یادآوری رکوردها و اثبات شایستگی‌ها

لیگ برتر والیبال در آخرین روزهای اسفند به آخرین مرحله از بازی‌های خود رسیده است و در دو سوی تور پیکان و بانک سرمایه‌ای قرار دارند که اهالی والیبال بازی آنها را در فینال انتظار می‌کشیدند. پیکان به پیشینه طولانی خود در والیبال ایران و مقام‌های آسیایی می‌بالد و بانک سرمایه به قهرمانی فصل گذشته ایران و آسیا با سابقه دو ساله در والیبال ایران. بنابراین طرفداران دو تیم با یادآوری رکوردها و بازیکنان، برای اثبات شایستگی‌ها، رودرروی هم قرار می‌گیرند.

دو تیم و بازی آنها تحت هر شرایطی هیجان و جذابیت‌های منحصر به فرد دارد. از تعداد نفرات ملی‌پوش در ترکیب دو تیم گرفته تا کسانی که پشت خط تیم ملی در مهم‌ترین رویداد والیبالی یعنی المپیک ماندند، از امروز تا پایان سریال بازی‌های سه‌گانه فینال، انگیزه‌های بالایی دارند.

برای نشستن و تماشای بازی‌های این مرحله حتما نمایش امیر غفور و شهرام محمودی، پشت‌خط‌زن‌های ملی‌پوش دو تیم زیباست یا قدرت بازیکنانی مانند عبادی‌پور، قائمی و معنوی‌نژاد که سر رفتن به المپیک مبارزه جانانه‌ای داشتند و سرانجام عبادی‌پور و قائمی مسافران برزیل شدند. همین داستان برای فرهاد ظریف و مهدی مرندی مصداق دارد و فینال لیگ برتر والیبال فرصت تازه‌ای است تا شایستگی‌های دو گروه نشان داده شود و قطعا هواداران و اهل فن والیبال بهتر می‌توانند قضاوت کنند حتی اگر شش ماه از زمان بازی‌های ریو گذشته باشد.

این بازی با پاس‌های سازنده ژیگالدو برای سرمایه و معروف برای پیکان نفس تازه‌ای می‌گیرد. هر چند یار لهستانی نگران کنترل و مدیریت بازی از سوی پاسور تیم ملی است که از این بابت در بازی با شهرداری ارومیه در نیمه‌نهایی کم نگذاشت. او انگیزه‌های زیادی در فینال این دوره دارد زیرا از سال 91 که معروف با متین ورامین قهرمان لیگ برتر شده بود دیگر حتی به فینال هم نرسید. بر عکس نظری افشار از پیکان و موسوی از سرمایه که با ده بار حضور در فینال‌ها در 11 دوره، رکورد دارند. این دو در شش سال گذشته در همه فینال‌ها حضور داشتند.

نگاه‌های توام با فریاد اعتراض مصطفی کارخانه و پیمان اکبری، مربیان سرمایه و پیکان هم نباید فراموش شود که معمولا در بازی‌های مستقیم گاهی رفتار نامتعارف از آنان سر می‌زند. فدراسیون این بار به بازبینی‌های دقیق ویدئوچک امیدوار است و این که حاشیه‌ها از جانب مربیان را کمتر کند.