خداحافظ غریبه!

در دومین سال حضور یزدانی خرم در راس فدراسیون والیبال به اصرار تنی چند از ورزشی نویسان که اعتقاد قلبی به استعدادهای جوانان ایرانی داشتند ، 3 مربی روسی به کشور ما آمدند
کد خبر: ۱۲۵۹۵۰
تا با ارائه دانش و تجربیات خود ، موجی در والیبال سکون زده ایران ایجاد کنند.
یکی از این مربیان ، ایوان بوگانیکف بود که روزگاری به دلیل پروازهای بلندش در زمان زدن آبشار به گاگارین (پرنده) شهرت یافته بود. اگرچه از میان مربیان یادشده ، آناتولی فدوتف از دیگران حرفه ای تر بود ؛ اما برخی از مربیان سنت زده والیبال وطنی ، راه را به شکلی بر او بستند و بناچار فقط ایوان در تهران ماند و خدماتی به والیبال عرضه کرد که به طور حتم ماندگار خواهد بود. یکی از این اقدامات ، کشف استعداد در مدارس بود که سالها ادامه یافت و بسیاری از ستارگان دیروز و امروز از دل فعالیت های این مرد موبور و چشم زاغ روسی - لتونیایی بیرون آمدند ، چهره شدند و گل کردند.
ایوان که سالها به اتفاق همسر و نوه دختری اش در کشور ما زندگی کرده است ، حالا تصمیم گرفته است به حضور 16 ساله خود در ایران خاتمه دهد و بقیه عمرش را به حرفه ای غیر از والیبال بپردازد. درباره گاگارین که اکنون 70 سالگی اش را می گذراند ، نظرات متفاوتی وجود دارد. عده ای موافق و برخی هم مخالف حضور وی بودند و هستند که در بخشی دیگر آن را بررسی می کنیم ؛ اما ابتدا توجه شما را به گفتگویی که در جریان نهمین اردوی آماده سازی تیم نوجوانان با وی انجام داده ایم ، جلب می کنیم تا بعد عملکرد این مرد نامی را از نظر ورزشکاران ، خبرگان و مربیان ایرانی به تصویر بکشیم.

نوجوانان ایرانی را چگونه می بینید ، فکر نمی کنید برای حضور در مسابقه های جهانی کمبود تکنیکی دارند؛
نسبت به زمانی که در اختیار داشتیم ، حدود 50 درصد پیشرفت کرده اند ؛ ولی از کارهای تاکتیکی فاصله داریم. یک تیم در سطح ملی باید به بازیهای تدارکاتی اهمیت زیادی بدهد.

ما در مسابقه های آسیایی و جهانی در این رده سنی دارای عناوین مهمی هستیم ، آیا می توانیم با این تیم هم به نتیجه برسیم؛
اگر مزاحمت ایجاد نکنند ، بله.

منظورتان چیست؛
ما هنوز برخی از بازیکنان کلیدی را در اختیار نداریم. بعضی از مربیان حاضر نیستند آنها را در تمرینات ما شرکت دهند ، در حالی که تیم ملی بالاتر از همه تیمهاست.

پس مشکل تنها همین غایبان هستند؛
این تیم به اعتقاد من ، از همه تیمهای رده سنی نوجوانان ایران بهتر است. باور کنید نه تنها در آسیا ؛ بلکه در جهان هم می توانیم مقام بیاوریم.

در واقع این حرفهای شما دلگرم کننده است.
ما یک پاسور داریم به نام فرهاد سال افزون که 199 سانتی متر قد دارد و این در والیبال ایران سابقه ندارد. شما پاسورهای خوبی دارید مانند میرحسینی ؛ اما کوتاهی قد نقطه ضعف اصلی او است و در مسابقه های جهانی ژاپن دیدید که همه آبشارزن های حریف از روی دستهای وی اسپک می زدند ؛ اما سال افزون در دفاع هم خیلی عالی است. حامد باقرزاده از گیلان آینده درخشانی دارد. شانه های این جوان آسیب دیده بود و اکنون رو به بهبودی است. آرش کمالوند در دفاع و سرویس خیلی خوب عمل می کند. حسن صنوبری با 209 سانتی متر قد ، باید بیشتر کار کند یا فرهاد قائمی از گنبد ؛ اینها سرمایه های بزرگی برای والیبال ایران به حساب می آیند ؛ ولی باید با آنها بیشتر کار شود.

اما برخی ها عقیده دارند که بدون بازیکنان صغرسنی نمی توانیم ره به جایی ببریم.
کشوری که این همه نوجوان و جوان دارد ، نیاز به صغرسنی ندارد. من به این گفته خود اعتقاد راسخ دارم. ما در حال حاضر روزی 6 ساعت با این بچه ها کار می کنیم ، اشتباهات تکنیکی و تاکتیکی آنها را گوشزد می کنیم. بعضی وقتها بواقع خسته می شوند؛ اما باید به خاطر تیم ملی تحمل کنند.

شما سالهاست که در ایران با مربیان زیادی کار کرده اید. کدام یک را بیشتر می پسندید؛
جواب این پرسش را بگذارید برای زمانی که از ایران می روم.

اما فکر نمی کنیم که رفتن شما واقعیت داشته باشد.
نه کافی است تا آخر اسفند صبر کنید ، خواهید دید که همه چیز تمام است.

اما نگفتید کدام مربیان؛
محمد وکیلی و ابراهیم وادی ، دستیاران خوبی برای من بوده اند و بسیار حق شناس هستند. فرهاد داخم را هم خیلی قبول دارم ؛ اما نگذاشتند که او و برخی دیگر از مربیان کنارم باشند ، درواقع هیچ گاه همکارانم را خودم انتخاب نکرده بودم.

اگر به کشورتان برگردید ، مربیگری هم می کنید؛
به هیچ وجه ، در شهر ریگا باغچه ای دارم و می خواهم بقیه عمرم را در میان گل و گیاه و بوته هایم بگذرانم.

از کسی دلخور نیستید؛
گاهی چرا ؛ اما دوستانم در ایران خیلی بیشترند. خودتان می دانید ، شاگردان زیادی را تحویل تیمهای ملی داده ام. این برای مربی ارزشمند است.

در مجموع ، بازیکنان ایرانی را افرادی حق شناس دیده اید؛
خیلی. هر کدامشان که به من می رسند ، ادای احترام می کنند و به من محبت می کنند ، نمی دانم آیا به شما مطبوعاتی ها هم این علاقه را منتقل کرده اید؛

بله ، بیشتر مواقع از زبان بهنام محمودی و... خیلی ها این را شنیده ایم.
خب ، همین برایم کافی است.

بهترین خاطره شما از سالها حضور در ایران چیست؛
در واقع من اینجا مانند اسب کار کردم ، بچه ها هم پابه پای من پیش آمدند. اینها همه خاطره است تلخ و شیرین با هم درآمیخته اند ، حالا وقت گفتن تلخی ها نیست.

برای والیبال ایران چه سفارشی دارید؛
شما باید مدارس شبانه روزی ورزش داشته باشید تا جوانان در کنار درس ، ورزش قهرمانی هم بکنند. مساله بعدی باشگاه ها هستند.

بوگانیکف: اکنون تیم نوجوانان ما دارای سرمایه های بزرگی ازجمله پاسور 1.99 متری است

در آسیا مانند همه جای دنیا ، فدراسیون ها می سازند و در اختیار باشگاه ها می گذارند ، در صورتی که در همه اروپا و امریکا ، این بازیکنان هستند که بازیکن جوان را برای حضور در تیمهای ملی آماده می کنند.

نظر شما درباره خبرنگاران ایرانی چیست؛
افراد علاقه مندی هستند ، دو سه نفر از شماها به طور تخصصی والیبال را تعقیب می کنید ، دلسوز و متعهد هستید ، اما فکر می کنم که ارتباط شماها باید با فدراسیون و مربیان ملی بیشتر شود و باید بیشتر همدیگر را درک کنید.

یک پرسش ، چرا پس از چند سالی که در ایران حضور دارید ، هنوز فارسی صحبت نمی کنید؛
(با خنده) تقصیر لشگری است ، اگر من فارسی صحبت کنم ، تکلیف او (مترجم) چه می شود؛

پس وقت شما را نگیرم ، خوشبختانه ارتباط ما با شما همیشه خوب بوده است و مشکلی با هم نداشتیم.
[شانه هایش را بالا می اندازد و می گوید] ما با هم دوست هستیم. [وقتی که از هم جدا می شویم ، نگاهش می کنم. کمی خسته به نظر می رسد ؛ اما اندامش همانند آن دوران که بر فراز تور به پرواز درمی آمد ، رسا و بلندبالاست. دردلم برایش دست می زنم ، «خداقوت ، غریبه»!]

