حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
بازیگر کمدی هستم ، نمی خواهم لودگی کنم
:
امسال وقتی پخش سریال های ماه رمضان شروع شود، جای خالی سیروس گرجستانی احساس خواهد شد.
این بازیگر چندسالی بود در ماه رمضان با سریال هایی چون «یادداشت های کودکی»، «رانت خوار کوچک» و «متهم گریخت» مهمان خانه ها بود. گرجستانی که این روزها مشغول بازی در سریال «کلاه پهلوی » است ، برای غیبت امسال خود دلایل شنیدنی دارد.
برای شروع از نقشتان در سریال «کلاه پهلوی » برایمان بگویید؛
در این سریال نقش رئیس شهربانی شهر «سامان» را بازی می کنم. قصه سریال در زمان پهلوی اول اتفاق می افتد و من در کنار بازیگرانی چون داریوش فرهنگ ، امین حیایی ، فرشید ابراهیمیان ، فخرالدین صدیق شریف و چند نفر دیگر ایفای نقش می کنم.
بنابراین نقش یک رئیس شهربانی می تواند شباهت هایی به نقش یک خان (کیف انگلیسی) داشته باشد؛
نه ، فاصله زیادی دارند، رئیس شهربانی جذبه خان را ندارد یا بهتر است بگویم رنگ جذبه و اقتدار آنها با یکدیگر فرق دارد.
گویا امسال ماه رمضان شما را در تلویزیون و سریال های مناسبتی نمی بینیم؛
بله ، چند کار پیشنهاد شد، اما نپذیرفتم. راستش سال گذشته بازی در یکی از سریال های طنز مناسبتی خاطره تلخی برایم به جا گذاشت و بعد از آن تصمیم گرفتم ، کمتر در این نوع کارها بازی کنم.
واقعیت این است ، فیلمنامه ها خیلی ضعیف شده اند و هیچ خلاقیتی در آنها دیده نمی شود. وقتی متن ضعیف باشد، بازیگر مجبور می شود به لودگی روی آورد و اصطلاحا به تماشاچی بگوید «مرگ من بخند».
وقتی من متوجه شدم کارهای طنز دیگر قرار نیست به بیننده خوراک فکری بدهد، خودم را کنار کشیدم و به کارهای جدی روی آوردم. واقعیت این است پس از سالها کار، مردم از من توقع دارند و من باید خواسته آنها را برآورده کنم ؛ اما وقتی می بینم متن ها مردم را به سوی ساده پسندی هدایت می کنند، ترجیح می دهم حتی در خانه بنشینم تا این که مردم فکر کنند من فقط برای پول است که همیشه روی آنتن هستم.
شما معتقدید کارهای طنز مردم را ساده پسند کرده اند؛
بله. مردم عادت دارند تلویزیون تماشا کنند، گاهی اوقات آنها هم کارهای خوب را پیگیری می کنند هم کارهای ضعیف را. اما وقتی کارها ضعیف باشد، آنها به دیدن این نوع کار عادت می کنند، زمانی که کارگردانان و بازیگران متوجه می شوند سطح سلیقه مردم در حد معمولی است ، به طرف کارهای سطحی و راحت حرکت می کنند که این حرکت بسیار اشتباه است.
آیا یک بازیگر که وابسته به متن و کارگردانی است ؛ می تواند سطح کیفی یک اثر را ارتقا بخشد؛
برای پاسخ به این پرسش یک مثال می زنم. من برای نقش «حبیب آقا» که نوروز از تلویزیون پخش شد، خیلی زحمت کشیدم. تلاش کردم این نقش را نجات تا 40 سال فعالیت بازیگری ام زیر سوال نرود، اما پرسش اینجاست که چرا باید کیفیت برخی کارها به این میزان کاهش یابد.
بعضا تهیه کننده حتی حاضر نیست از «هنرور» استفاده کند و برای نقش های حاشیه ای از فامیلها و یا سوپرمحله استفاده می کند. به نظر من ، مسوولان تلویزیون باید بیشترنظارت کنند، وقتی برای یک کار «ناظر کیفی» در نظر می گیرند، پس باید به کیفیت کار نظارت کنند، اما گاه چنین نمی شود.
به نظرتان چه باید کرد؛
در همه کارها و بخصوص سریال های طنز، متن حرف اول را می زند، بعد بازیگر است که با شناخت طنز باید موقعیت خنده را ایجاد کند و بینش کارگردان در مرحله بعد است. این 3 مورد اجزای اصلی یک کار هستند که باید بخوبی اجرا شوند. به عقیده من در وهله اول تلویزیون باید نویسنده خوب جذب کند، اصلا چرا باید تهیه کننده اش متن را به شبکه بدهد؛ آیا بهتر نیست ، شبکه های مختلف نویسندگان متبحر را استخدام کنند و از آنها بخواهند که متن های خوب بنویسند و بعد تلویزیون این متن های مناسب و ارزشمند را برای کار به تهیه کننده ها بدهد؛ اگر چنین شرایطی ایجاد شود، می توان گفت که تلویزیون کار فرهنگی انجام می دهد. تلویزیون بیشترین مخاطب را دارد، بنابراین باید به این مخاطبان در کنار سرگرمی ، غذای فکری هم داد.
اکنون که بازی در نقشهای جدی را انتخاب کرده اید، منتظر دیدن چه کارهایی از شما باشیم؛
در فیلم «سایاک» به کارگردانی محمدعلی سجادی نقش یک سرایدار را بازی کرده ام که سالهای سال است در یک خانه سرایداری می کند، فکر می کنم نقش متفاوتی بود، قرار است در فیلم سینمایی «تلافی» هم بازی کنم. این فیلم را سعید اسدی کارگردانی می کند.
در تلافی هم نقش یک آدم جدی با رگه های کم رنگ طنز را خواهم داشت.
گفت و گو
