بازگشت کشتی آزاد به روزهای اوج

تیم ملی کشتی آزاد ایران از رقابت‌های جهانی 2007 سیر نزولی در پیش گرفته بود و در المپیک 2008 پکن یکی از ضعیف‌ترین نتایج تاریخ خود را با تک نشان برنز مراد محمدی به ثبت رساند، گرچه در سال‌های 2009 و 2010 در رده‌های سوم و چهارم جهان ایستاد، اما اهل فن بخوبی می‌دانند که کسب این عناوین نتیجه اقتدار تیمی نبود. با این حال در جهانی استانبول به دلیل در پیش بودن بازی‌های المپیک که به گواه کارشناسان بالاترین سطح رقابت‌های جهانی محسوب می‌شود، نتایج غافلگیرکننده و در واقع دلگرم‌کننده‌‌‌ای حاصل آمد. در استانبول 3 کشتی‌گیر ما به فینال راه یافتند و تیم ایران با 4 مدال و تنها با اختلاف 2 امتیاز سکوی قهرمانی را به روس‌ها واگذار کرد تا بارقه‌های امید در دل علاقه‌مندان بار دیگر ظاهر شود.

در پس این موفقیت دلایل بسیاری نهفته است. در نگاه اول نکته‌ای که نمی‌توان آن را نادیده گرفت این‌که جهش کشتی فرنگی در سال‌های اخیر و با هدایت مربی موفقی به نام محمد بنا که از او به عنوان معمار موفقیت کشتی فرنگی نام برده می‌شود، رقابت و انگیزه سالم و بسیار بالایی را بین او و غلامرضا محمدی، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایجاد کرد. تا این مربی جوان با بهره‌گیری ‌از همه توان و تجربیاتش و استفاده از دیدگاه کارشناسان یک بار دیگر پرچم کشتی آزاد ایران را در رقابت‌های جهانی به اهتزاز درآورده و در راه قهرمانی روسیه قدرت بلامنازع کشتی جهان را تهدید کند. با وجود این مسابقات جهانی استانبول همان طور که پایان راه کشتی آزاد نیست، نباید پنداشت که آغاز راه این رشته است. قطعا کادرفنی با کنار هم قراردادن نتایج سال‌های گذشته و عملکرد وزن به وزن تیم ملی می‌تواند به انتخاب‌هایی درست و منطقی‌تر از تیم فعلی دست یابد تا در میدان بزرگ المپیک بار دیگر کشتی آزاد بزرگی کند. به هر حال صرف نظر از علل و عواملی که موفقیت در جهانی استانبول را رقم زد، نگاهی می‌اندازیم به عملکرد 7 آزادکار ایران در این رقابت‌ها.

آخرین باری که کشتی آزاد در سبک وزن موفق به کسب مدال در رقابت‌های جهانی شد سال 2001 بود، جایی که بابک نورزاد اولین و البته آخرین مدال جهانی خود را که نقره بود به دست آورد. در این ده سال هیچ‌گاه سبک وزن‌های دیگری چون تقی داداشی و حسن رحیمی نتوانستند به مدال جهانی دست یابند. نکته جالب توجه از سال 2009 تا امروز این بود که غلامرضا محمدی دارنده 4 مدال جهانی در سبک وزن نتوانسته بود در مقام سرمربی تیم ملی این طلسم را بشکند، اما حسن رحیمی پس از آن‌که در رقابت‌های جام‌جهانی و حتی آسیایی در 2 سال گذشته نتوانست پاسخی به اعتماد مربیان بدهد، سرانجام در استانبول توانست با کسب مدال برنز خودی نشان داده و کمی از فشار انتقاداتی که متوجه خودش و کادرفنی بود، بکاهد. گرچه این مدال رحیمی امید را در دل کادرفنی تیم ملی زنده کرد، اما قطعا المپیک لندن میدان دیگری است و باید تلاش کرد نقاط ضعف این کشتی‌گیر را که حالا با این مدال در صف اول مدعیان پوشیدن دوبنده تیم ملی در المپیک است، به حداقل رساند.

حریفان: رحیمی در این رقابت‌ها تنها مقابل ولیکوف، کشتی‌گیر با تجربه بلغاری مغلوب شد و در شرایطی حریفانی از رومانی، کره شمالی، بلاروس، گرجستان و آمریکا را مغلوب کرد که کیونگ ایل از کره شمالی دارنده مدال طلای جهانی 2009 بود.

تیم ایران پس از چندین سال در رقابت‌های جهانی بدون مرادمحمدی کشتی‌گیر 4 مداله خود به میدان رفت و طبیعی بود که نمی‌شد به این زودی از مصطفی آقاجانی جوان توقع داشت جا پای بزرگان این وزن بگذارد. آقاجانی که پیش از این در رقابت‌های مختلف توان خود را به رخ کادرفنی کشیده بود، می‌تواند از ناکامی در استانبول به عنوان یک تجربه ارزشمند بهره ببرد تا همچنان صاحب دوبنده تیم ملی باقی بماند.

حریفان: آقاجانی حریف هندی را شکست داد و با مغلوب شدن مقابل ژوماگازیف قهرمان سال 2011 آسیا از قزاقستان حذف شد.

