در ‌پرتگاه ‌صاف‌ تاریکی‌

 طنزهایی که از جنسی کاملا مخالف با سام و مکس هستند؛ هم از نظر تند و تیز بودن و هم از نظر ادبیات. از اسم قسمت اول باید بفهمید با چه جور طنزی طرف هستند !

On The Rain-Slick
Precipice of Darkness

گرافیک عالی است. برای کسانی که اهل بازی سازی هستند اگر بگویم که این بازی با همان موتور پایه معروفTorque  ساخته شده شاید تعجب کنند. این موتور پایه توانایی های بالقوه بسیار زیادی دارد که طراحان استودیوی هات‌هد به خوبی از آن استفاده کرده اند. گرافیک به هیچ‌وجه خسته تان نمی کند. وقتی در مورد پنی آرکید قرار است بازی ساخته بشود، همه چیز باید حال و هوای کمیکی داشته باشد.

محیط ها سه بعدی هستند اما سبک گرافیکی کمیکی است. کاراکترها هم همان چیزهایی هستند که سال‌ها در کمیک استریپ های آنلاین پنی‌آرکید دیده بودیم. طراحی ظاهر نقش اول بازی تا حدودی دست خودتان است. انتخاب در این طراحی آنقدرها زیاد نیست، اما به هر حال اسمش این است که شما شخصیت مورد علاقه تان را طراحی می‌کنید! از آن جایی که بازی در دهه 20‌میلادی در قرن 20 رخ می دهد، تیپ و قیافه ها همه قدیمی هستند.

اگر از طرفداران پنی آرکید و دو شخصیت معروفش یعنی گیب و تیکو هستید، احتمالا خیلی دلتان می خواهد بدانید صدای این دو کاراکتر چه جوری است؟ متاسفانه در بازی هیچ کدام از دیالوگ‌ها صدا ندارند و به سبک سیاق کمیک ها، در ابرهای نقل قول نوشته می شوند. اما برای یک نواخت نشدن دیالوگ ها، با عنوان شدن هر جمله، تغییری در ظاهر شخصیت‌ها به وجود می آید که معمولا نتیجه مستقیم رد و بدل کردن شوخی های خفن پنی‌آرکیدی است. هر چند وقت یک بار بخش مهمی از داستان به صورت دمو نشان داده می شود. این دموها هم مانند کتاب های کمیک فریم به فریم هستند.

داستان پنی‌آرکید چیزی نیست که بخواهیم رویش بحث کنیم. هدف از ساخت این بازی هجو بازی های دیگر بوده و به همین دلیل ترکیبی از داستان های عجیب و غریب بازی‌های ترسناک و ماجرایی را در پنی آرکید می بینید. آدم آهنی‌های مسخره ای به شهر حمله کرده اند که شما به همراه تیکو و گیب می خواهید از هدف شان سر دربیاورید. داستان در پایان قسمت اول نیمه کاره رها نمی شود اما مطمئنا هنوز توجیه های زیادی لازم دارد.

سبک بازی نیمه ماجرایی نیمه نقش آفرینی است. مبارزه ها به صورت نوبتی طراحی شده اند و در همه حال سعی در هجو بازی های هم سبک دارند. اول هر دور یک تاس 20 وجهی مانند تاس بازی های DD ریخته می شود و برای حمله کردن باید مانند بازی های فاینال فانتزی صبر کنید تا نوبتتان بشود. سلاح قدرت مند شما چیزی نیست جز یک شن کش عادی که در طول بازی مرتبا آپگرید می‌شود. البته تیکو که سرش همیشه به خواندن کتاب گرم است یک ماشین گان و گابریل پنجه بکس دارد. همه حرکات بازی به تقلید از بازی‌ها و انیمی های ژاپنی اسم دارند. حتما به این اسامی مسخره دقت کنید که طنز جالبی در انتخاب آن ها به کار رفته و سازنده ها حسابی از خجالت اسامی ژاپنی در آمده اند!

روند مبارزه ها با اینکه نوبتی است، اما به‌هیچ‌وجه شما را خسته نمی‌‌کند. مینی‌گیم‌های زیادی را باید در طول این مبارزه ها نوبتی انجام بدهید که این موضوع باعث شده جنگ ها بسیار فعال باشند. مثلا پیش از اینکه دشمن ضربه ای به شما وارد کنند، خط سلامت آن یک درخشش کوتاه دارد. در طول این درخشش اگر کلیدSpace  را بزنید می‌توانید دفاع یا یک ضد حمله انجام بدهید. در هنگام اجرا قدرتی ها، هر کدام از سه کاراکتر اصلی مینی گیم های مخصوص به خودشان را دارند. پس از تمام شدن مبارزه ها،‌ کاراکترهای شما امتیاز تجربه کسب می کنند و به تراز بالاتر می روند. سقف ترازهای قابل دسترس در قسمت اول پنی آرکید 15 است.

شوخی های مخفی در طول مراحل زیاد هستند. هر چیزی را که دیدید رویش کلیک کنید. در هنگام انتخاب دیالوگ ها هم توصیه می کنم همه گزینه های موجود را یک بار امتحان کنید. به هر حال هدف از پنی آرکید بازی کردن اصولا خندیدن است تا تمام کردن آن. پس از تمام کردن قسمت اول این بازی سریالی، هنوز هم چیزهایی در بازی وجود دارند که باعث شوند دوباره سری به خیابان های شهر بزنید.

سید طه رسولی‌