آمریکا تنها قدرت جهان نبود

کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه سابق آمریکا، در گفتگو با پایگاه اینترنتی دی تسایت آلمان، گفت: ما باید به طور مرتب و پیاپی با دیگر قدرت‌ها همکاری و فعالیت داشته باشیم.

رایس افزود: به شوروی سابق در دوران "دو قطبی بودن" فکر کنید. ما اجازه نداریم و نباید اشتباه احمقانه‌ای هم چون شوروی سابق انجام دهیم.

وی گفت: این که از به عهده گرفتن مسوولیت در برابربقیه جهان سر باز زنیم و این که نتوانیم بودجه خود را منظم کرده و قرض‌ها و بدهی‌های خود را کاهش دهیم، بخشی از اشتباهات ما است.

رایس گفت: در دهه‌های 50 و 60 شوروی سابق حرف اول را می‌زد. بعد از آن اروپا و ژاپن به عنوان قدرت‌های برتر مطرح شدند، اکنون نیز چین و هند این نقش را عهده‌دار شده‌اند.

وزیر امور خارجه‌ سابق آمریکا در پاسخ به این سوال که آیا هند و چین می‌توانند آمریکا را کنار بزنند یا نه، گفت:‌ فکر نمی‌کنم این طور باشد چرا که قدرت و میزان تاثیرگذاری تنها با اقتصاد ارتباط ندارد، بلکه علاوه بر این با قدرت نظامی،‌ وزنه‌های دیپلماتیک و یا نفوذ فرهنگی نیز در رابطه است.

رایس افزود: چین حتی اگر پیشرفت‌های چشم‌گیری انجام دهد، هم چون سابق کشور فقیری است و اقتصاد سنتی این کشور مبتنی بر تولید جمعی است.

رایس که استاد دانشگاه استنفورد است، در پاسخ به این سوال که آیا چین نیز می‌تواند استنفوردی برای خود تاسیس کند، گفت: چینی‌ها تلاش می‌کنند که چنین کاری را انجام دهند، اما سوالی که مطرح است این است که آیا چین قادر به ایجاد شرایط برای تاسیس استنفورد است یا نه.

وی هم چنین در خصوص این مساله که موج جدید ادبیات افول آمریکا به علت نارضایتی‌هایی بود که از دوران بوش به جا ماند، گفت: اگر فرض کنیم که موج جدید ادبیات افول آمریکا به علت اقدامات بوش و به علت آن است که سیاست وی بیشتر مبتنی بر خشونت بود تا سیاست جمعی در حالی که اوباما عکس این سیاست را اتخاذ کرده است، باید بگوییم چنین مشکلی طی دو یا سه سال از بین نخواهد رفت، اما بر عکس این موضوع نیز صادق است. اگر عراق عملا به اولین کشور دموکراتیک در دنیای اعراب تبدیل شود، در مورد دوران بوش و از دست رفتن مشروعیت وی به گونه‌ای دیگر قضاوت می‌شود.

وزیر امور خارجه آمریکا هم چنین در پاسخ به این سوال که آمریکا چه چیزی دارد که چین فاقد آن است، گفت: چین هیچ ایده‌ پیشنهادی در خصوص "ایده آزادی"، دموکراسی و پیشرفت در جذب شدن در جهان را ندارد. چین منافع ملی خود را دنبال می‌کند و به نظر نمی‌رسد که قادر به اتخاذ سیاست مسوولیت پذیری در سطح جهانی باشد و یا در نهاد‌های بین‌المللی سرمایه‌گذاری کند.

ایسنا