گل بود به سبزه نیز آراسته شد

ژاک روگ رئیس کمیته بین المللی المپیک اخیرا و پس از محرز شدن دوپینگ دوچرخه سواری امریکایی ، گفته است که ورزشکاران این چنینی ، جنایتکار هستند. بله مرد اول این نهاد ورزشی ، ورزشکاران دوپینگی را همقطار هیتلر و صدام حسین و پینوشه معرفی کرده است و این واقعیتی است غیرقابل کتمان. اگر ورزشکاری از امریکا یا ایتالیا به داروهای نیروزا متوسل شود، به سبب اتکای آنان به فرهنگ بی بندوباری ، جای تعجب ندارد ؛ اما در کشور ما که ورزش اسلحه ای برای رسیدن به تعالی و سلامتی جامعه است ، نمی تواند قابل هضم باشد. اگر بزه و سرقت و مواد مخدر بد است ، دوپینگ هم مذموم و زشت است لذا امروز مساله مبارزه جدی با این پدیده شوم ، الزامی می نماید. باور ما این است که کوتاهی مدیران سبب ورود قرص و آمپول و اقسام مواد نیروزا به درون باشگاه ها و استقبال برخی فوتبالیست ها شده است.

اگر بزه ، سرقت و مواد مخدر بد است دوپینگ هم مذموم و زشت است

مثبت اعلام شدن آزمایش مهدی واعظی یکی از دهها نمونه ای بود که افشا شد. گفته می شود حتی 3 بازیکن لژیونر هم متهم به استفاده از دوپینگ هستند که امید می رود مسوولان کوچکترین اغماضی نکنند و از آن به راحتی نگذرند.
به گمان ما اگر این قضیه را جدی بگیریم و با خاطیان برخورد کنیم ، پدیده شوم دوپینگ از چهره ورزش بویژه فوتبال ما رخت برخواهد بست در غیر این صورت این هیولای مخرب ، نسل جوان ما را بیش از پیش نشانه خواهد گرفت. به هر حال حرکت دکتر شریف ، رئیس کمیته مبارزه با دوپینگ را ارج می نهیم و امیدواریم حساب سره از ناسره جدا شود و در راه ریشه کن کردن این پدیده مذموم ، اقدامات عاجل صورت پذیرد.

عادت ناپسند

بحث فساد و دوپینگ و مساله دلالیسم را به دفعات نوشته ایم و موشکافی کرده ایم. امیدواریم پیام رئیس جمهور مبنی بر جلوگیری از اسراف و مخارج بیهوده ، جدی گرفته شود و فوتبال ما به سمت سلامت حرکت کند. اما نقطه تاریک دیگری که در فوتبال ما به عنوان یک عادت بد حاکم شده ، خوش استقبال و بد بدرقه بودن است که این شیوه نادرست موجب شده شخصیت زحمتکشان فوتبال چه به عنوان مدیر و مربی و چه به عنوان بازیکن دچار خدشه شود. این عادت ناپسند منحصر به امروز نیست ، بلکه سالهاست فوتبال با به بد بدرقه بودن خو گرفته است.
در خصوص علی دایی هم افراط شده و او به عنوان مقصر اصلی در میان 23 بازیکن معرفی شد. در حالی که بسیاری از ملی پوشان ما در آلمان ، کم کار بودند. دایی در 15 سال اخیر، افتخارات بسیاری برای فوتبال ملی ما رقم زده و بدفعات با گلهای تاریخی خود، منشائ پیروزی شده است.
هنوز از یادمان نرفته که بهترین گلزن تاریخ فوتبال ، با سر بانداژ شده و بخیه خورده ، برای تیم ملی افتخار می آفرید و گلزنی می کرد. البته کاپیتان تیم ایران می بایست زودتر از اینها و با میل باطنی خود با تیم ملی وداع می کرد تا از اوج عزت فاصله نگیرد، اما به هر حال برخورد یکسویه و افراطی با او منطقی نبود. جا دارد به پاس تلاش و زحمات این دو، آیینی شایسته برگزار شود و برای یک بار هم که شده نشان دهیم هم خوش استقبالیم و هم خوش بدرقه.