از دیرباز زمانی که بزرگ ترین حکومت‌ها در ایران تشکیل شد با توجه به موقعیت جغرافیایی که ایران در منطقه داشت یعنی قرارگرفتن بر سر مسیرهای تجاری مهم، سلاطین و پادشاهان را بر آن داشت تا از این موقعیت بهره‌مند شوند و در جهت استفاده از آن اقداماتی را انجام دهند ، گرچه این وضع جغرافیایی سود اقتصادی به همراه داشت اما همین مسئله باعث تهاجم اقوام بیابانگرد به ایران شد و امنیتی را که لازمه رشد و گسترش تجارت بود، برهم زد و حتی باعث برافتادن حکومت‌ها شده و همین مساله یعنی هجوم اقوام، حکومت‌ها را بر آن داشت تا برای حفظ موقعیت تجاری خود به کنترل و تحت حمایت درآوردن آنها اقدام کند.

از ازمنه کهن تا روزگار پهلوی اول، کاروانسراها نقش مهمی در سیر زندگی ایرانیان و روابط و تعامل اجتماعات گوناگون فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، آیینی، اعتقادی و... داشته‌اند.هنگامی که تنها وسیله رفت و آمد پای پیاده یا استفاده از چهارپا بود، طی‌کردن مسیرهای طولانی و صعب‌العبور برای خرد و کلان به وجود منازلی وابسته بود که در مسیر راه‌های ارتباطی قرار داشت که این منازل پل ارتباطی با منزلی دیگر تا رسیدن به نقطه هدف بود. این منازل امکانات ناچیزی داشتند که در مواردی توسط افراد و مسافران یا کاروان‌هایی که از شهری به شهری و از دیاری به دیار دیگر می‌رفتند فراهم می‌شد و رونق این کاروانسراها بستگی به میزان تردد مسافران و کاروان‌ها داشته چه کاروانسرایی که پر تردد می‌بود بالطبع دارای امکانات بیشتر و بهتری نسبت به کاروانسرای مشابه با تردد مسافران کمتر می‌داشت. اما شکل و ساختار کاروانسراها از جهت ساختمان، به شکل پیش آمده و در چهار جهت و سمت دارای در برای ورود و خروج کاروانیان بوده که با در ورود و خروج کالاها و چهارپایان تفاوت داشت و در وسط ساختمان آن اکثرا گنبدی وجود داشت که بهترین نقطه بنای کاروانسرا محسوب شده و این گنبد دارای بادگیرهایی بود که در مواقع گرم سال موجب خنکی و محلی برای فرار از گرمای تابستان و پناهگاهی برای کاروانیان جهت رستن از گرمای شدید بوده است.

وقتی افراد مختلف خصوصیات، دغدغه‌ها و آرمان‌های مشترکی را در همدیگر ببینند احساس مشترکی بین آنها ایجاد می‌شود، این حس مشترک، زمینه‌ساز ایجاد هویت مشترکی بین آنها می‌شود. درک و فهم این اشتراکات به وسیله‌ «ارتباط» حاصل می‌شود. به عبارت دیگر تا ارتباط برقرار نشود، حس‌ مشترک و پیوند هویتی ایجاد نخواهد شد. بنابراین ارتباط اهمیت بسیاری در «هویت‌بخشی» و «هویت‌سازی» به مردم و جامعه دارد. ارتباط یعنی تعاملی که به‌وسیله‌ آن اطلاعات منتقل شود. ارتباط ممکن است با اهداف مختلفی برقرار شود ولی قدر مسلم «انتقال اطلاعات» جزء اصلی و اساسی ارتباط است. این انتقال اطلاعات گاهی با تجارت حاصل می‌شود و گاهی با یک گفت‌وگوی ساده.

لوحه­ های تخت جمشید وجود جاده­های عظیم را تأیید می­ کردند. در این لوحه­ ها حرکت گروه­ها یا افرادی که وارد ایران می شده یا در ایران مسافرت می­ کرده ­اند ثبت شده­ است و ما می­ توانیم از آن­ها پی ببریم که هندوستان، آراخوزیا، کرمان و بلخ همگی از طریق نظام عظیم راه­های ایران با هم ارتباط داشته­ اند. (کورت 1389: 115)

کاروانسرای سنگی آهوان در منطقهٔ سردسیر آهوان (۴۲ کیلومتری شهر سمنان) قرار گرفته است. اگر قصد سفر دارید و از آن حوالی می‌گذرید، بد نیست این کاروانسرای قدیمی را نیز ببینید.

سرایان به دلیل وجود آب انبارهای فراوانش سرزمین آب‌انبارها لقب گرفته است، در عین حال وجود جاذبه‌های تاریخی و طبیعی فراوان از جمله منطقه کویرنوردی که به بهشت منجمان ایران شهرت دارد و در فصل‌های سرد و خنک سال پذیرای گردشگران زیادی است، بر جذابیت این شهرستان تاریخی افزوده است.

با گذشت بیش از 15 سال از ارائه طرح مرمت و تغییر کاربری کاروانسرای تاریخی وکیل شهر کرمان به یکی از بزرگ‌ترین هتل‌های سنتی جهان، نه‌تنها این کاروانسرای تاریخی سر و سامان نگرفته، بلکه روند عملیات مرمت این بنای تاریخی که از سال گذشته شروع شده بسیار کند بوده و با چالش‌های متعددی مواجه است.