.... و اخلاق هنوز زنده است

ترس ورزشدوستان از این بابت بود که در روزهای بد ورزش، اخلاق هم همراه با ناتوانی‌های فنی، گم یا کمرنگ نشود. البته در بعضی روزها این گونه هم می‌شد و بیم آن می‌رفت که به عادت تبدیل شود؛ اما خوشحالیم که اتفاقات فرخنده از راه رسید. سارا خادم‌الشریعه در گرندپری شطرنج بانوان وقتی حال حریفش را (به دلیل بستری شدن دوستش در بیمارستان) مساعد ندید، به درخواست او برای تساوی رضایت داد تا نام او بسرعت به تمام دنیا مخابره شود.

کریم انصار‌ی‌فرد وقتی در لیگ یونان گل زد، آن گل را به ‌هم‌تیمی مصدومش تقدیم کرد، رامین رضاییان و کریم باقری پتوی خود را به هواداران معلول دادند که از سرما اذیت می‌شدند و در نهایت علیرضا جهانبخش که بعد از گل خود در لیگ هلند، برای همدردی با مردم ایران در غم از دست دادن عزیزانشان در دو فاجعه بمبگذاری حله و حادثه تصادف قطار شادی نکرد و دست‌های خود را بالا گرفت. این خبرها و بخصوص تراکم آنها در این روزها، خوشحالمان می‌کند.

یادمان نرود ما برای ورزشی تلاش می‌کنیم که تختی و پوریای ولی را نه در افسانه که در واقعیت دید و وجود خود را با نفس آنها متبرک کرد. کاش هر روز این تعداد اتفاق خوب می‌افتاد و هر روز اخلاق را بیشتر از روز قبل لمس می‌کردیم. ورزش ما با این خبرهای خوب نفس می‌کشد. کاش نسل آدم‌های خوب و فهمیده در ورزش ما هر روز بیشتر و بیشتر و ریشه جاهل مسلک‌ها خشک شود.

امید توفیقی

ورزش