بعد از سلام

در ستایش «اکنون»

یک روز خیال می‌کردیم تمام دنیا همان چاردیواری خانه است و ما پادشاه بلاعزل آن. فکر می‌کردیم همه چیزهای خواستنی دنیا همین بستنی و شکلاتی است که به روش‌های مختلف تصاحبشان می‌کردیم و چه راست می‌گفتند بزرگترها وقتی قیافه شادمان را می‌دیدند که نگاه کن انگار دنیا را بهشان داده‌ای. خب دنیای ما همین‌ها بود.

کد خبر: ۲۱۱۲۵۸

اما حالا همه چیز فرق کرده است. بستنی که سهل است بعضی وقت‌ها موبایل و کامپیوتر هم جواب نمی‌دهد.
بعضی وقت‌ها انگار هیچ چیز نمی‌تواند آن چهره شادمانه را به ما برگرداند. چرا؟ دنیا سخت شده یا ما سختگیر شده‌ایم؟ خوب که نگاه کنی می‌بینی هر دوی این اتفاق‌ها افتاده است. هم دنیا سخت شده و راحت هر چیزی را در اختیار ما قرار نمی‌دهد و هم ما سختگیر شده‌ایم. سطح توقعات‌مان از دنیا، از زندگی، از خانواده، از جامعه و مهم‌تر از همه از خودمان بالا رفته است. به خاطر همین است که نمی‌دانیم چرا دیگر نمی‌شود همان جور مثل بچگی‌هایمان شادمانه باشیم. شاید بگویید این طبیعی است.

از مختصات نسل سوم بودن است و راست هم می‌گویید، اما نسل سوم بودن آیا به معنای از دست دادن شادی زندگی هم هست؟ می‌دانم یک جوان خیلی چیزها می‌خواهد. امنیت، رفاه، تفریح و از همه اینها مهم‌تر تضمینی برای آینده. این آخری خیلی مهم است، اما یک چیزی بگویم؟ خیلی وقت‌ها خیلی از ما آنقدر نگران آینده می‌شویم و آنقدر خودمان را در رویای آن غرق می‌کنیم که اصلا یادمان می‌رود بالاخره برای ساختن آن آینده رویایی باید از همین حالا شروع کرد. همین لحظه‌هایی که با غصه و اندوه سپری می‌کنیم یا به بطالت.

اصلا راستش را بخواهید یکی از اصولی ترین اصول خوشبختی اهمیت دادن به حال است. به همین اکنونی که شاید برای خیلی از شماها دارد تلخ می‌گذرد. یا شما تلخش کرده‌اید یا اجازه داده‌اید که دیگران آن را تلخ کنند. انگار دارم مثل پیرمردها حرف می‌زنم نه؟ ولی چاره‌ای نیست. بعضی وقت‌ها انگار باید سری هم به حرف‌های پیرمردها زد.

خیلی وقت‌ها باید نگاه دوباره‌ای به همین حرف‌های تکراری داشت که گرچه از فرط تکرار رسما نخ‌نما شده‌اند، ولی خب ماهیتشان که عوض نشده. همان حرف‌های اصولی و درستی هستند که همه باید بهش توجه کنیم. ولی متاسفانه ما خیلی چیزها را بیهوده خرج می‌کنیم و این حرف‌ها یکی از اینهاست. آنقدر وقت و بی‌وقت در گوشمان این حرف‌ها را تکرار کرده‌اند که حالا دیگر نسبت به شنیدنشان یا آلرژی پیدا کرده‌ایم یا بی‌تفاوت شده‌ایم، اما این دلیل نمی‌شود که کمی به فکر لحظه حال باشیم. همین اکنونی که گاهی اوقات خیلی خیلی باارزش‌تر از گذشته است.