آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
خطی
شبیه راننده خطی صنعت ـ بوستان است که یک بار با افتخار درباره پسر دانشجویش ـ که چند لحظه پیش از تاکسی پیاده شده بود ـ برایم حرف زد. چشمانش چه برقی میزد. وقتی میگفت: «پسره همون سال اول زد تو گوش دانشگاه دولتی ـ اینجا را با یک کیفی میگفت ـ حالا بگو چی؟»
ـ چی؟
ـ کامپیوتر! میدونی چقدر باس درس بخونی تا دانشگاه دولتی کامپیوتر قبول شی؟ ها؟
ـ خیلی
ـ آره خیلی
بعد میزند روی دنده و سرش را با یک حالتی تکانتکان میدهد. کاش خانهمان کمی دورتر بود. «مرسی آقا پیاده میشم.»
با اینکه فردایش هر چه یک جور آشنایی نگاهش کردم و هی سعی کردم چشمانم برق بزنند به نشانه یک راز مشترک و حتی لبخندهای کمرنگ تحویلش دادم، پاک فراموش کرده بود مرا...
از: دو من
2taman.persianblog.ir
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
