حال شبکه نمایش خانگی خوش نیست

راه‌حل این بود که خود این موسسات، به جای پرداخت رقم‌های کلان برای تهیه فیلم‌های سینمایی، دست‌به‌کار ساختن فیلم‌های ارزان ویدئویی شوند. به این ترتیب جریان تولید فیلم‌های ویدئویی به راه افتاد و تقریبا هر هفته خبر ساخت یک فیلم به گوش می‌رسید. در این فاصله، سالن‌های سینمایی در سال جاری چندان تماشاگر انبوهی نداشتند و آمار فروش فیلم‌ها، رقم پایین‌تری را نسبت به سال قبل نشان می‌داد.

از این‌رو بهای رایت فیلم‌های سینمایی نیز پایین آمد و کمتر شنیده شد که فیلمی با ارقام بالای 200 یا 300 میلیون تومان، در اختیار موسسات نمایش خانگی قرار گیرد. به رونق افتادن صنعت ساخت فیلم‌های ویدئویی از یک‌سو و از رونق افتادن فیلم‌های سینمایی و پایین آمدن قیمت رایت آنها از سوی دیگر، عملا صاحبان موسسات نمایش خانگی را به این فکر انداخت که طبق سیاست خودکفایی حرکت کنند. در این میان ارشاد برای حفظ منافع سینمای ایران و در حمایت از فیلم‌ها، قانونی را وضع کرد که برمبنای آن هر موسسه‌ای باید سالانه چند فیلم سینمایی ایرانی را خریداری و عرضه کند، در غیر این صورت مجوز فعالیتش باطل می‌شود. با این حال هنوز هم وضعیت به حال سابق برنگشته و استقبال خوبی از فیلم‌های ایرانی نمی‌شود.

اما خبر می‌رسد که رواج دوباره قاچاق سی‌دی در شهرستان‌ها، وضعیت صنعت نمایش خانگی را بشدت به خطر انداخته است. باوجود تشکیل گروهی متشکل از اتحادیه تهیه‌کنندگان خانه سینما و انجمن ویدئو رسانه در مقابله با پدیده قاچاق سی‌دی در چند سال گذشته، اما مدتی است که این سیاست راهبردی و تعیین‌کننده فراموش شده و بار دیگر سوداگران با کپی غیرمجاز محصولاتی مانند «قهوه تلخ» شرایط را نگران‌کننده کرده‌اند. در حال حاضر درددل اکثر مدیران موسسات ویدئویی، عدم برخورد قانونی با معضل قاچاق است و هشدار می‌دهند که اگر وضعیت به این منوال پیش رود، امکان ورشکستگی این موسسات وجود دارد.