گارد راس فرانسوی در برج

: تونی پارکر فرانسوی چندی پیش همراه تیمش سن آنتونیو اسپرز یک بار دیگر فاتح لیگ حرفه ای بسکتبال امریکا (N.B.A) شد و به پاس درخشش در سری بازیهای فینال در برابر کلیولند کاوالیرز به عنوان بهترین و باارزش ترین بازیکن (MVP) سری مسابقه های فینال انتخاب شد.

کد خبر: ۱۳۸۳۷۶

او اولین خارجی ای است که طی فزون تر از 60سال برپایی این لیگ به این عنوان می رسد اما معتقد است اروپایی ها که در سالهای اخیر سلطه فزاینده ای بر این لیگ یافته اند، بر توفیق های بیشتری هم خواهند رسید.
اسپرز که برای چهارمین بار در 9 سال اخیر قهرمان N.B.A شد، در سری دیدارهای فینال امسال ، کلیولند را 4 بر صفر در هم کوبید و هشتمین باری را رقم زد که یک تیم در فینال بدون واگذاری حتی یک مسابقه به حریفان به قهرمانی می رسد. با این حال گارد فرانسوی این تیم نیز درخشش انفرادی خود را داشت و در حالی اوج گرفت که در هر 3 مرتبه قهرمانی قبلی اسپرز (1999 ، 2003 و 2005) تیم دانکن MVP سری بازیهای فینال شناخته شده بود.

تونی پارکر از قضا قد و بالا و هیکل چشمگیری هم ندارد و پیروزی هایش نشانگر توانایی آدمهای غیرغول پیکر برای ابراز وجود در میان آدمهای درشت و بسیار بلندقد شاغل در این لیگ است . او در هر یک از 4 مسابقه فینال به طور متوسط 24.5 امتیاز گرفت و مدام توی چشم می خورد. پارکر هفته ها پس از اتمام بازیهای فینال لیگ و در حالی که فعلا فصل تعطیلات و استراحت تیمها را می گذرانیم ، می گوید: «واقعا فوق العاده است و نمی توانم آن را باور کنم . هر موقع به جامی که به این مناسبت به من داده اند، نگاه می کنم ، به ترس می افتم که مبادا تمام اینها فقط یک رویا بوده و ممکن است فردا بیدار شوم و ببینم که کاپ آنجا نیست . با این حال شکی نیست که اروپایی ها هر سال جای پای محکمتر و وسیع تری را در N.B.A می یابند و لیاقت خود را به اثبات می رسانند. سالها این لیگ مختص کشور میزبان رقابت ها بود، اما الان چند سالی است که اروپایی ها، چه از شرق و چه از غرب قاره حرف اول را در این لیگ می زنند و این باعث سرور ماست».
بیش از پیش گفتنی است عنوان موفق ترین و باارزش ترین بازیکن (MVP) کل فصل اخیر نیز به درک نوویتزکی مهاجم آلمانی و ماشین گلزن دالاس ماوریکز رسید و این بار نیز برای اولین بار بود که این عنوان به یک اروپایی می رسید. با این حساب بدیهی است که باشگاه های لیگ بسکتبال امریکا نه تنها از عادت سالهای اخیر درخصوص جذب بازیکنان اروپایی دست برندارند، بلکه این روند را شدت بخشند و موج اروپایی شدن N.B.A وسیع تر و بیش از پیش شود. در این میان می توان بر خوش بینی های مفرط پارکر نیز با تردید نگریست . وقتی در پایان غوغای فصل اخیر لیگ بسکتبال امریکا از پارکر پرسیدند آیا او اینک در کشور زادگاهش مجبوب تر است یا زین الدین زیدان فوتبالیست و بازنشسته ، وی گفت : «همین که این مساله مطرح شده و عده ای به این احتمال می اندیشند و حتی در ذهن خود به طور سطحی هم تصور و پرسش می کنند که من مطرح تر هستم یا زیزو، برای من یک افتخار است. این که نام من به فهرست ورزشکاران بسیار معروف و پرطرفدار فرانسه اضافه شده ، به خودی خود یک حسن بزرگ است . زیزو جایگاهی شامخ و همیشگی در ورزش فرانسه و حتی کل جهان دارد و اضافه بر صلاحیت او برای احراز این مهم ، قسمتی از این قضیه هم به خاطر محبوبیت زیاد فوتبال در جهان است. من فقط امیدوارم بسکتبال نیز روزی در جهان چنان مطرح شود که بر کارها و دستاوردهای من نیز بیش از پیش ارج نهاده شود.»
یک امپراتوری جدیدالبته پارکر نیز توفیق های خود و بویژه موفقیت اخیرش را مدیون درخشش ها و قهرمانی های سن آنتونیو است و اگر او در تیمی بازی نمی کرد که اینقدر منظم و متعادل باشد، نمی توانست در جایگاه فعلی خود بایستد. سران و برخی اعضای اسپرز این فرضیه را رد کرده اند که این باشگاه به جمع امپراتوری های N.B.A پیوسته و با باستون سلتیکز ، شیکاگو بولز و لس آنجلس لیکرز همپا و یا حداقل بسیار به آنها نزدیک شده است اما نتایج حاصله چیزی جز این را می گوید و امروز با درخشش امثال پارکر ، دانکن و همچنین مانوجینوبیلی ، مایکل فینلی ، برنت باری ، ابرت هاری و بروس بوون اسپرز به تیمی متفاوت بدل شده که هم برنامه دار و هماهنگ است و بازی گروهی را بر هر چیز دیگری ترجیح می دهد و هم مهارت های فردی پارکر و جینوبیلی را در اختیار دارد تا هر گاه بازیهایش گره خورد و کار گروهی ثمر نداد، راه فراری را بیابد. پوپوویچ مربی نامدار اسپرز که مثل دانکن در تمامی 4 مرتبه قهرمانی این تیم مشارکت داشته و بهتر بگوییم طراح اصلی آن بوده است ، در روزهای نخست الحاق پارکر به این تیم به اندازه کافی بر او سخت می گرفت تا وی بیش از پیش محکم و با نیازهای کار و حرفه اش آشنا شود. پارکر می گوید: «او در هفته های اول با کارکشیدن های وسیع از من نفسم را گرفت و از هر بابت مرا به تحرک و تلاش واداشت و ابتدا مرا فقط روی نیمکت می نشاند. با این حال پس از 5 ، 6 بازی اوضاع مساعدتر شد و پوپوویچ مرا به میدان فرستاد و با سرعت نسبی بازیکن فیکس تیم شدم و روابطم با او مناسب تر و صاحب حالتی مثبت شد و از آن پس نیز این ارتباط کاری مدام محکم تر و بهتر و موثرتر شده است . شاید شدت کار و تمرینات توصیه شده پوپوویچ برایم طاقت فرسا باشد اما آن مساله در نهایت باعث پیشرفت و تبدیل شدنم به بازیکنی بهتر شده و با هدایت و راهنمایی مربی خوبم به اینجا رسیده ام. هیچ وقت از یادم نمی رود ، روزهای نخست کار با پوپوویچ بسیار سخت و فشار تمرینات و درد و خستگی فراوان بود اما حالا که بررسی می کنم می بینم همان دشواری ها باعث شد که بهتر و کامل تر شوم اگر این مربی نبود و مرا راهنمایی نمی کرد ، اینک در این نقطه نبودم و به همین دلیل باید از او تقدیر کنم».

