«هاسه‌به» یک کاپیتان کارساز بود

ژاپن در پیکارهای جام جهانی 2010 در آفریقای جنوبی به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید تا برای اولین بار در زمان برگزاری این پیکارها در نقطه‌ای بجز خاک این کشور (منظور جام جهانی 2002 است که به میزبانی مشترک ژاپن و کره جنوبی برگزار شد)‌ در چنین مرحله‌ای حاضر باشد. بر این اساس ژاپن از بدو ورود به قطر و گام نهادن به پانزدهمین جام ملت‌های قاره کهن به چشم یک مدعی جدی و از شانس‌داران اصلی نگریسته می‌شد. این تیم در مرحله گروهی و سپس یک‌چهارم نهایی در برابر قطر میزبان تجهیز شده رقابت‌ها طوری بازی کرد و نتیجه گرفت که باعث تایید و تصدیق باورهای فوق شد. البته ژاپن ارزش‌هایی هم داشت و از آن جمله بود تساوی دشوار یک ـ یک با اردن در دیدار نخست با گلزنی در وقت تلف شده و برد خفیف و جانکاه 2 ـ 3 در برابر قطر در مرحله یک‌چهارم نهایی که باز با گلزنی در دقایق آخر حاصل آمد، اما اتفاق دوم بیشتر در جهت تایید قدرت و پایداری سامورایی‌ها بود. ژاپنی‌ها در شرایطی به این پیروزی رسیدند که بر اثر اخراج یکی از بازیکنان خود از دقیقه 62 به بعد 10 نفره شده و تا 22 دقیقه به پایان وقت با حساب یک ـ 2 از میزبان عقب بودند. با این حال «هاسه‌به» می‌گوید ژاپنی‌ها چه در آن مسابقه و چه در سایر دیدارهای خود ثابت کردند که تنها سلاحشان فن و ظرافت و مهارت‌های تکنیکی نیست و آنقدر توان و استقامت دارند که می‌توانند حتی در روزهای بسیار سخت فوق‌الذکر جان سالم به در ببرند و از سلاح‌های فیزیکی هم بهره ببرند و «هاسه‌به» به عنوان نماد آن تیم مقاوم می‌گوید: «به ما فشار فیزیکی و روحی زیادی در قطر وارد شد، اما خوشبختانه توانستیم آن را دفع کنیم و سرپا بمانیم. شاید تصور شود که مشکلات ما از توقعات زیادی برمی‌خاست که از ما در این پیکارها وجود داشت، اما ما با آگاهی قبلی از چنین مساله‌ای به دوحه آمده بودیم، می‌دانستیم چه چیزی در انتظار ما است و چه باید انجام بدهیم. هریک از نفرات تیم ما به مسوولیت‌های فردی و گروهی‌اش واقف بود و می‌دانست چه چیزی از او طلب می‌شود و در همان راستا و برای تامین همان موارد حرکت و فعالیت می‌کرد.