حذف کنکور با این همه افزایش ظرفیت؛

فرض می کنیم کنکور حذف شد یا ظرفیت ها به جایی رسید که کسر تعداد پذیرفته شده از شرکت کننده برای دانشگاه ها به صفر رسید.
مساله دیگری که در این میان ، مطرح می شود نسبت تعداد فارغ التحصیلان به نیاز بازار کار است.
نرخ بیکاری دانش آموختگان آموزش عالی طی سالهای 1375تا 1380بیش از 5برابر صعود کرده و از 4درصد به 20.9درصد رسیده که این شاخص حکایت از آن دارد که بین نظام آموزشی و بازار کار هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ کمی ، هیچ گونه ارتباط منطقی برقرار نیست.
19.8درصد از جمعیت فعال 15تا 29ساله کشور در پاییز سال 1384بیکار بوده اند؛ این در حالی است که این شاخص (نرخ بیکاری) در میان زنان بیشتر از مردان و در نقاط شهری بیش از مناطق روستایی بوده است.
در فاصله سالهای 1335تا 1375تعداد جمعیت فعال و نیروی کار کشور از 6.67میلیون نفر به 16.027میلیون نفر افزایش یافته و در همین حال نرخ مشارکت اقتصادی جمعیت بنا به عوامل متعددی با سیر نزولی از 47.5به 35.3درصد کاهش یافته است.
بر همین اساس ، چندی پیش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی برقراری ارتباط منطقی بین نظام آموزشی و بازار کار کشور را خواستار شد.
دفتر مطالعات فرهنگی مرکز پژوهش ها در گزارشی با بررسی وضعیت آماری اشتغال و بیکاری جوانان و دانش آموختگان خاطرنشان کرد که در حال حاضر بین نظام آموزشی و بازار کار کشور هم از لحاظ کیفی و هم از لحاظ کمی ، ارتباط منطقی وجود ندارد و به همین دلیل ایجاد هماهنگی بین نظام آموزش عالی به تناسب فارغ التحصیلان با نظام بازار کار جهت جلوگیری از اتلاف منابع ضرورت دارد.
این بررسی همچنین حاکی است ؛ متوسط نرخ رشد مشارکت جوانان 15تا 29ساله در فاصله سالهای 1375تا 1380تقریبا 1.27بوده و در فاصله این سالها به طور مرتب روند فزاینده داشته است.
همچنین متوسط نرخ رشد مشارکت زنان در فاصله این سالها تقریبا 11برابر مردان بوده است که این مطلب از تغییر نگرش جامعه در زمینه آموزش و اشتغال حکایت می کند.
این گزارش می افزاید: جوانان بویژه در مقطع سنی 15تا 19سال که قشر بزرگ بیکار در روستاها را تشکیل می دهند، سودای مهاجرت به شهر را در سر می پرورانند و در واقع مشکل اشتغال جوانان در روستاها که بیشتر گریبانگیر گروههای سنی 15تا 24ساله است ، دلیل اصلی روند فزاینده شهرنشینی این گروه سنی در ایران و افزایش آن از 62درصد در سال 1375به 64درصد در سال 1380به شمار می رود.
با این اوصاف ، باید پرسید بررسی طرحهایی مثل حذف کنکور نسبت به یافتن راهکارهایی برای اشتغال جوانان تحصیلکرده ، کدامیک اولویت دارد؛