معاوضه ای که انجام نشد

چندی پیش نیز که اسپرز تصمیم گرفت پارکر را با جیسن کید یکی از دو گلزن اول نیوجرسی نتز معاوضه کند، این گارد فرانسوی سران باشگاه را متقاعد کرد که چنین نکنند و به او فرصت بیشتری بدهند و پوپوویچ و دستیارانش پذیرفتند و نتیجه و پیامد آن امر اینک قابل رویت است . پارکر در دل تابستان گرم 2007 و در حالی که فصل بعدی N.B.A مثل معمول زودتر از 10 آبان ماه به راه نمی افتد، می گوید: «با آنها کلی صحبت کردم و به آنها قبولاندم که هنوز هم بهترین بازیکن پست گارد راس برای آنها هستم. اگر این را گفتم ، به این علت بود که به آن یقین و اعتقاد داشتم و مطمئن بودم از عهده کار برمی آیم و به علاوه از نظر پرکاری و تلاش نیز کمبودی نداشته ام و همیشه در تمرینات و مسابقه ها کوشا بوده ام».
پوپوویچ که بکرات وصفش رفت ، در هر سال نخست حضور پارکر در سن آنتونیو تمام این خصلت ها را نزد وی دید و در نتیجه به او پر و بال بیشتری داد. این مربی امروز می گوید: «پارکر راهی طولانی را طی کرده تا به اینجا برسد و برای من به عنوان مربی تیم تماشای این پیشرفت و مشارکت در شکل گیری آن بسیار جالب و مهم بوده است . او از آغاز هم بیش از حد سریع بود، به طوری که توی دیوار می رفت (!) و هر لحظه امکان برخوردش با دیگران وجود داشت. فن و هنر پرتاب به سمت سبد در زمان دویدن را هم داشت و ریزه کاری های لازم را نیز همین طور. این چنین بود که او سال به سال بهتر شد و حالا اینجا ایستاده است».

مهارناپذیر

مکان کنونی او، جایگاهی بالا و عالی در N.B.A است و مهمتر این که حریفان و بخصوص کلیولند کاوالیرز که در فینال به سن آنتونیو باخت ، فهمیدند که به لطف وجود او اسپرز تیمی شده است که نمی توان تمام ابزار کارآمدش را مهار کرد زیرا شمار این ابزارها زیاد است. با این توصیف و با پشتوانه ای از این دست ، آینده اسپرز و گارد فرانسوی اش هم می تواند همین قدر خوب باشد.