ایوان بوگانیکف از نگاه دیگران

حمید موحدی ، مربی بین المللی والیبال: ایوان از نظر وجدان کاری بی نظیر است و بعکس برخی مربیان خارجی که به ایران آمده بودند ، دنبال سمبل کاری نبود و بیشتر ملی پوشان فعلی تکنیک های پایه را از این مربی ارزنده یاد گرفتند و خود من نیز درسهای زیادی از او آموختم. ایوان ، حق بزرگی به گردن والیبال ایران دارد و باید در تجلیل از این مربی سنگ تمام گذاشت .متاسفانه این جبر روزگار است. وقتی که پیر می شوی ، به ناچار باید کنار بروی. طی حدود 15 سال حضور در ایران ، وی متاسفانه ارتباط خود را با دنیای والیبال مدرن قطع کرده بود ؛ ولی امروز والیبال ما به مربیانی با دانش بالا نیاز دارد.
بهنام محمودی ، بازیکن تیم ملی والیبال: ایوان ستاره ای در جهان والیبال بود که برای ایران هم ستاره های زیادی پرورش داد و بیشتر والیبالیست های کنونی ایران از دست پرورده های وی هستند. او سالها بدون وقفه کار کرد و 70 تا 80 درصد ملی پوشان گذشته و حال را تعلیم داد و در اختیار فدراسیون والیبال گذاشت. او مربی فوق العاده ای از نظر سازندگی بود.
مهدی صابرپور ، مربی و بازیکن اسبق تیم ملی والیبال: پشتکار ایوان و علاقه ای که به کار داشت ، بی نظیر بود. از میان مربیان خارجی که به ایران آمده بودند ، تنها کوردوای ژاپنی مانند او جدی بود. کوردوا صبحها ساعت 8 تا 10 ، جوانان ایران را تمرین می داد ، 10 تا 12 تیم ملی بزرگسالان و 12 تا 1.30 هم تیم ملی دختران را و او باعث شد تا برای نخستین بار تیم ملی ایران با تیم ملی ژاپن تمرین کند که در آن دوران اصلا غیرقابل باور بود. از نگاه من ایوان هم مربی بزرگی است ، چون اگر بزرگ نبود ، در کتاب یک قرن با والیبال فدراسیون جهانی ، عکس او را چاپ نمی کردند.
ابراهیم نعمتی ، مدرس فدراسیون بین المللی والیبال: ایوان آدم زحمتکشی بود و خیلی دوست داشت کارهای زیربنایی محکمی را انجام دهد ؛ اما لازمه رسیدن به این اهداف ، استمرار در کار تمریناتش بود که گاهی به دلیل شرایط ورزش ما امکان پذیر نمی شد.
دلسوزی ایوان زیاد و علاقه اش بی پایان بود. من در دوران جوانی دو سه بازی وی را در ترکیه قضاوت کرده بودم ، واقعا بی نظیر بود ، اما اینجا می گفتند که وی در اداره تیم ضعیف است.
محمود دلاورخان ، مربی بین المللی و سرپرست سابق تیم نوجوانان: از سال 81 به طور پیاپی در کنار ایوان بودم. او دیگر دل و دماغ گذشته را نداشت و تاریخ مصرفش در واقع تمام شده بود. آمار بگیرید ، حتی یک نفر از بازیکنان فعلی از کانون هایی که زیرنظر ایوان بود، در تیم نوجوانان یافت نمی شدند. ضمن این که تیمهای نوجوانان ما هنوز هم از نظر تکنیکی ضعفهایی دارند که نشان می دهد او به دلیل کهولت سن دیگر نمی تواند مانند گذشته مثمرثمر باشد.
به اعتقاد من ، والیبال پایه به مربیانی نیاز دارد که کارخانه بازیکن سازی باشند و داعیه سرمربیگری تیم ملی را نداشته باشند. با مربی تیم نوجوانان برزیل که صحبت می کردم ، می گفت: یک مربی داریم که 10 سال است بازیکن می سازد و در اختیار من می گذارد. ما هم به چنین مربیانی نیاز داریم.


جمشید حمیدی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها