زندگی محقر زیر سایه هنر فرش‌بافی

فرش‌هایی که به گفته معاون بازرگانی داخلی سازمان صنعت، معدن و تجارت استان قم بین 80 تا 85 درصد ارزش افزوده دارد و در بازارهای جهانی از متری هزار تا 15 هزار دلار به فروش می‌رسد که در این میان سهم قالی باف جز دست‌های پینه‌بسته، کمردرد و چشم‌های کم‌سو چیزی دیگری نیست. زهره شیبانی بانوی قمی است که 30 سال زندگی خود را پای دار قالی گذرانده است. او که از جوانی سرپرست خانواده خود بوده، معتقد است: سال‌های گذشته با درآمد قالیبافی و البته با قناعت می‌توانستیم زندگی خود را بگذرانیم، اما امروز دیگر نمی‌شود به درآمد این کار امید داشت. او دخترهایش را به ادامه مسیری که خودش پیموده تشویق نمی‌کند و معتقد است روزگار فرش‌های دستباف سر آمده است. سعیدی، دیگر بافنده قمی با اشاره به این که در روز هشت ساعت را صرف بافتن فرش می‌کند، می‌گوید: دستمزد من معمولا در ماه بیش از 300 هزار تومان نمی‌شود که با این پول نمی‌توان از پس هزینه‌های زندگی در شرایط کنونی برآمد. وی می‌افزاید: بافنده در فرآیند تجارت فرش دستباف کمترین سهم را دارد و اصلا دیده نمی‌شود. اگر ما انگیزه کافی برای ادامه دادن این راه نداشته باشیم، صادرکنندگان نیز از سود این تجارت بهره‌ای نمی‌برند.

سعیدی معقتد است اگر صادرکنندگان کمی از ارزش افزوده فرش دستباف را به بافندگان اختصاص دهند، کیفیت کارها نیز بالارفته و روند چرخش پول در این صنعت بهتر می‌شود. امیر محمدی‌چهر معاون بازرگانی داخلی سازمان صنعت، معدن و تجارت استان قم با اشاره به اشتغال 40 هزار نفر در این حوزه می‌گوید: از این تعداد تاکنون 11 هزار و 200 نفر بیمه شده‌اند. وی با اشاره به این که این افراد تنها 30 درصد حق بیمه را می‌پردازند، می‌افزاید: باقی حق بیمه از سوی دولت به صورت یارانه پرداخت می‌شود.