توجه به نیازهای مخاطب

به عبارت دیگر می‌توان گفت موضوعی که زمانی جذاب و پرکشش بوده، ممکن است در زمانی دیگر چندان جلوه نکرده و مردم چندان از آن استقبال نکنند. به همین خاطر است که جذابیت یک اثر تصویری برآیندی از به روز بودن آن اثر هم محسوب می‌شود. اگرچه نمی‌توان حکم کلی و قطعی داد، اما آنچه مهم است «نگاه و سلیقه مردم» بوده که می‌تواند معیاری برای ساخت آثار مختلف تصویری قرار گیرد. اصل قضیه هم همین است که چه برنامه‌ای بسازیم تا برای مخاطب مهم باشد، جلوه کند و به چشم بیاید. همین کار، اصلی‌ترین و محوری‌ترین کار یک رسانه پویاست. این که به صورت مستمر از مخاطبانش نیازسنجی کند. نیازسنجی زیربنایی‌ترین کار یک رسانه است. در واقع هرچقدر کار نیازسنجی مردمی واقعی‌‌تر و به‌روز‌تر باشد، محصول نهایی هم که روی آنتن می‌رود به همان اندازه هم برای مخاطب مهم و جذاب خواهد بود. همه رسانه‌های موفق دنیا در واقع توانسته‌اند نسبتی درست بین نیازهای مخاطب و آنچه قرار است ساخته شود؛ برقرار کنند اما نکته‌ای که در این میان خیلی مهم است، ‌توجه به این موضوع است سلیقه و خواست مخاطب مدام در حال تغییر است و برای سلیقه و خواستی که در حال تغییر است سخت‌ترین کار ممکن برنامه‌ریزی است. چطور می‌شود برای این «خواست متغیر» برنامه‌ریزی طولانی انجام داد؟ این همان کاری است که باید مورد مداقه قرار گیرد و سازندگان و برنامه‌ریزان یک رسانه تصویری باید به آن به مثابه نقشه راه نگاه کنند. توجه به این موضوع البته به معنی آن نیست که سازندگان و برنامه‌ریزان باید دربست در خدمت این پارامتر باشند. بلکه باید با توجه به مختصات و مشخصات آن برنامه‌های هدفمندی را برای مخاطب تدارک ببینند. توجه به این نکات کلیدی است که یک رسانه تصویری را در مسیری رو به پیشرفت قرار می‌دهد و روند به گونه‌ای پیش می‌برد که در کارزار رسانه‌ای که در آن قرار دارد، همواره دست بالا را خواهد داشت.

دو: باز هم می‌خواهم درباره اهمیت انیمیشن در کشور بنویسم. این که ما چقدر پتانسیل در سراسر کشور در این حوزه داریم و با پرداختن به آن چه تعداد از جوانان مشغول به کار می‌شوند تنها یک سوی قضیه است. واقعیت این است که انیمیشن می‌تواند سهم عمده‌ای در اشاعه فرهنگ کشورمان داشته باشد. اصلا مهم‌ترین هنری که می‌تواند بازتاب‌دهنده بخشی از فرهنگ ایران باشد همین انیمیشن‌ها و کارتون‌های بظاهر کم‌اهمیتی است که در گوشه و کنار ساخته می‌شوند و از شبکه‌های مختلف هم پخش می‌شوند. به نظر می‌رسد فرهنگسازی را باید از سنین کودکی و با برنامه‌های جذاب شروع کرد. ناگفته پیداست هر چقدر این آثار پررنگ و لعاب و دلنشین‌تر باشند بالطبع برای مخاطب کم‌سن و سال آن هم جذاب خواهد بود و می‌تواند سهم عمده‌ای در توسعه فرهنگی کشور بازی کند. انیمیشن در کشور ما باید بسیار بیش از اینها مورد توجه قرار گیرد.

مهدی غلامحیدری/دبیر قاب کوچک