معلم اگر به اصول کلاسداری، آگاه بوده و در تعامل با نوجوان و جوان دانشآموز، حرفی برای گفتن داشته باشد؛ به راحتی میتواند در هر فرصت و موضوعی که بخواهد، بر ذهن و عین بچهها اثر بگذارد و آنان را به سمت و سویی که مطلوب تربیت صحیح اجتماعی و فرهنگی و دینی است، راه بنماید.
مَثَل معلم، مثال خورشید است که بر همه موجودات میتابد و آثار وجودیاش، تمام عرصههای زمین را در بر میگیرد. دانشآموزان با هر تفکر و ذائقهای میبایست در جریان کسب علم و معرفت و تحصیل فنون زندگی؛ بخشی از حیات فکری، اخلاقی و مادی و معنوی خویش را مرهون آموزههای معلم بدانند و این مهم، جز با استعانت از ذات اقدس اله و توسل به ذوات مقدس اهل بیت عصمت(س) و تعمیق و تقویت باورهای توحیدی و تلاش پیگیر و بیوقفه علمی و پرداختن به ارتقاء جنبههای مختلف رفتار حرفهای و فهم دنیای جوانی و اکتساب و بهروزرسانی معلومات متناسب با عصر جدید و در یک کلام، به معنای اخص کلمه «معلمانه» اندیشیدن و زیستن، تحقق نمییابد.
آن وقت است که این بیت شعر زیبا و پرمعنا، در سلوک معلمان عزیز تعبیر میشود:
شاخ خشک و تر قرین آفتاب
آفتاب از این دو کی دارد حجاب