گویندگی رادیو؛ شیوه های کلاسیک و ساختارشکنی جوان ها
آیا نسل جوان گویندگان رادیو با شیوه های اجرایی جدید خود توانسته اند در جذب مخاطبان موثر باشند.
کد خبر: ۱۲۶۳۱۲
شکل اجرای برخی از گویندگان جوان در میان اهالی رادیو طیف وسیعی از نظرات مخالف و موافق را با خود همراه کرده است به طوری که بسیاری از برنامه سازان / نسل قدیم معتقدند که گویندگان جوان با بدعتی که گذاشته اند حرمت رسانه را زیر سوال می برند و در مقابل بسیاری از برنامه سازان جوان اذعان می کنند که اتفاقا ساختارشکنی و ایجاد طرحهای نو توسط آنها در اقبال دوباره مردم به رادیو سهیم بوده است.
فرهنگ جولایی که شنونده های رادیو از سالهاپیش نام او را به عنوان تهیه کننده در رادیو بسیار شنیده اند در این باره معتقد است که: «غیر از من بسیاری دیگر از رادیویی های نسل قدیم این شیوه هایی اجرایی را نمی پسندند چون رسانه ای مثل رادیو که برایش سالها زحمت کشیده اند و بزرگان فرهنگ و هنر در آن کار می کرده اند شان و آبرویی دارد که باید پاس نگه داشته شود.
به گفته وی ، برخی از جوان ترهای رادیو به بهانه ایجاد طرح نو و ابتکار از لحن و زبان استفاده می کنند که علاوه بر زیر سوال بردن زبان معیار، حرمت میکروفن را نیز می شکنند. به عقیده جولایی این گروه از گویندگان جوان گاهی اوقات حتی برخلاف میل باطنی خود و بنابر خواست برنامه ساز از این لحن استفاده می کنند و به نظر من این قضیه هم از آنجا نشات می گیرد که در برخی از برنامه های رادیو مسوولیت محتوایی برنامه به عهده تهیه کننده نیست و سردبیران هم اگر چه قلم و تفکر خوبی داشته باشند به دلیل عدم تجربه کافی در زمینه برنامه سازی ملاحظات رسانه ای نمی شناسند و گوینده را به سمتی هدایت می کنند که به شکل نه چندان دلچسب به گونه ای صحبت کند که گویی در یک جمع سه یا چهار نفری قرار گرفته است.
شیرین حسن پور، تهیه کننده جوان رادیو نیز با درباره لحن و نوع برخورد صمیمی دوستان جوانش در رادیو با مخاطبان می گوید: ما به ملاحظات رسانه مقید هستیم و به شیوه های بزرگتران خود در رادیو احترام می گذاریم اما معتقدیم با اجرای صمیمی گوینده ها شان رسانه خدشه دار نمی شود، چون یک مجری بازیگر توانمند این قابلیت را دارد که عین رعایت ادب و حرمت رسانه و شنونده فضای طنز و مفرح ایجاد کند.
به عقیده شیرین حسن پور وقت آن رسیده از فرم اجرای کلاسیک رادیو فاصله بگیریم و با شیوه های جدیدتر با مخاطب ارتباط برقرار کنیم به گونه ای که شنونده جوان رادیو بتواند با گوینده هم نسل خود همذات پنداری کند. گوینده ای که توانایی دارد در فضاهای مختلف فرم صدایش را تغییر بدهد و آنجا که لازم است حکم بازیگر را داشته باشد در جذب مخاطب رادیو موثر است.
توانایی در بازیگری به معنی این نیست که گوینده حتما بازیگر باشد بلکه بتواند قبلا در یک برنامه 2ساعته با لحن های متفاوت برنامه اش را از حالت اجرای یکنواخت و بی روح خارج کند که البته همه اینها به نوع برنامه هم بستگی دارد.
ولیکن حسن پور هم از شیوه اجرای برخی از همکارانش در رادیو اظهار ناخرسندی می کند و می گوید:گاهی اوقات مثلا در ماشین به یک برنامه رادیویی گوش می کنم لحن و نوع اجرای مجری باعث می شود شرمنده شوم از این که بگویم در رادیو کار می کنم ، اما این تعداد و شکل اجرایشان در رادیو حداقل است.
حسن پور اضافه می کند که مجری های جوان توانایی اجرای برنامه های خبری را دارند، اما چون بهشان تلقین کرده اند که فقط در فضاهای طنز موفق هستند، نمی خواهند مدل های دیگر را تجربه کنند.
فریبرز گلبن نماینده نسل قدیم رادیوست که هم با جوانترها و هم با هم نسلانش کار می کند. این تهیه کننده رادیو بشدت بر این باور است که باید به جوان ها میدان داد و اجازه داد کارشان را بکنند.
او می گوید: ما هم وقتی وارد رادیو شدیم طرح و شیوه جدید داشتیم که بزرگترانمان مخالف یا موافق ما بودند. وی از گوینده های جوان به عنوان «مجری بازیگر» یاد می کند و اضافه می کند این جوان ها سنت ها را شکسته اند، ساختارشکنی کرده اند و این نوع اجرا در واقع یک سبک است.
حرمت میکروفن و رسانه توسط این جوان ها نادیده گرفته نمی شود و کارشان را بلد هستند چون مطالعات به روز دارند واتفاقا به دلیل این که از شکل اجراهای قدیم خارج شده اند، مردم به رادیو اقبال دوباره پیدا کرده اند.
گلبن نیز درباره آن دسته از گویندگان جوانی که شکل اجرای سبک یا تقلید از دیگران را سر لوحه خود قرار داده اند، می گوید: مطمئن باشید این گروه رهگذران رادیو هستند و خیلی زود از دور خارج می شوند و در نهایت کسانی در رادیو ماندگار می شوند که مورد اقبال مردم بوده اند و از خود خلاقیت بروز داده اند.