راهبردی موثر در اداره مدارس

با توجه به ضرورت کارایی مدارس به عنوان کانون تربیت نیروی انسانی ، امروزه کار مدیریت آموزشی به صورت فردی جایگاه خود را از دست داده است ، با توجه به نتایج به دست آمده ، سبک مدیریتی مطلوب

کد خبر: ۱۳۴۶۱۳

، استفاده از گروه و توانایی های آن در رسیدن به مقاصد سازمان ، اثربخش است.
در این نوع سبک مدیریتی ، احتمال موفقیت سازمان ، بیشتر و انگیزه میان کارکنان قوی تر است و در مقابل ، مدیریت سنتی یا به عبارتی ، مدیریت مبتنی بر اصل تسلط و تفوق ، کارایی چندانی نخواهد داشت ، زیرا در این روش ، احترام و رعایت دستورهای مدیر از طرف همکاران ، ناشی از ترس و وحشت است و افراد به سبب ترس از مجازات دستورهای مدیر را تمام و کمال انجام می دهند، ولی باید اعتراف کرد این گونه نظم در کارها، همیشه ثابت نیست و مدیر همواره نمی تواند بر کار همکاران نظارت کند. باید توجه داشت که برای ایجاد روحیه گروهی و پدید آوردن هدف مشترک ، گذشت زمان ضروری است ، به هر حال رهبر رسمی باید هر چه زودتر خود را از انجام دادن همه امور فارغ کند و فرصت دهد تا اعضای گروه ، مسوولیت های متناسب با توانایی خود قبول کنند.
برای آغاز کار گروهی ، ضروری است به حل مشکلی توجه شود که جنبه عمومی و جمعی دارد، گروه موقعی به وجود می آید که مشکل عمومی وجود داشته باشد، زیرا برای گروه هدف و مقصود ایجاد می کند و هرگاه هدف کوشش های هیات تعلیمی یک موسسه ، بهبود وضع آموزشگاه باشد، هیچیک از اعضا بر دیگری تفوق و تسلط نخواهد داشت.
هرگاه این شیوه مدیریتی عملی شود، این گروه است که تصمیم می گیرد هر یک از اعضا چه وظیفه ای را بر حسب تخصص و اطلاعاتی که دارند، به عهده بگیرند. درست بودن و سودمندی افکار و اندیشه های مدیر نیز مانند عقاید و آرا دیگر اعضای گروه مورد آزمایش و بررسی قرار می گیرد و آنگاه مدیر توقع نخواهد داشت که نظرهای او به صورت تصمیم هایی از طرف گروه پذیرفته شود و این گروه است که تصمیم نهایی را اتخاذ می کند، در چنین وضع و موقعیتی اختیار و مسوولیت از نوع کار و اقدامی که باید صورت بگیرد ناشی می شود نه از مقام و منصب رسمی که افراد در سازمان شاغل هستند. شمار بیشتری از اعضا فرصت رهبری و مدیریت را به دست خواهند آورد و باید هرگونه اقدامی که از طرف هر یک از اعضای گروه صورت می گیرد، به عنوان یک اقدام رهبری و مدیریت تلقی شود. هنگامی که همه کارکنان آموزشی آموزشگاه در مساله ای اظهارنظر کردند و تصمیم گرفتند، تصمیم آنان نشانه و معرف کوشش و اندیشه گروه به شمار می رود و در این حالت مدیر آموزشگاه از قدرت و استحکام رای بیشتری برخوردار خواهد بود تا این که خود به تنهایی درباره مسائل بیندیشد و تصمیم اتخاذ کند.
مدیر نباید تصور کند با این شیوه دیگر نمی تواند روی همکاران خود کنترل داشته باشد بلکه بعکس طبق روش تقویت قدرت در داخل گروه ، در حقیقت نظارت بیشتری در کار افراد گروه صورت خواهد گرفت زیرا اگر یکی از اعضای گروه تصمیم بگیرد که طبق نظر خود و برخلاف نظر گروه اقدام کند، فشار بی اندازه ای از طرف اعضای گروه برای برگرداندن وی به مسیری که هدف و منظور گروه است به او وارد خواهد آمد.
به طور یقین نظر همکاران از هر اقدام اداری و رسمی برای نظارت در کار افراد موثرتر است .هرگاه مدیر، کارها را بر حسب بهترین تخصص و تجربه ای که در میان اعضای گروه وجود دارد به آنان ارجاع کند، وظایف مدیریت را به نحو احسن انجام داده است. در واقع هرگاه اختیار و قدرت با دانش و تخصص توام شود، قدرت درونی گروه تقویت خواهد شد.