دعوت مخاطب به آرامش

«دو قدم مانده به صبح» برنامه زنده و شبانگاهی شبکه 4 سیماست که شب را به صبح پیوند می زند. این برنامه هر شب به جز پنج شنبه شبها و جمعه شبها بعد از اخبار انگلیسی شبکه 4 به روی آنتن می رود تا دریچه ای باشد به دنیای فرهنگ و هنر
کد خبر: ۱۴۳۸۰۴
این مرز و بوم. هر چند در کنار این دو شاخصه مهم مسائل اجتماعی را نیز پیگیری می کند.
حضور محمدصالح علاء به عنوان مجری ، محمد رحمانیان و فریدون جیرانی به عنوان کارشناسان سینما و تئاتر و مباحثی که در این برنامه مطرح می شود ، «دو قدم مانده به صبح» را در نگاه مخاطبان شبکه 4 متفاوت و دلپذیر کرده است . یک شب به استودیوی ضبط این برنامه رفتیم تا شاهدی باشیم بر آن چه که در این برنامه می گذرد.



وقتی به ساختمان تولید رسیدم ؛ کسی نبود. چشم چرخاندم . فقط سکوت و زمزمه بالای درختچه های باغچه روبه روی ساختمان سیما جوابم را می داد ؛ از پله ها بالا رفتم ؛ خاموشی عجیبی در راهروها پیچیده بود. دنبال تک چراغ روشن به راه افتادم . در دو قدمی استودیوی شماره 12 تابلوی بزرگی به چشم می خورد که روی آن نوشته شده بود: مجموعه تلویزیونی دو قدم مانده به صبح ، سکوت را رعایت کنید. وارد شدم همه جا ساکت بود و فقط عوامل تولید مشغول چیدن صحنه بودند. هنوز مطمئن نبودم اما با دیدن سعید بشیری تهیه کننده و کارگردان یقین پیدا کردم که در آخرین دقایق باقی مانده به پایان شب و در دو قدمی روزی دیگر به عوامل تولید این برنامه رسیدم.

دو قدم مانده به پاتوق فرهنگی

هنوز کمی به آغاز مانده بود. به دعوت بشیری وارد پلاتویی به رنگ سپیده صبح با تابش های آبی رنگ آسمان شدم. ماه زرد مقوایی هم در گوشه ای نشسته بود و از روز تولد دو قدم مانده به صبح ، مشتاقانه به دست اندرکاران اجرایی در چگونگی تولید نگاه می کرد. در واقع نوعی مهربانی و آرامش دم صبح را به کلیت کار می پاشید. سعید بشیری این آرامش را در خاصیت مخاطب برنامه دو قدم مانده به صبح دانست و گفت : زمان پخش و ماهیت کلی دو قدم مانده به صبح که برنامه ای از جنس فرهنگ و هنر است ، نوعی آرامش را برای بررسی مسائل مختلف در رشته های متفاوتی چون روان شناسی ، معماری ، ادبیات ، سینما ، تئاتر و نقاشی می طلبد. به همین دلیل به نظر می رسد مخاطب این برنامه بیش از هر چیز نوعی دغدغه فرهنگی دارد که به علت مشغله و درگیری های روزمره ، کمتر زمانی به منظور پرداختن به این مسائل برایش باقی می ماند. هدف از تولید دو قدم مانده به صبح هم ایجاد محفلی برای برآوردن نیازهای فرهنگی این گونه مخاطب است . در واقع این برنامه به مرور زمان به پاتوقی فرهنگی تبدیل می شود که در قالب برنامه ای گفتگومحور روی آنتن می رود. بشیری کارگردان برنامه تلویزیونی دو قدم مانده به صبح در پاسخ گفت : دو قدم مانده به صبح مانند برخی از برنامه های تولیدی که دغدغه های فرهنگی و طرح مسائل مربوط به آن را دارد قطعا فرم برنامه ای گفتگومحور را می طلبد اما آنچه مسلم است ، اختلاف دیدگاه و نوع زاویه دید در ساختار این برنامه است و اگر غیر از این بود، شبکه 4 سیما حاضر به تولید چنین مجموعه ای نمی شد و باید متذکر شوم که هدف از تولید این برنامه علاوه بر بررسی موضوعات فرمی گفتگو محور ، تاثیرگذاری بر قشر متوسط فرهنگی جامعه از طریق شناخت فردی و وجودی آنها به عنوان یک ایرانی با همه خواسته ها و دغدغه های ذهنی است بنابراین ماهیت این برنامه با آنچه تا به حال به عنوان برنامه گفتگومحور تاکنون روی آنتن رفته ، بسیار متفاوت است . در واقع دو قدم مانده به صبح مانند ویترینی از موضوعات مختلف فرهنگی و هنر پیش روی نسل جوانی است که کمتر فرصت دارد در جریان موضوعاتی از این نوع قرار گیرد بنابراین مخاطب این برنامه نسل جوان از قشر متوسط فرهنگی است و برای رسیدن به این منظور ، از آغاز محمد صالح علاء به عنوان مجری در کنار کارشناسان برنامه شروع به کار کرد. او هنرمندی است که در تمام زمینه های فرهنگ و هنر اطلاعات دارد و نسل جوان هم او را بخوبی می شناسند.

