نَقد

شاید بسیاری منتقد رویکرد مسعود فراستی در نقدهایش باشند اما رفتار مجری و اتفاقی که افتاد به مسعود فراستی وجاهت داد و ضعف‌های او را پوشاند.
مجری حق ندارد با ضعف‌های شخصی شوخی کند،‌ این شیوه از اجرا چیزی به وجاهت تلویزیون و مجری اضافه نمی‌کند؛ جز این‌که برای مخاطب نسبت به برنامه و مجری دلزدگی هم ایجاد می‌کند.
این مجریان می‌خواهند یکشبه شهرت کسب کنند و کارشان هم تقلید ناشیانه‌ای از هاردتاک است. حتی برخوردهای تند و تیز به شخصیت‌های خاصی احتیاج دارد و با هرکسی نمی‌توان با این شیوه برخورد کرد؛ پس نمی‌توان یک منتقد فیلم را موضوع و سوژه چالش کرد. چنین برخوردهایی شاید برای سیاستمداران مناسب‌‌تر باشد و اساسا در طراحی این گفت‌وگوها در یک طرف، موضوع و سوژه اهمیت بسیاری دارد و در طرف دیگر خود مجری باید چهره شناخته‌شده‌ای باشد. این روش‌ها حتی اگر در غرب هم پذیرفته شده باشد، الزاما قرار نیست در بستر فرهنگی ما جواب بدهد.