جام‌جهانی ، سنگ محک فوتبال ایران

رسول خطیبی ، مهاجم 31 ساله جدید باشگاه تراکتورسازی تبریز در ادامه این جمله خود به «جام‌جم» گفت: صحنه‌ای که در آن موقعیت باز کردن دروازه این تیم بزرگ اروپایی را در جام‌جهانی آلمان پیدا کردم همواره برایم خاطره‌ای هم تلخ و هم شیرین است. خیلی‌ها فقط گل نشدن آن توپ را به عنوان خاطره‌ای به یاد می‌آورند، در حالی که ساختن چنین موقعیتی روی دروازه تیمی مثل پرتغال و با آن همه ستاره بزرگش، واقعا افتخاری برای فوتبال ما بود.

متاسفانه حتی هنگام گزارش بازی هم هیچ‌کس کوچک‌ترین نامی از یحیی گل‌محمدی نبرد که آن پاس طلایی قطری ده‌ها متری را برای من ساخت. او با یک تک ضرب بلند، 9 بازیکن حرفه‌ای فوتبال دنیا را حذف کرد! من هم در استارت خود، مدافع بزرگی چون کار والیو را 5 متر عقب انداختم، ولی توپ روی پای چپم افتاد تا در حالی که دروازه‌بان هم تسلیم شده بود، ضربه‌ام از بغل دیرک عبور کند. مطمئن باشید اگر آن توپ روی پای راستم قرار می‌گرفت، هیچ جای انتقادی باقی نمی‌گذاشتم. به هر حال وقتی می‌بینم چگونه تیمی مثل پرتغال براحتی 7 بار دروازه کره شمالی را باز می‌کند و این نماینده آسیا هیچ حرفی در مقابلش ندارد، مردم بهتر می‌توانند عیار فوتبال ملی خودمان را پیدا کنند. خطیبی در پاسخ به این‌که آیا تیم ‌ملی در جام جهانی گذشته توانی بالاتر از کسب نتایج خود را نداشت؟ گفت: با وجود آن‌که شخصا برانکو را از لحاظ فنی و شخصیتی، خیلی قبول دارم ولی معتقدم در روزهای جام‌جهانی به خاطر اختلافاتی که به وجود آمده بود او تمرکز لازم را نداشت و نمی‌توانست ارنج تیمش را پیدا کند. به عنوان نمونه او در خط حمله دقایقی از من، برخی وقت‌ها از آرش برهانی، گاهی از هاشمیان و برخی مواقع از معدنچی استفاده می‌کرد. معتقدم اگر برانکو به ارنجی ایده‌آل می‌رسید، ایران نتایج بهتری کسب می‌کرد.

خطیبی با اشاره به پایان قراردادش با تیم گسترش‌فولاد تبریز، گفت: با توجه به این‌که در لیگ دسته اول بازی کرده‌ام و انتقال من به تیم جدید، از سهمیه بازیکنان لیگ برتری آن تیم کم نمی‌کند، استقلال، پرسپولیس، تراکتورسازی و شهرداری تبریز خواهان حضورم شدند، ‌ضمن این که تیم گسترش‌فولاد هم خواهان تمدید قرارداد بود. بنابراین در اولین فرصت با مالک باشگاه که وثوق و احترام زیادی برایش قائل هستم صحبت کردم و آنچه در جمعبندی به آن رسیدیم را انجام دادم.

خطیبی در پاسخ به این‌که چرا پس از همکاری با گسترش فولاد، با باشگاه تراکتورسازی ادامه همکاری می‌دهید؟ گفت: پرسپولیس و تراکتورسازی اولویت‌های اصلی‌ام بودند. البته برخی فکر می‌کنند در تعیین تیم جدید خود به درآمد مالی بیشتر یا دریافت بازوبند کاپیتانی توجه داشتم در حالی که واقعا معتقدم همه چیز پول نیست. در مورد بازوبند هم، این مسوولان و مربیان هر ‌تیمی هستند که باید تصمیم‌گیری کنند نه بازیکنان. بعد از سرپرستی جمشید خطیبی در تراکتورسازی، گزینه نخست من بازی در تراکتورسازی و سپس پرسپولیس شد. جام ملت‌های آسیا، پیش‌روی فوتبال ما قرار دارد و معتقدم اگر در لیگ دسته اول باقی می‌ماندم، هرچقدر هم خوب بازی می‌کردم به تیم ملی دعوت نمی‌شدم. در حالی که اگر در تیمی پرطرفدار به میدان بروم و بازی‌های درخوری ارائه کنم به تیم ملی هم دعوت می‌شوم.

خطیبی در پایان با اشاره به چالشی که بین او و هوشنگ نصیرزاده در رسانه‌ها ایجاد شده بود، گفت: این مشکل، تنها براساس یک سوءتفاهم شکل گرفته بود و خوشبختانه بسرعت رفع شد. او از دوستان من است و هیچ وقت اجازه بی‌احترامی به نصیرزاده یا دیگر کارشناسان زبده را  به خود نمی‌دهم.