود شوند.
مرجان ها فقط یک درصد از بستر دریاها را پوشش می دهند ، اما 25درصد از تمام حیات دریا را در خود حفظ می کنند. درواقع بسیاری ازانواع ماهی ها در مرجان ها زندگی می کنند و هر کدام از مرجان ها یک اکوسیستم کامل هستند. در اقیانوس اطلس 15درصد مرجان ها تجمع دارند که مجموعه ای از 70گونه مرجان هستند. این مرجان ها محل زندگی 500نوع ماهی هستند.تنها اقیانوس هند و آرام شامل ؛ 85درصد از ریف های جهان با 700نوع مرجان و 4000گونه ماهی هستند. به طور کلی بیش از 80000گونه حیاتی در مرجان ها زندگی می کنند. مرجان ها 1.6 سواحل دریاها و خشکی ها را محافظت می کنند؛ به عنوان مثال جزیره های کم ارتفاع را در برابر خشم امواج و فرسایش دریاها محافظت می کنند. هر یک متر مربع مرجان از نظر اقتصادی برابر 47000دلار می ارزد بزرگترین صنعت توریست جهان با جذابیت های طبیعی که 10درصد از کل صنعت توریست را پوشش می دهند. از مرجان ها برای تولید داروهای ضدسرطان و برای پیوند استخوان استفاده می شود. مرجان ها علاوه بر غذا، مکانی برای زندگی موجودات دریایی هستند. این موجودات از قدیمی ترین اکوسیستم زمین هستند و جوان ترین مرجان ها 18000سال عمر دارند.درواقع مرجان ها گونه ای از جانداران هستند که نه گیاهند و نه جانور بلکه ماینرال نام دارند که از موادی به نام زوکسانتیلا تشکیل یافته اند.
سیمرغ در خطر است
قسمت زیادی از مرجان های بخش شرقی جزیره کیش بویژه در سنگفرش مرجانی سیمرغ بر اثر دمای زیاد آب دریا
(35.8 تا 36 درجه سانتی گراد) سفید شده اند که در صورت تداوم حرارت زیاد آب دریا از بین خواهند رفت .دکتر وحید چگینی ، رئیس مرکز ملی اقیانوس شناسی این مطلب را در پی پژوهش های گروه مطالعاتی مرکز ملی اقیانوس شناسی اعلام کرد که با مدیریت دکتر حمیدرضایی ، عضو هیات علمی مرکز درخصوص مرجان های بخش شرقی جزیره کیش انجام شده است . این گروه با تهیه فیلم و عکسهای زیرآبی ، سفید شدن گسترده مرجان های سنگفرش سیمرغ را به مختصات 26درجه و 30دقیقه عرض شمالی و 54درجه و 2دقیقه طول شرقی مشاهده کردند. گفتنی است ، مرجان های شاخ گوزنی ACROPORA که مرجان های غالب از لحاظ پوشش در سنگفرش مرجانی سیمرغ محسوب می شوند، در معرض خطر نابودی کامل قرار دارند. با توجه به تغییرات اقلیمی جهان و پدیده EL-NINO در سالهای 1996 و 1998 میلادی که باعث نابودی بخش زیادی از مرجان های خلیج فارس به ویژه جزیره کیش شد ، این مرجان ها تا امروز دوره بازگشت به حالت اولیه را طی می کردند. اکنون با سفید شدن ناگهانی مرجان ها، تنها در فاصله زمانی 17 مرداد تا 7 شهریور امسال در بخش شرقی جزیره کیش ، بیم آن می رود که پدیده تغییرات اقلیم روی دیگر مرجان های خلیج فارس نیز تاثیر بگذارد و باعث از بین رفتن دوباره آنها شود.
