گلوله‌ای که به خطا نمی‌رود

رِد جونز و برایان کَست 2 نفر از محققان ساندیا هستند که گلوله دارت مانند خود هدایت شونده برای سلاح کالیبر کوچکی ابداع کرده‌اند که می‌تواند هدف‌هایی در فاصله حدود 2 کیلومتری را که به‌صورت لیزری مشخص شده‌اند مورد اصابت صددرصد قرار دهد. جونز معتقد است این ابتکار نویدبخش تکنولوژی جدیدی برای هدایت پرتابه‌های کوچک است که می‌تواند بسرعت و کاملا ارزان تولید شود. لابراتوار ساندیا هم‌اکنون به‌دنبال یک کمپانی خصوصی برای شراکت در این پروژه و کامل کردن مراحل تست نمونه اولیه گلوله هدایت شونده به‌منظور تجاری کردن آن است.

تست کامپیوتری این طرح از طریق شبیه‌سازها، ساخت و امتحان نمونه اولیه آن با موفقیت انجام شده است. در نوک این گلوله 10 سانتی‌متری از یک سنسور نوری برای تشخیص پرتو لیزری روی هدف استفاده شده است. حسگر اطلاعات در​یافتی را برای کنترل و هدایت گلوله به مینی‌کامپیوتری ارسال می‌کند که دارای الگوریتم مخصوصی در یک واحد پردازش 8 بیتی برای فرمان دادن به محرک‌های الکترومغناطیسی است. این محرک‌ها مسوولیت هدایت باله‌های کوچکی را به عهده دارند که مسیر گلوله را به سمت هدف تنظیم می‌کنند. معمولا گلوله‌ها از تفنگ‌هایی شلیک می‌شوند که دارای شیار یا خان هستند. خان باعث چرخیدن گلوله هنگام شلیک و در نتیجه حرکت مستقیم به سمت هدف می‌شود. برای این‌که گلوله بتواند در حین پرواز علاوه بر حرکت مستقیم به سمت هدف در صورت نیاز، تغییر مسیر هم بدهد دیگر نمی‌توان از خان در لوله تفنگ استفاده کرد.

گلوله جدید در نتیجه طراحی آیرودینامیکی پایدار آن و به خاطر وجود مرکز ثقل در جلوی گلوله و باله‌های کوچکی در انتهای آن​، می‌تواند بدون چرخش دور خودش و مثل یک دارت به سمت هدف پرواز کند. مدلسازی دینامیکی کامپیوتری نشان می‌دهد​ این طراحی می‌تواند ​ به پیشرفت زیادی در دقت تیراندازی منجر شود. شبیه‌سازی‌های کامپیوتری حاکی از آن است که در شرایط واقعی یک گلوله معمولی با 9 متر خطا به هدفی که حدود 5/1 کیلومتر از آن فاصله دارد، اصابت می‌کند؛ اما این موضوع در مورد گلوله جدید تنها 20 سانتی‌متر است.