گره زدن زلف با صبح

با پیش کشیدن پای صالح علاء سراغش را از تهیه کننده گرفتم. به ساعت نگاهی کرد و گفت که در حال گریم شدن است. از آنجا یکراست به اتاق گریم رفتم و صالح علاء را دیدم که آخرین مراحل گریم خود را پشت سر گذاشته و آماده ورود به استودیو است . با گشاده رویی پذیرایم شد و خواست برای جلوگیری از اتلاف وقت به استودیو برویم و آنجا با خیالی راحت صحبت کند. بار دیگر به استودیو برمی گردم. این بار راه کارگاه پشت استودیو را در پیش می گیریم ، جعبه های رنگارنگ کنار هم چیده شده و مقواهای ریزریز شده نشانگر طراحی و ساخت پلاتوی برنامه بود. جلوتر که آمدم ، پرنده های کوچک آویزان شده ای را در کوچه باغی دست ساز دیدم که آرام روی بوم نقاشی نشسته بودند و حس خوبی از فضای دم صبح را تداعی می کردند.
از شیوه اجرای این برنامه پرسیدم ، گفت : همان طور که می دانید ، چندسالی است قسم خوردم برخی کارها مانند بازیگری و اجرا را کنار بگذارم و بعد از شوکران و مثلث آبی دیگر بازی نکردم و همین طور پس از برنامه تلویزیونی «نقد خنده» که بنا به دلایلی در عمل انجام شده برای اجرای این برنامه قرار گرفتم ، دیگر هیچ کاری را نپذیرفتم اما پذیرفتن اجرا در دو قدم مانده به صبح کمی متفاوت بود. مهمترین دلیل آن تولید این برنامه در شبکه ای مثل شبکه 4 سیما به عنوان شبکه ای ویژه بود و دیگر نوع نگاه سعید بشیری به مقوله های فرهنگی که از جنس بیان هویت ملی و غیرت میهنی است . با در نظر گرفتن این شرایط ، عاقبت تصمیم گرفتم با «دو قدم مانده به صبح» زلف گره بزنم . نکته جالبی که هم در صحبتهای این مجری شاعرپیشه و هم تهیه کننده این برنامه مشاهده می شد ، اشاره به مساله هویت ایرانی از جنبه های مختلف با طرح موضوعات گوناگون در رشته های متفاوت است . به عنوان مثال ، یکی از مباحث مطرح در بخش کارشناسی تئاتر و سینما نوع شخصیت پردازی و میزان نزدیکی کاراکترها به فرهنگ و زندگی یک ایرانی است .صلاح علاء در پاسخ به این پرسش به طرح موضوعات جدید اشاره کرد و گفت : بررسی ریشه ها و هویت ملی یکی از مسائل اصلی در طرح موضوعات جدید است ، به این معنی که با توجه به این که در سال «اتحاد ملی و انسجام اسلامی» قرار داریم ، بهترین موضوع بررسی هویت ملی در رشته های مختلف است ؛ موضوعی که کمتر برنامه ای به آن پرداخته است . در واقع با پیش کشیدن این موضوع می خواهیم به این نتیجه برسیم که نسل جوان امروز در مسیر معرفت و شناخت هویت وجودی مملکت خود قرار گیرند. به همین دلیل ، هر یک از کارشناسان برنامه که نقش تعیین کننده ای در تبیین این ارزشهای از دست رفته ملی و میهنی دارند ، بر پایه همین اصل حرکت می کنند.