ال نینو ، تهدیدی جدید
نوسان جنوبی یکی از مهمترین و شاخص ترین رویدادهایی است که منجر به ظهور نا بهنجاری های بزرگ آب و هوایی در بسیاری از نقاط جهان می شود. هواشناسان و اقیانوس شناسان جهان در سالهای اخیر مطالعات زیاد و دقیقی درباره مکانیزم ایجاد ال نینو و تاثیرات متقابل جو و اقیانوس انجام داده اند بویژه مطالعات گسترده ای در ارتباط با ناموزونی دما در سطح دریا و نوسانات فشار جو در سالهایی که ال نینو رخ می دهد انجام گرفته است . مجموعه این تغییرات را نوسانات جنوبی می نامند
(ElNino Southern Oscillation) یعنی ترکیبی از 2کلمه ال نینو و نوسانات جنوبی به کار می رود. برای نخستین بار، واکر (1932) و بلیس (1937) به وجود نوسانی در فشار سطح و در مقیاس جهانی اشاره کردند و آن را نوسان جنوبی SO
نامیدند. به این صورت SO یک الگوی ارتباط از راه دور جهانی در اتمسفر است و به دلیل تمییز آن از دیگر الگوهای ارتباط از راه دور (بویژه نوسانات اطلس شمالی و آرام شمالی) جنوبی نامیده شده است . مراکز عمل SO به وسیله یک گردش مداری شرق به غرب در امتداد صفحه استوا همراه با صعود هوا در غرب اقیانوس آرام و نزول هوا در شرق اقیانوس آرام به یکدیگر مربوط می شود و به این ترتیب گردش شکل می گیرد که از سوی بژرگنس (1969) گردش واکر نامیده شد. ال نینو مولفه اقیانوسی ENSO است و با دگرگونی های بزرگ در دماهای سطح دریا در منطقه آرام حاره ای پدیدار می شود البته پدیده «مهکشنده قرمز
(RED TIDE) که در حوالی آبسنگ های مرجانی سیمرغ مشاهده شده و شفافیت آب را به شدت کاهش داده است نیز در مرگ و میر ماهیان بی تاثیر نبوده است.
آلودگی ها عرصه را تنگ کرده اند
ادامه روند آلوده کردن خلیج فارس ، نابودی سطح گسترده تری از این منابع غنی را به دنبال می آورد. سامان بخشی به شیوه های دفع پساب های خانگی ، صنعتی و کشاورزی در بنادر جنوبی و شهرهای حاشیه رودخانه ها و خلیج فارس از مهمترین مواردی است که کارشناسان برای جلوگیری از آلودگی روزافزون آب خلیج فارس بر آن تاکید می کنند. آنها ورود چنین آلاینده هایی را از جمله عوامل موثر در تخریب اکوسیستم های مرجانی می دانند. در واقع «پساب های کشاورزی ، سالانه هزاران تن آلاینده چون سولفات ، کادمیوم ، پتاسیم و کلرید را به درون خلیج فارس و رودخانه های منتهی به آن وارد می کنند که این موضوع نابودی آبسنگ های مرجانی را به همراه دارد. نفتکش ها هم مرجان های دریایی را نشانه رفته اند، چراکه بخشی از آلاینده ها در اثر حرکت نفتکش ها و شناورها، رها کردن آب توازن کشتی ها، حفاری ها و عملیات کشف نفت ، تراوش و استخراج نفت ، ریختن زباله ها از داخل شناورها به دریا و گل حفاری به دریای خلیج فارس تزریق می شوند. کاهش میزان آبزیان ، نابودی ماهیان و مرجان ها و خشکیدن درختان حرا از جمله اثرات زیانبار آلاینده ها بر محیط زیست خلیج فارس است . خلیج فارس با آن طبیعت زیبا و شگفت انگیزش مدتهاست از سوی عامل انسانی مورد تهدید قرار گرفته است . کارشناسان مدتهاست نسبت به حضور غواصان و صیادان غیرمجاز که به صید بی رویه مرجان های دریایی و 450گونه آبزی ساکن در خلیج فارس کمر بسته اند، هشدار می دهند. نفتکش ها هم دیر زمانی است آب زلال این خلیج زیبا را کدر کرده اند. درحالی که مرجان های دریایی مانند پوشش های گیاهی سطح مناطق خشکی نقش مهمی در زنجیره غذایی و حیات دریاها دارند مرجان های دریای خلیج فارس به شدت از طریق صید بی رویه به وسیله غواصان و افراد سودجو و فروش آنها و لنگراندازی و برخورد لنگر کشتی ها با صخره های مرجانی مورد تهدید واقع می شوند. افزایش غلظت آب بر اثر احداث اسکله های نفتی و باراندازها، خاکبرداری و غیره موجب نابودی و خفه شدن مرجان ها در دریای خلیج فارس می شود، به طوری که این موجودات دیگر قادر نیستند غذای خود را از آب تامین کنند. همچنین احداث سکوهای حفاری نفت ، از دیگر عوامل مخرب اکوسیستم مرجانی هستند، چراکه در جریان حفاری خارج از ساحل و احداث سکوهای حفاری مقادیر بسیار زیادی از مواد شیمیایی همچون کروم ، مس ، نیکل و قلع وارد آبهای خلیج فارس شده و با انباشته شدن در بدن آبزیان ، مرگ و میرهای فراوانی را به دنبال می آورند. درواقع آثار آلاینده های محیطی روی مرجان ها به صورت درازمدت و کوتاه مدت نمایان شده و اکوسیستم منطقه را آسیب پذیر می کند.آلاینده های نفتی در سطح گسترده ای اکوسیستم خلیج فارس را تحت تاثیر قرار داده و ترکیبات آن ، روند طبیعی حیات جانوران و گیاهان را از مسیر اصلی خود خارج می کند. اما با این همه ، چنین به نظر می رسد که در سال های گذشته بسیاری از فعالیت های صنعتی و نفتی در محدوده خلیج فارس بدون توجه به این قانون بین المللی صورت گرفته و نابودی آبزیانی چون گونه هایی از ماهیان و آب سنگ های مرجانی را به دنبال داشته است . بر اساس آمار ارائه شده از سوی سازمان حفاظت محیطزیست ، امروز در بسیاری از بنادر جنوبی ایران ، این گونه نادر جانوری در شرایطی نامطلوب بوده و ساخت و سازهای غیر اصولی در این مناطق از مرجان های دریایی قربانی می گیرد، چنانکه بندر نایبند با داشتن 42درصد پوشش مرجانی مرده ، بالاترین میزان مرجان های از بین رفته را داراست . این میزان تخریب نشان از شرایط نامناسب محیطی و فعالیت های غیر اصولی در منطقه دارد. به این ترتیب نگرش درآمدزایی صرف که بر پایه های بی توجهی به مناسبات زیست محیطی بنا می شود در مدتی نه چندان طولانی بحران های گسترده ای را به بار می آورد. به دنبال ساخت و سازها، اسکله سازی و پیشروی در حریم دریا مقدار زیادی شن ، خاک و بتن وارد آبهای خلیج فارس شده و رسوب ذرات معلق در آب ، روی مرجان ها نشسته و امکان ادامه حیات را از آنها گرفته است . افزایش میزان اسیدی آب ، دما، شوری و تغییرات آب و هوایی دریا حیات مرجان ها را تهدید می کند. 40تا 50درصد کف دریای خلیج فارس مرجانی است که 35گونه آن شناسایی و 14گونه آن در ناحیه جزر و مدی قابل مشاهده است . در سالهای گذشته در جزر کامل نزدیک 10 تا 15 هکتار مرجان از آب بیرون می آمدند که در 3سال گذشته در جزر کامل آب نزدیک دو سوم آن دیده نمی شود. مرجان های قرمز که در دهه 70در جزایر ایران به وفور در ساحل یافت می شد ، اکنون در آن محل دیده نمی شود. ادامه روند کنونی و افزایش میزان شوری ، دما ، شرایط آب و هوایی و افزایش اسیدیته آب موجب می شود که جلبک دریایی زک زان که حیات مرجان ها به آن وابسته است و باعث شفافیت آب می شود، از بین برود و تا آینده نزدیک منجر به از میان رفتن 90 درصد صخره های مرجانی شود. عامل دیگر تغییر در محیط زیست دریا ، دی اکسید کربن ناشی از فعالیت های صنعتی است. هم اکنون میزان دی اکسید کربن در خلیج فارس به بالاترین سطح خود در 55میلیون سال گذشته رسیده است.