مدال طلای مقتدرانه مهدی تقوی، نماینده وزن سوم ایران در جهانی 2009 دانمارک نوید تولد یک ستاره را در کشتی ایران داد. اما این ستاره نوظهور پس از جهانی دانمارک با افت فاحشی مواجه شد و در جهانی روسیه، بازی‌های آسیایی گوانگجو و جام جهانی نتوانست نیمی از توان خود را نشان دهد. با این حال او همچنان‌که وعده داده بود در استانبول به خود آمد و با شکست دادن همه حریفان طراز اولش بر مدال طلا بوسه زد. نکته جالب توجه در قهرمانی دوباره مهدی تقوی این‌که در تک جدال رو در روی آزادکاران ایران و روسیه در این رقابت‌ها، این مهدی تقوی بود که بر حریف روسش غلبه کرد تا ارزش مدال طلایش را دوچندان کند. به هر ترتیب کادرفنی تیم ملی و خود تقوی در استانبول به خوبی دریافتند که کشتی ایران می‌تواند روی مدال المپیک این وزن حساب کند.

حریفان: تقوی با برتری مقابل حریفانی از مقدونیه، قرقیزستان، بلاروس، آدام باتریوف روس، لوپز کوبایی و یومیتسو ژاپنی بر سکوی نخست ایستاد.

صادق گودرزی چهره جوانی که در سال 2009 به خوبی جواب اعتماد مربیان تیم ملی را با کسب مدال نقره داد و در جهانی 2010 روسیه هم بر سکوی سوم جهان ایستاد، در استانبول هم به دیدار نهایی راه یافت تا خود را به عنوان یک پای ثابت کسب مدال برای تیم ایران مطرح کند. با این حال این کشتی‌گیر مستعد یک قدم تا کسب مدال طلای جهان و اثبات سیطره‌اش بر وزن 74 کیلو فاصله دارد و دوگانگی در کشتی‌های فینال و ماقبل فینال او خود گواه این مدعاست. به اعتراف کادرفنی، گودرزی برای تبدیل شدن به کشتی‌گیر شماره یک جهان در این وزن، هیچ چیز کم ندارد و باید قدر چنین سرمایه‌ای را دانست.

حریفان: گودرزی بر کشتی‌گیران گینه بیسائو،مولداوی، بلاروس، گرجستان و قزاقستان چیره شد و در فینال مغلوب جردن باروس آمریکایی شد تا به مدال نقره قناعت کند.

علیرضا گودرزی، کشتی‌گیر جوانی که با غلبه بر تمامی رقیبان داخلی‌اش از جمله جمال میرزایی، احسان لشگری و احسان امینی صاحب دوبنده تیم ملی شد، در این رقابت‌ها با کسب 3 پیروزی نشان داد که به لحاظ روحی خیلی خوب خود را برای حضور در نخستین تجربه جهانی آماده کرده بود. گودرزی گرچه در گروه شانس مجدد نیز نتوانست سهمیه المپیک کسب کند، اما به هر حال با توجه به وجود چند کشتی‌گیر تقریبا همسطح در این وزن، می‌توان همچنان به آینده امیدوار بود و این‌که پس از سال‌ها طلسم ناکامی در این وزن هم شکسته شود.

حریفان: کشتی‌گیران ونزوئلا، آلمان و بلغارستان مقابل گودرزی شکست خوردند، اما نماینده ایران در این وزن مغلوب حریفانی از آذربایجان و آمریکا شد تا هفتم شود.

کسب مدال طلای رضا یزدانی در وزن ششم گرچه در نوع خود غیر منتظره می‌نمود، اما کشتی‌گیری که برای اولین بار در این وزن در رقابت‌های جهانی روی تشک رفت، پیش از این در وزن 84 کیلو توان خود را نشان داده بود. یزدانی در استانبول مثل همیشه جسور و جنگنده ظاهر شد و با ارائه کشتی‌های دیدنی بر همه حریفانش غلبه کرد تا به طلای ارزشمند دست باید. هرچند به هیچ‌وجه نمی‌خواهیم و نباید ارزش این مدال یزدانی را زیر سوال ببریم، اما هم خود این کشتی‌گیر و هم کادرفنی بخوبی از نقش قرعه در کسب این مدال واقفند. گرچه قرعه هم جزئی از کشتی است و قرار نیست همیشه به ضرر ما باشد، اما به هر حال مدال طلای این وزن در حالی عاید ایران شد که یزدانی با بزرگان شاخص این وزن همچون گاتسالوف روس، تیگی‌اف آذربایجانی و گوگشیلیدزه گرجستانی رو در رو نشد و قدر مسلم این کشتی‌گیر توانمند ایران برای درخشش در المپیک لندن باید حواسش به این مدعیان صاحب نام هم باشد.

حریفان: پس از استراحت در دور اول، یزدانی در دورهای بعد با غلبه بر حریفانی از اسپانیا، مجارستان، بلاروس، نیجریه و ترکیه بر سکوی قهرمانی ایستاد.

فردین معصومی کشتی‌گیر با تجربه و عنوان‌دار ایران در سنگین وزن که خیلی دیر چهره شد، در جهانی استانبول تنها یک دور روی تشک حاضر شد و با شکستی زودهنگام کادرفنی را غافلگیر کرد. به هر حال با توجه به شرایط سنی این کشتی‌گیر، کادرفنی تیم ملی بار دیگر دریافت که باید در این وزن به دنبال گمشده و کشتی‌گیر جوانی باشند که بتوانند روی او تکیه کنند. هر چند برای المپیک لندن خیلی دیر شده است، اما به هر حال جوانگرایی در این وزن اجتناب ناپذیر بوده و در این زمینه باید فکری کرد.

1ـ روسیه 43 امتیاز

2ـ ایران 41 امتیاز

3ـ آمریکا 38 امتیاز

4ـ آذربایجان 37 امتیاز

5ـ گرجستان 34 امتیاز

6 ـ قزاقستان 29 امتیاز

7ـ ژاپن 23 امتیاز

8 ـ بلاروس 22 امتیاز

9ـ بلغارستان 15 امتیاز

10ـ ترکیه 13 امتیاز

امید توفیقی‌ /‌ گروه ورزش