کلاس‌های بازیگری؛ حلال یا حرام؟

اکبر عبدی درباره کلاس‌های بازیگری در اظهاراتی عجیب گفته است: «من درآمد حاصل از شغل آموزش بازیگری را حلال نمی‌دانم، به این دلیل که نمی‌توان در کار خدا دست برد. من می‌خواهم ظرف شش ماه یک خانم یا آقا را به یک هنرپیشه معروف تبدیل کنم. این دست بردن در سرنوشت است. خدواند باید در ذات انسان بازیگری را گذاشته باشد.»

گذشته از این ‌که صحبت‌های عبدی را قبول داشته باشیم یا نه، او به موضوعی اشاره کرده که همیشه یکی از دغدغه‌های جوانان علاقه‌مند عالم بازیگری بوده است. راه پیدا کردن به دنیای بازیگران از یکی از راه‌های امتحان پس داده مثل حضور در کلاس‌های بازیگری.

همین الان هم اگر نگاهی به رزومه جوانان بازیگر سینما و تلویزیون بیندازید بخش قابل توجهی از این بازیگران از کلاس‌های بازیگری به دنیای بازیگری آمده‌اند که خیلی از آنها ویژگی خاصی ندارند. تا آنجا که به نظر می‌رسد این کلاس‌ها (شهریه برخی از آنها در حدود پنج میلیون تومان است) بیشتر به دلیل ارتباطاتی که بین صاحبان این کلاس‌ها و سازندگان آثار مختلف تصویری وجود داشته باعث شده هنرجویان این کلاس‌ها در قامت بازیگر معرفی شوند. مجموع پولی که در این کلاس‌ها هم هزینه می‌شود در جای خود رقم قابل توجهی است. آیا این کلاس‌ها واقعا به اندازه‌ای که «می‌نمایند» در پرورش استعداد‌های بازیگران سینما و تلویزیون موثر و تعیین‌کننده است؟