نوشتن در فضای خالی

شقایق دهقان بازیگر و نویسنده طنزهای تلویزیونی که کارهایی چون «پاورچین » و «شبهای برره» را در پرونده کاری خود دارد اما این گفته را که «متن» طنزهای تلویزیونی ضعیف هستند قبول دارد، او در این باره گفت: بیشتر متن ها ضعیف هستند و یکی از مهمترین دلایل این ضعف نداشتن سرپرست نویسندگان در کارهای گروهی است.
دهقان گفت: متن طنزهای تلویزیونی را فقط یک نویسنده می نویسد که در این گونه موارد، مشکل کمتری پیش می آید، اما در بیشتر سریال های طنز که به صورت شبانه پخش می شوند، گروهی از نویسندگان متن ها را می نویسند؛ بنابراین یک فرد قدرتمند و خلاق باید به عنوان سرپرست این تیم را با هم هماهنگ کند، چون هر کدام از نویسنده ها سلیقه و سبک خاص خود را دارند و اگر کسی نباشد که به این سلیقه ها «خط» بدهد، مسلما کار ضعیف می شود.
حمید برزگر هم در کارهای گروهی وجود سرپرست نویسندگان را ضروری می داند، او در این باره گفت: نویسنده ها باید با هم هماهنگ باشند و حتما لازم است که یک نفر روحیات آنها را به هم نزدیک کند.
برزگر در پاسخ به این پرسش که چرا در چند سال گذشته که تولید سریال های طنز زیاد شده است ، به همان میزان نویسنده تازه نفس و کاربلد به بدنه این نوع کار افزوده نشده ، گفت: نوشتن یک حس درونی است که به خود فرد برمی گردد، مسلما نمی توان کسی را به زور نویسنده کرد. از طرفی کمدی نوشتن سخت است بخصوص برای مخاطب تلویزیون که توقع دارد با دیدن یک کار حتما بخندد و به شیرینی داستان کمتر توجه می کند.

مدرسه لازم نیست

شقایق دهقان اما معتقد است ، نویسنده طنز در کشور ما زیاد است اما متاسفانه آنها راه درست نوشتن را یاد نگرفته اند، بنابراین اگر مسوولان توقع داشتن متن خوب را دارند، باید آموزشگاه های فیلمنامه نویسی را گسترش دهند و بیشتر روی آنها سرمایه گذاری کنند.
برزگر اما تعداد آموزشگاه ها را مناسب می داند و تاکید می کند که نویسندگی یک کار تجربی است و نیازمند استعداد و ممارست است.
این نویسنده بهترین راه حل برای قوت بخشیدن به طنزهای تلویزیونی را در «وقت» می داند. وی با ذکر این نکته که در بیشتر سریال های طنز متن ها سرصحنه نوشته شده و به بازیگران داده می شود، گفت: «وقتی نویسنده زمان کافی ندارد، چگونه می تواند روی متن کار کند و ضعفهای آن را برطرف کند؛» حالا که تولید طنزهای تلویزیونی تبدیل به برنامه های پربیننده شده است ، بهتر است مسوولان تلویزیون برای تولید این گونه برنامه ها وقت بیشتری به سازندگان بدهند تا آنها بتوانند بیشتر روی سریال کار کنند.
با همه اینها نویسندگان کاربلد زیادی هستند که شب تا صبح بیدار می مانند تا متن های بامزه و خنده داری بنویسند و کارگردانان مجرب هم آنها را مقابل دوربین ببرند. شاید به همین دلیل بود که ما در طول روز هرچه با آنها تماس گرفتیم تا بتوانیم نظر آنها را هم جویا شویم ، تلفن آنها خاموش بود و این نشان می داد که آنها خواب هستند.

طاهره آشیانی