چِش؛ درختی مقاوم در مقابل بی آبی

به گزارش ایرنا، روستاییان و عشایر جنوب سیستان و بلوچستان از زمانهای بسیار دور از درختان و درختچه‏‌های جنگلی براساس تجربه به بهترین نحو ممکن بهره برداری کرده اند و از اندامهای مختلف گیاهانی نظیر چش برای رفع نیازهای خود نظیر خوراک و تغذیه، ساخت خانه، تامین وسایل کار، ساخت قایق و لنج و تهیه داروهای گیاهی در مقیاس وسیع استفاده می‌‏کردند.

چابهار علاوه بر ظرفیت‌های شیلاتی، بندر، منطقه آزاد، اشتغال دریامحور، فرصت‌ها و مزیت‌های تجاری، اقتصادی، گردشگری و کشاورزی ظرفیت‌های کم نظیری در منابع طبیعی دارد که رشد انواع گونه‌های گیاهی گوشه ای از این توانمندی و ظرفیت است.

وجود درخت چش یکی از ظرفیت‌های گوناگون این منطقه است که استفاده‌های زیادی برای مردم و دامها دارد بطوری که از سایه سرد آن برای استراحت، چوب و شاخ و برگ‌های آن در زمینه ساخت لنج و قایق، خانه مسکونی، دارویی، تعلیف دام و غیره بهره گیری می‌شود.

بومیان شهرستان چابهار پس از این که درخت چش به سن حدود 15 سال رسید و قابل بهره برداری شد آن را از ارتفاع مختلف بویژه 50 سانتی متری قطع می‌کنند و چوب آن را معمولا برای ساخت لنج، درب و پنجره و تهیه الوار و غیره به فروش می‏رسانند. کشاورزان هرساله از شاخ و برگ این گیاه برای تعلیف دامها و شاخه‏‌های کلفت تر را ذغال و یا حصارکشی باغ‌ها استفاده می‌کنند

رئیس اداره منابع طبیعی شهرستان چابهار اظهار داشت: چابهار درختانی نظیر کنار، چش، کهیر، ولو و غیره دارد که یکی از مهم‌ترین آنها درخت چش با مصارف صنعتی و دارویی و پزشکی است.عبدالغنی رئیسی افزود: گونه گیاهی چش با نام علمی Acacia nilotica از تیره Mimosaceae در نقاط مختلف جنوب کشور به نام ‏های کرت، سلم و چش معروف است و زیستگاه اصلی آن شبه قاره هند، ایران، عربستان و آفریقاست.

وی بیان کرد: این گونه؛ درختی است کبود رنگ و خاردار، برگهای آن دارای سه تا 6 بند و در هر بند دارای 10 تا 20 برگچه و به شدت نورپسند است.وی ادامه داد: این درخت در خطه چابهار هر سال 2 بار گل دهی دارد و بذور با کیفیت و کمیت بالای آن در اواخر بهار و اوایل تابستان شکل می‌گیرد و در سایر فصول به علت رطوبت زیاد گل‏ها تبدیل به میوه نمی‌شود.وی گفت: چوب درخت چش در ساختمان سازی، بشکه و قایق سازی، تهیه افزارهای روستایی، خراطی، تهیه زغال و صمغ آن در رنگرزی و چاپ چلوار و پزشکی استفاده می‌‏شود.

وی بیان کرد: پوست و نیامک این درخت سرشار از مازوج است و در صنایع پوست و دباغی مصرف دارد.

رئیس اداره منابع طبیعی چابهار گفت: چابهار اقلیم و خاک مناسبی برای توسعه زراعت چوب نظیر گونه چش دارد که بافت خاک منطقه با توجه به مارنی و رسی- سیلیتی بودن امکان ایجاد رواناب را با کمترین بارندگی می‌دهد.وی ادامه داد: خاک حاصخیز چابهار مناسب برای رشد گیاهانی نظیر چش است و این درخت نقش فراوانی در توسعه دامداری و اشتغال افراد بومی دارد.

بهره گیری از درخت چش در صنایع، پزشکی و غیره ایجاب می‌کند که با سرمایه گذاری در زمینه توسعه سطح زیر کشت آن در مزارع، جنگل و دشت ضمن کمک به بهبود کیفیت محیط زیست، جلوگیری از فرسایش خاک، از این نعمت الهی که مقاوم به کم آبی و بی آبی و فواید زیادی دارد، به نحو شایسته استفاده شود.