در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
راز کارآگاهان
سرنخ عجیب پلیس در صحنه جنایت
آثار برجا مانده از جنایتکاران یا قربانیان در صحنه جرم از جمله مهمترین مدارکی است که در پروندههای جنایی مورد استفاده قرار میگیرد. اثر انگشت و دی.ان.ای از شناختهشدهترین مدارک در این زمینه هستند، اما از سال 1932 میلادی تاکنون مدرک دیگری نیز به این گروه اضافه شده است. بسیار پیش میآید که قاتلان در صحنه جرم از لیوان برای نوشیدن مایعات استفاده کنند، سیگار بکشند یا به هر دلیل دیگر وسیلهای را به دهان ببرند. بررسی آثار به جا مانده از اطراف دهان اشخاص در اینگونه پروندهها، مدرکی مستدل محسوب میشود.
نخستینبار سال 1932 رانندهای آمریکایی زنی را زیر گرفت وفرار کرد، او بعد از دستگیری اتهامش را نپذیرفت تا اینکه کارآگاهان روی گلگیر چپ خودروی وی آثاری را مشاهده کردند که مربوط به رژ لب مقتول بود. به این ترتیب متهم جرمش را پذیرفت و از آن زمان این روش شناسایی، مورد توجه کارآگاهان جنایی قرار گرفت. کارآگاهان وقتی به صحنه جرم میروند اگر ته سیگار یا لیوان مشاهده کردند، آن را برای بررسی آثار در اختیار متخصصان تشخیص هویت قرار میدهند. تسوچی هاشی از دانشمندان پزشکی قانونی است که سال 1974 با بررسی 1364 سوژه به این نتیجه رسید که با استفاده از آثار لب افراد میتوان هویت آنها را تشخیص داد. متخصصان ثابت کردهاند، عوامل وراثتی روی طرح لبها تاثیر میگذارد و از این طریق میتوان مجرمان را ردیابی کرد و شناخت.علاوه بر این اگر زخم یا خطوطی در دور دهان قاتل وجود داشته باشد، میتوان با این روش آن را تشخیص و آن را با مظنونان احتمالی مطابقت داد. همین روش برای شناسایی هویت مقتولان ناشناس نیز به کار میرود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
