3 ماه تمرین برای جلب اعتماد

چه عواملی باعث شد تا نقش پروانه را بازی کنید؟

سریال «ارمغان تاریکی»، کار قبلی آقای سامان را خیلی پراکنده دیده بودم. وقتی ایشان از من برای بازی در این سریال دعوت کرد، سر تمرین یک تئاتر بودم. او از همان ابتدا به من گفت که نقش پروانه را برای من در نظر گرفته است، اما تاکید کرد که هنوز قطعی نیست. بعد از خواندن فیلمنامه به مدت سه هفته تست بازی و گریم دادم و چند بار نقش را دورخوانی کردم.

وقتی آقای سامان به من اعلام کرد تصمیمش را گرفته و می‌خواهد نقش پروانه را به من بسپارد، خیلی خوشحال شدم. هیجان زیادی برای اجرای این نقش داشتم. علاقه من برای ایفای نقش پروانه به این دلیل نبود که نقش اول است، بلکه فیلمنامه را خیلی دوست داشتم و از این‌که فرصتی در این سریال برایم فراهم شده بود تا نقشی را بازی کنم که جای کار دارد، برایم لذتبخش بود. واقعاً در سه هفته‌ای که تمرین کردیم تلاش کردم نظر کارگردان را جلب کنم تا نقش پروانه را به من بدهد.

با توجه به این‌که جلیل سامان در ابتدا تصمیم قطعی برای سپردن نقش پروانه به شما نداشت نگران نبودید که بعد از تمرین و گرفتن تست، این نقش به بازیگر دیگری سپرده شود؟

نگران بودم، چون از ابتدا به من اعلام کرده بودند که ممکن است این نقش را به من ندهند، اما در طول تمرین من تمام تلاش خودم را کردم تا این نقش را تصاحب کنم. حالا هم خوشحالم که این اتفاق افتاد و من توانستم این نقش را بازی کنم.

شما سابقه بازی در تئاترهای صابر ابر، علیرضا کوشک جلالی و پیام دهکردی را دارید و علاوه بر آن در چند فیلم و سریال بازی کرده‌اید، به نظرتان دلیل حساسیت کارگردان سریال پروانه جهت انتخاب بازیگر برای نقش اول این کار چه بود؟

جلیل سامان جزو کارگردانان توانمند و بسیار سختگیر است. سختگیری او برای اذیت کردن بازیگر نیست، بلکه می‌خواست سریالی که می‌سازد، عیب و نقص نداشته باشد. باید بگویم در شش‌هفت ماه تصویربرداری این سریال، روزهای سخت اما شیرینی را پشت سر گذاشتیم. مطمئن بودم کاری که آقای سامان می‌سازد، خوب می‌شود. او در کار کم نمی‌گذاشت و با انرژی کار می‌کرد.خودم دلیل حساسیت او را برای انتخاب بازیگر نقش پروانه پرسیدم و او در جواب به من گفت می‌خواسته اشتیاق و هیجان مرا برای ایفای نقش پروانه بیشتر کند، طوری که خودم با تمام وجود بخواهم این نقش را بازی کنم. در طول همان سه هفته ارتباط خوبی با شخصیت پروانه برقرار کردم. دلم می‌خواست این نقش را با تمام جزئیاتش بازی کنم. البته انتخاب من هم خطر بزرگی برای سریال بود، اما همه تلاش کردیم تا اثر خوبی تولید کنیم.

پروانه دختری است که زندگی‌اش فراز و نشیب‌های زیادی دارد که باید در روبه‌رو شدن با هر کدام از این موقعیت‌ها حسی را به بیننده منتقل کند؛ درآوردن چند حس به صورت همزمان برایتان دشوار نبود؟

سخت‌ترین روزهای زندگی‌ام را در زمان تصویربرداری این سریال سپری کردم. منظورم از سختی، بدی نیست؛ بلکه مثل هنرجویی بودم که زیر دست استاد سختگیری باید تجربه می‌کردم و می‌آموختم. پروانه با موقعیت‌های مختلف در زندگی روبه‌رو بود و لحظات سخت زیادی داشت، اما از تجربه تئاتری‌ام برای ایفای این نقش کمک گرفتم. وقتی نقشی را باور می‌کنم، آن را می‌پذیرم و اگر نتوانم با نقش ارتباط برقرار کنم، آن را قبول نمی‌کنم. وقتی نقش پروانه را قبول کردم با تمام وجودم این شخصیت را درک ‌کردم و برایم قابل لمس بود. با کمک گرفتن از احساس و راهنمایی‌های جلیل سامان این نقش را بازی می‌کردم.

با توجه به این‌که صحنه‌های زیادی با حامد کمیلی (امیر) بازی داشتید تا چه میزان از تجربه او کمک گرفتید؟

او خیلی به من کمک کرد. راهنمایی کارگردان و کمک آقای کمیلی باعث ‌شد از میزان نگرانی‌هایم کاسته شود؛ البته من در رشته تئاتر تحصیل کرده‌ام و سال‌ها تجربه بازی در تئاتر را دارم، اما بازی در تئاتر با بازی در یک سریال تلویزیونی، تفاوت زیادی دارد.

در تئاتر بازیگر در یک زمان مشخص نقش خود را بازی می‌کند، اما در یک اثر تلویزیونی این‌طور نیست و باید بازیگر مراقب نگاهش به دوربین، نور، صدا و... هم باشد. از سوی دیگر این‌طور نیست که تمام صحنه‌ها پشت سر هم ضبط شود؛ بلکه بین آن فاصله وجود دارد و همین مساله باعث می‌شود تا احساس بازیگر تکه‌تکه شود، ولی با این حال بازیگر باید حس بازی‌اش را حفظ کند. اکنون که سریال را می‌بینم، برخی مواقع به بازی‌ام نقد دارم و می‌گویم در این صحنه بهتر می‌توانستم بازی کنم و بعضی وقت‌ها هم به خودم آفرین می‌گویم.