در حین گفتگو با صالح علاء در استودیو مدام باز و بسته می شود و بخوبی می توان جنب و جوش و تلاش گروه برای به ثمر رسیدن برنامه ای روتین را مشاهده کرد اما باید دید که میزان جذابیت برنامه در جذب و گریز مخاطب ویژه در برنامه های روتین چگونه است ، صالح علاء گفت : به نکته درستی اشاره کردید. اگر هر اثر هنری و همچنین برنامه های رادیو و تلویزیون بیننده را متعجب نکنند ، نتوانسته موفق عمل کند ، به همین دلیل باید زاویه دید و چگونگی پیشرفت این برنامه را در جذب مخاطب ارزیابی کرد اما من به سهم خودم در انجام همه فعالیت های خود به طور مادرزادی دنبال بیانی نو و خلق اثری تازه در حوزه های مختلف چون نمایشنامه نویسی ، تئاتر، طراحی ، ترانه و بازی هستم و همواره سعی کردم کاری نو ارائه کنم . به همین دلیل به طور فطری دوست دارم دائم و دم به دم با در نظر گرفتن مخاطب کار تازه ای انجام دهم و خوشبختانه دو قدم مانده به صبح هم همین ویژگی را دارد. ضمن این که گمان می کنم برنامه ساز و مخاطب از آغاز تا انتها با هم پیش می روند و چون تازه اول راه هستیم نمی دانم که تا چه اندازه توانستیم با مخاطب جلو برویم و دلبری کنیم .جوانگرایی و شناخت هویت ملی ازجمله محورهای اصلی دو قدم مانده به صبح است ، اما آنچه اهمیت دارد بررسی این موضوع است که قشر جوان تا چه اندازه در این مسیر گروه و عوامل تولید را همراهی می کنند. سعید بشیری ، تهیه کننده گفت : با توجه به هدف برنامه و نوع برنامه ریزی های انجام شده باید دید که با گذر زمان برنامه تا چه اندازه کشش لازم را در جذب این دسته از مخاطبان ایجاد می کند بنابراین برای قضاوت هنوز زود است و باید اندکی صبر کرد. هنوز 2 دقیقه به آغاز مانده بود و دست اندرکاران صدا مشغول وصل میکروفن یقه ای صالح علاء بودند و او هم متن در دستش را مرور می کرد. همین پرسش را از این نویسنده و مجری پرسیدم و او گفت : تمام تلاش خودم را می کنم اما در نهایت معتقدم هر یک از عوامل تولید به نوبه خود در به ثمر رسیدن این برنامه مسوولیت دارند ولی در یک نگاه کلی گمان می کنم انگیزه خداوند از آفرینش این جهان و هل دادن انسان در زمین خاکی این است که ما انسان ها یاد بگیریم چگونه مشق فرشتگی کنیم و به فرشته تبدیل شویم و این مشق فرشتگی کردن هم به نوعی واگیر دارد و به دیگران هم سرایت می کند بنابراین در این مسیر همه با هم تمرین فرشته شدن می کنیم . پس باید بگوییم در تداوم مسیر فرشته شدن بود که تصمیم گرفتیم تا دو قدم مانده به صبح بمانیم. با به پایان رسیدن صحبتهای صالح علاء ، میهمانان و کارشناسان برنامه از راه رسیدند. محمد رحمانیان ، کارشناس تئاتر هنوز گریم نشده بود و خودش هم متذکر می شود وقت کم است . عوامل گریم با وسایل خود پایین آمدند و رحمانیان را برای حضور جلوی دوربین آماده کردند. وقتی درباره برنامه از رحمانیان پرسیدم او گفت : هنوز برای قضاوت زود است و باید به گروه سازنده فرصت بیشتری داد.

پریسا ساسانی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها