موجوداتی که با یک چشم باز می‌خوابند

گروهی از محققان دانشگاه ایالتی ایندیانا به منظور بررسی ویژگی‌های رفتاری مرغابی‌های وحشی، تحقیقاتی را روی این گروه از پرندگان انجام داده‌اند. نتایج به دست آمده از این تحقیقات نشان می‌دهد، اگر مرغابی‌های وحشی در کنار همنوعانشان باشند با چشمانی بسته می‌خوابند و چنانچه در محیطی قرار گیرند که احساس ناامنی کنند با یک چشم باز می‌خوابند و جالب‌تر این‌که بر حسب موقعیتشان تصمیم می‌گیرند کدام چشم را بسته و کدام یک را باز نگه دارند. در حقیقت انتخاب چشم راست یا چپ بیانگر این است که این گروه از پرندگان با این کار به طور ارادی یک طرف مغزشان را بیدار نگه می‌دارند و این در حالی است که همزمان طرف دیگر مغز در وضعیت استراحت قرار می‌گیرد. دانشمندان این وضعیت را خواب یک نیمکره‌ای مغز می‌نامند. به این ترتیب چشمی که توسط نیمکره به خواب رفته مغز کنترل می‌شود، بسته شده و چشم دیگر که توسط نیمکره هوشیار مغز کنترل می‌شود، باز می‌ماند و می‌تواند آنچه را در محیط اطراف اتفاق می‌افتد، نظاره‌گر باشد. به این ترتیب پرنده می‌تواند به‌رغم این‌که مسئولیت حفاظت از جانش را هنگام خواب به عهده می‌گیرد، اندکی هم استراحت کند. در اسب‌ها نیز ویژگی‌هایی مشابه پرندگان دیده می‌شود. این گروه از حیوانات نیز در حالت ایستاده به خواب می‌روند. در این وضعیت بخشی از بدن در حال استراحت بوده و بخش دیگر در حالت آماده باش قرار می‌گیرد تا در صورت احساس خطر، این حیوان بتواند واکنش مناسبی از خود نشان دهد. کروکودیل‌ها بر خلاف دیگر مواقع که ماندن در آب‌های راکد را ترجیح می‌دهند، هنگام خواب از آب بیرون آمده و مقابل نور خورشید به خواب می‌روند، اما هرگز خواب عمیقی را تجربه نمی‌کنند، زیرا همیشه به هوش هستند تا در صورت احساس هرگونه خطری بلافاصله خود را در اعماق آب مخفی کنند. به این ترتیب می‌توان گفت هر یک از این ویژگی‌ها به نوعی نشان‌دهنده این است که هر یک از خصوصیات رفتاری که در دنیای حیوانات دیده می‌شود، می‌تواند نقش بسیار مهمی در حفظ و بقای آن موجود داشته باشد و در صورتی که به هر علتی این توانایی در این موجودات با اختلال مواجه شود، زندگی این موجود در معرض تهدید و نابودی قرار می‌گیرد.