استدلال کارشناسی یا کور؟!

انتقاد کردن ساده و راحت است، اما مهم انتقادی است که با ادله لازم همراه باشد تا شنونده احساس نکند که انتقادکننده می‌خواهد به هر قیمت حرف خود را به کرسی بنشاند، هر چند که صد البته مردم خود بهترین قاضی برای بررسی عملکردها هستند.

کد خبر: ۲۶۴۰۵۹

شاهد مثال در این روزها قضاوتی است که درباره عملکرد تیم ملی فوتبال و سرمربی کوتاه مدت آن افشین قطبی صورت می‌گیرد. این‌که گفته می‌شود هر کس دیگری به جای قطبی بود نتایجی بهتر می‌گرفت و تیم ملی این‌گونه از صعود به جام جهانی باز نمی‌ماند، حرف قابل قبولی نیست و هیچ تضمینی برای آن وجود ندارد.

هر چند شنیدن این جملات از سوی کسانی که سر رشته چندانی در فوتبال ندارند، به جایی بر نمی‌خورد اما اشکال زمانی است که این حرف‌ها را کسانی به زبان می‌آورند (مسعود معینی و خداداد عزیزی) که علی‌الاصول جامعه انتظار دارد برای هر حرف خویش استدلال لازم را داشته باشند، چه در غیر این صورت فوتبال ما از این گونه مباحث طرفی نخواهد بست.

براستی باید پرسید آیا در شرایطی که همگان نیز از آن با خبریم تیم ملی فوتبال ایران می‌توانست در دو بازی خارج از خانه و در مقابل کره شمالی و کره جنوبی پیروز شود؟ آیا در آن شرایط خاص مربی‌ای می‌توانست چنین ادعایی داشته باشد که دو کره را در پیونگ یانگ و سئول شکست می‌دهد؟

بی‌شک باید منطقی بر مسند قضاوت نشست و احساسی دست به موضعگیری نزد. باید پرسید آیا دوستان فکر می‌کنند کره شمالی آنقدر ضعیف بوده که با خوش شانسی مجوز صعود به جام جهانی را گرفته است! برای اطلاع آقایان باید عرض کنیم که همین کره شمالی در چین و در مقابل کره جنوبی نتیجه مساوی گرفت و در خانه عربستان نیز طی 90 دقیقه آنچنان خوب و منطقی بازی کرد که میزبان با تمام انگیزه‌هایش برای پیروزی و صعود به عنوان تیم دوم گروه به جام جهانی، دو فرصت صددرصدی نیز برای گشودن دروازه حریف خلق نکرد تا در طرف مقابل کره‌ای‌ها با پیاده کردن تاکتیک‌های مورد نظر خویش عربستان را اداره کرده و در پایان با گرفتن یک مساوی، صعود خود به جام جهانی را پس از 44 سال جشن بگیرند. آیا براستی می‌توان گفت که عربستان نیز ضعیف بوده است؟! عربستانی که در آزادی تیم ملی ایران را در حضور 100 هزار تماشاگر شکست داد.

متاسفانه امروز که از صعود بازمانده‌ایم، هر کس می‌تواند برای خود هزار دلیل بیاورد و دایه مهربان‌تر از مادر شود، در حالی که همه می‌دانیم در ساختار تصمیم‌گیری فوتبال با مشکل مواجه‌ایم و نمی‌خواهیم برای رسیدن به درجه‌ای از رشد و شکوفایی که غنا و پویایی تیم ملی فوتبال کشورمان را به دنبال داشته باشد، هزینه‌های لازم را پرداخت کنیم و با صبوری این فرصت را در اختیار برنامه ریزان امر قرار دهیم که جهت برون رفت از موقعیت کنونی، برای فوتبال طرحی نو در اندازند. همه نتیجه گرا شده ایم تا به صرف یک ناکامی ‌تاختن آغاز کنیم، به چه قیمتی و چه استدلالی مهم نیست. مهم این است که حرفی زده باشیم!