بنگلادش، مارگیرها را آموزش می‌دهد

این برنامه پس از انجام گسترده ترین تحقیقات در باره مارگزیدگی در این کشور است.

طبق این تحقیقات  که بانک جهانی هزینه آن را تامین کرده است  هر سال حدود 700 هزار نفر در بنگلادش دچار مارگزیدگی می‌شوند و از این عده حدود 6000 نفر بر اثر سم مار جان خود را از دست می‌دهند.

مارگزیدگی پس از غرق شدن، بیشترین قربانیان مرگ‌های غیرطبیعی را در بنگلادش دارد.

اغلب کسانی که مار آنان را نیش می‌زند توسط شفابخش‌های سنتی و مارگیرها مداوا می‌شوند و به همین دلیل دولت بنگلادش اکنون در صدد برآمده تکنیک‌های پزشکی را به آنان آموزش دهد.

پزشکانی که تحقیقات مورد بحث را انجام داده بودند، متوجه شدند که تنها 3 درصد مارگزیدگان به بیمارستان منتقل می‌شوند و معالجه بقیه توسط شفابخش‌های سنتی (که به آن اوجهاس می‌گویند) صورت می‌گیرد. مارگیرها و شفابخش‌های سنتی کسانی‌اند که با مار سر و کار دارند و علاوه بر معالجه قربانیان مارگزیدگی، مارها را زنده گرفته و آنها را تربیت می‌کنند و در جشن‌ها نمایش‌هایی با مارهای خود برپا می‌کنند.

روشی که این گروه برای معالجه مارگزیدگی به کار می‌برند، مورد قبول طب مدرن نیست.

به طور مثال آنها برای شفای بیمار از مکیدن محل نیش، ماساژ عضلات آسیب دیده براثر زهر مار و شریان بند، استفاده می‌کنند. بیشتر قربانیان نیش مار هنگامی‌ که در روستاها و مزارع راه می‌روند دچار مارگزیدگی می‌شوند، ولی 15 درصد قربانیان در خواب بوده‌اند که مار آنان را نیش زده است. خطرناک‌ترین موقع برای حمله مارها فصل باران‌های موسمی ‌در بنگلادش است. در این هنگام نزدیک به نیمی‌از خاک بنگلادش زیرآب می‌رود و هم انسان‌ها و هم مارها ناچار می‌شوند به زمین‌های خشک پناه ببرند.