مهم‌ترین حادثه تشویق پدرم بود

 خسرو حیدری، مهم‌ترین حادثه زندگی‌اش را فوتبالیست شدنش می‌داند و در این باره می‌گوید: من هم در کودکی مثل همه بچه‌ها می‌گفتم دوست دارم دکتر یا خلبان شوم نمی‌دانم چرا آن زمان این مسأله مد شده بود! الان که به آن وقت‌ها فکر می‌کنم، خنده‌ام می‌گیرد.

البته همان موقع‌ها به فوتبالیست شدن هم فکر می‌کردم ولی دکتر و خلبان شدن هدفم نبود حتی مدتی هم در جواهرسازی کار ‌کردم. شاید اگر فوتبالیست نمی‌شدم، این کار را ادامه می‌دادم. از بچگی به فوتبال علاقه داشتم اما هیچ وقت فکر نمی‌کردم به این جایگاه برسم گرچه باید اعتراف کنم فوتبالم بهتر از درسم بود.

به همین خاطر ترجیح دادم به سمت فوتبال بروم چون در مقطع جوانان در پرسپولیس بازی می‌کردم و طرفدار این تیم بودم. گرچه الان استقلالی هستم و خیلی به این تیم تعصب دارم. همین جا باید بگویم پدرم زیاد با فوتبال بازی کردنم موافق نبود. مثل خیلی از پدرهای دیگر می‌گفت که فوتبال به درسم لطمه می‌زند اما وقتی دید پیشرفت کردم و به موفقیت رسیدم، موافقت کرد و حتی تشویقم کرد و نتیجه هم این شد که حالا عضو تیم ملی هستم.