عروسک‌ها را فراموش نمی‌کنم

من هم از همان دوران به فعالیت‌های هنری در دنیای بچه‌ها علاقه‌مند بودم. ادبیات کودکان را خیلی دوست داشتم و با ذهنی آگاه به سمت کارهای کودک آمدم.

به یاد دارم وقتی با خانم برومند و با مجموعه‌های فاخر عروسکی همچون «مدرسه مو‌ش‌ها» و «خونه مادربزرگه» کارم را آغاز کردم لحظه به لحظه کار در این آثار برایم به یادماندنی بود. دلیل شکل‌گیری این همه خاطره خوب به جمع صمیمی‌ای برمی‌گردد که کنار هم کار می‌کردند.

من در مدرسه موش‌ها، عروسک‌گردان «معلم» بودم. شخصیت معلم برای بچه‌ها بسیار دلنشین بود، چرا که او با مهربانی‌هایش سعی می‌کرد همیشه بین بچه‌ها در مدرسه محبت و همدلی ایجاد کند. در مجموعه خونه مادربزرگه هم عروسک‌گردان هاپوکومار و صاحب بودم. البته اگر پیش می‌آمد عروسک‌گردانی عروسک‌های دیگر هم انجام می‌دادم.

این دو مجموعه زیبای عروسکی را فقط بچه‌ها تماشا نمی‌کردند، بلکه بزرگ‌ترها هم بیننده آنها بودند همان‌طور که اکنون هم این مجموعه‌ها را تماشا می‌کنند.

من در زمینــه کارهای عروسکی از تجربیات خانم مرضیه برومند، زنده‌یاد کامبیز صمیمی‌مفخم، زنده‌یاد اردشیر کشاورز و... بهره بردم.

تاکنون عروسک‌گردانی و گویند‌گی خیلی از عروسک‌ها را به‌عهده داشته‌ام. همه این عروسک‌ها را به یک اندازه دوست دارم و هیچ‌کدام از آنها برایم فرقی نمی‌کند. بنابراین سخت‌ترین کار این است که به من بگویند کدام عروسک برایم محبوب‌تر از بقیه است. هر کدام از عروسک‌ها بخشی از خاطرات زیبای من را شکل داده‌اند.

دنیای کودکان به حدی برایم شیرین است که دلم نمی‌خواهد هرگز این دنیا را رها کنم. دنیای کودکان قابل مقایسه با دنیای بزرگسالان نیست. نمی‌توان صداقت دنیای کودکان را در دنیای بزرگسالان پیدا کرد. هرگز عشق و علاقه‌ای که به دنیای کودکان دارم از بین نمی‌رود و این عشق هر روز شکوفاتر از روزهای قبل می‌شود.

دلم می‌خواهد تا آخرین روزی که زندگی می‌کنم برای کودکان، کار و به بچه‌ها خدمت کنم. من در این سال‌ها در تئاتر، سینما و تلویزیون برای بچه‌ها کار کرده‌ام و هرگز از این کار خسته نشده‌ام. امیدوارم همیشه زمینه کار مساعد برای کودکان فراهم باشد و ما روزبه‌روز شاهد تولیدات جذاب و زیبا برای​آنها باشیم.