بابا جان! زلف بر باد مده

شاعران کلاسیک حجت را بر ما تمام کرده و در طی قرون بسیاری که شعر می‌گفته‌اند، از «قطران تبریزی» گرفته تا «طغرل احراری» و حافظ و سعدی خودمان، آنقدر در محسنات گیسوی افشان، طره‌های پیچان و کمند چرخان زلف، شعر سروده‌اند که جایی برای شک در میزان بالای اهمیت مو در زندگی اجتماعی و عاطفی آدم‌ها باقی نگذاشته‌اند.

کافی است تفالی به دیوان حافظ بزنید و مثلا در شعری بخوانید: «دی گله‌ای ز طره اش کردم و از سر فسوس/ گفت که این سیاه کج گوش به من نمی‌کند»، می‌بینید که شاعر با «گیسو»، ارتباط انسانی برقرار کرده و شکایتش را نزد «صاحب زلف» برده است. ضمن این‌که قضیه به این سادگی نیست و دنیایی ایهام و ارائه‌های ادبی دیگر در همین یک بیت پنهان شده است. ارتباطاتی از این دست، میان «مو» و شاعر را در ابیات کلاسیک بسیاری می‌توانیم ببینیم.

فارغ از قضیه شعر و شاعری و اهمیت ادبی «مو»، تاثیر این عضو! که به نسبت سایر بخش‌های بدن رشد نسبتا سریعی هم دارد، بر زیبایی چهره قابل چشم پوشی نیست. با این‌که کچلی‌های خود خواسته که با تیغ‌های اصلاح و ماشین‌های سر تراشی انجام می‌شود، به بخشی از صنعت مد و آرایش مو تبدیل شده است، هنوز هم آنهایی که مو دارند احتمال زیبا شدنشان بیشتر است.

قدیمی‌های خودمان، مخصوصا در زمان خواستگاری به موی سر دختران دم‌بخت بسیار اهمیت می‌دادند و داشتن موهای پرپشت و بلند در موفقیت عروس و خانواده‌اش در جلب رضایت خانواده داماد یک امتیاز مثبت به حساب می‌آمد.

همدم شما از کودکی تا پیری

اما مو از کودکی تا پیری مسیر طولانی را طی می‌کند و تجربه‌های زیادی را از سر می‌گذراند. در نوزادی و بچگی، تا قبل از آغاز دبستان، خیال همه موها از بابت سلامت و مراقبت راحت است. پدر و مادری وجود دارند که نمی‌گذارند گرد و غبار کوچه بر موهای بچه‌شان بنشیند.

با این‌که با ورود بچه‌ها به دنیای بیرون از خانواده، احتمال نشستن غبار بر سر و صورت و حتی امحاء و احشاء بچه‌ها بسیار بالاست اما نکته‌ای که پدر و مادرها نمی‌دانند، تاثیر کثیفی‌های موقت بر تقویت موهاست. تمیز نگه داشتن همیشگی موها، مقاومت آنها را در مقابل آسیب‌هایی که بر مو محتمل است، کم می‌کند و شکنندگی‌شان را بالا می‌برد.

زلف و قیچی

آرایشگاه‌های زنانه که نوع مردانه‌اش را اصطلاحا سلمانی می‌گویند، علاوه بر همه کارهای دیگری که بر روی پوست، مو و ناخن انجام می‌دهند، مهم‌ترین وظیفه و کارکردشان کوتاه کردن موهاست. اصلی‌ترین مشتری این مغازه‌ها هم نوجوان‌ها و جوان‌ها هستند که هنوز زیبایی مو برایشان اهمیت دارد.

کوتاه کردن مو یک کار تخصصی است. آدم‌های زیادی هستند که آرایشگرهای مخصوص دارند و موهایشان را به قیچی هرکس و ناکسی نمی‌سپرند. البته این آدم‌ها علاوه بر آرایشگر مخصوص مقام، منصب، پول و پله، شهرت و چیزهایی از این دست هم دارند.

اما آرایشگاه‌های معمولی برای آدم‌های معمولی‌تر خدمات خوبی را ارائه می‌کنند. شما می‌توانید مدل مویی که مد نظرتان است را به آرایشگر بگویید و اگر اسمش را بلد نبودید برایش شرح بدهید و او یک دسته موی همان شکلی تحویلتان بدهد. با این‌که همه ما تجربه‌های ناموفق آرایشگاهی داشته‌ایم و گاهی مجبور شده‌ایم موهای به فنا رفته‌مان را برای ماه‌ها تحمل کنیم، بالاخره توانسته‌ایم آرایشگر مخصوص موهایمان را پیدا کنیم و با قیمتی مناسب‌تر از فلان آدم مشهور، به موی دلخواهمان برسیم.

آرایشگاه‌های زنانه اما پول بیشتری برای کوتاهی مو از شما می‌خواهند. به هر حال زیبایی زن به موهایش است و این را در هزار کتاب و شعر و مثل هم گفته‌اند و جای شک و شبهه نیست.

معمولا برای کوتاه کردن موهای یک سر زنانه باید از پنج هزار تومان تا بیست هزار تومان بپردازید. بسته به این‌که در آرایشگاهی در شمال تهران منتظر نوبت نشسته‌اید یا جایی در حوالی میدان انقلاب، شوش ویا تهرانپارس.

کچل کردن هم مدل بی‌مویی است که انجامش فقط برای مردهایی که اسکلت جمجمه‌شان فرم خوبی دارد، مناسب است در غیر این صورت برای درمان کچلی طبیعی‌تان فکر دیگری بکنید.

با این‌که کلاه گیس‌ها سال‌های زیادی است درمان درد سرهای بی مو است، اما کاشتن مو راه تازه‌ای است که چند سالی هست به داد آنهایی رسیده که در جوانی از لذت زیبایی مو بی‌بهره شده‌اند. در این روش کاملا پیشرفته پزشکی، موهای بخش دیگری از بدن، که ترجیحا بهتر است از همان عضو مشابه باشد، با همه مخلفات ریشه‌ای‌اش، برداشته شده و در بخش‌های خالی‌تر کاشته می‌شوند. پزشکان ادعا می‌کنند اگر پس از عمل مراقبت بیشتری از این بخش موهایتان بکنید، بقایشان تضمین شده است.

با این‌که پیر شدن طراوت موها را هم با خودش می‌برد و مشتی موی سفید بی رمق به جا می‌گذارد، اما یک واقعیت علمی می‌گوید موها می‌توانند همچنان شاد و سرحال، شما را تا سنین پیری هم همراهی کنند. البته اگر در جوانی با شامپوها و تقویت‌کننده‌های ترجیحا گیاهی، حسابی بهشان رسیده و تر و خشکشان کرده باشید.

محدثه مومنی