مهدویت در رادیو؛ روایت انتظار، امید و مسئولیت اجتماعی

جام جم آنلاین - موضوع مهدویت در رادیو می‌تواند فراتر از یک بحث صرفاً اعتقادی، به روایتی امیدآفرین، تربیتی و اجتماعی برای مخاطبان تبدیل شود؛ روایتی که مفهوم انتظار را با مسئولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی و تلاش برای ساختن آینده پیوند می‌دهد.

شرمینه جمشیدی، نویسنده رادیو پیام، با تأکید بر ظرفیت‌های رسانه رادیو برای پرداختن به موضوع مهدویت، این آموزه را یکی از عمیق‌ترین و امیدبخش‌ترین مفاهیم دینی در فرهنگ اسلامی دانست.

او گفت: مهدویت آموزه‌ای معنوی و اخلاقی است که بر باور به حضور امامی زنده، ناظر و هدایتگر استوار است و می‌تواند سرچشمه‌ای برای پویایی، مسئولیت‌پذیری، عدالت‌خواهی و امید به آینده‌ای روشن باشد.

جمشیدی افزود: پرداختن به مهدویت در رسانه‌ای مانند رادیو می‌تواند روحی تازه در جان مخاطبان بدمد و آنان را به سوی معنا، آرامش و حرکت سوق دهد.

ظرفیت ویژه رادیو برای روایت مهدویت

این نویسنده با اشاره به ویژگی‌های رسانه رادیو اظهار کرد: رادیو بیش از هر چیز بر صدا، تخیل و احساس تکیه دارد و به همین دلیل استفاده از زبان شاعرانه، روایت‌های کوتاه، موسیقی متناسب و فضاهای صوتی اثرگذار می‌تواند مفاهیم مهدوی را برای شنونده ملموس‌تر و عمیق‌تر کند.

به گفته جمشیدی، قصه و نمایش، گفت‌وگو، نریشن، روایت و تجربه‌های زیسته مردم از جمله قالب‌هایی هستند که می‌توانند در برنامه‌سازی رادیویی با موضوع مهدویت مورد استفاده قرار گیرند و میان مخاطب و مفاهیم مهدوی ارتباطی عاطفی و واقعی ایجاد کنند.

او ادامه داد: موضوع مهدویت در یک برنامه رادیویی می‌تواند به شکل یک جریان زنده، امیدبخش، تربیتی و اجتماعی در زندگی امروز مخاطب مطرح شود؛ رویکردی که می‌تواند جذابیت و اثرگذاری برنامه را افزایش دهد.

از برنامه‌های اعتقادی تا روایت‌های امیدآفرین

جمشیدی با اشاره به تولید برنامه‌های مختلف در شبکه‌های رادیویی گفت: در سال‌های اخیر با تلاش همکاران رادیو، برنامه‌های متنوعی در حوزه‌های اعتقادی و معرفتی، فردی و اخلاقی، اجتماعی، امیدآفرین، روانی، تاریخی، فرهنگی، هنری و رسانه‌ای تولید و پخش شده است.

این برنامه‌ها ظرفیت آن را دارند که مفاهیم مرتبط با مهدویت را از زوایای مختلف برای مخاطب روایت کنند و میان آموزه‌های دینی و زندگی روزمره پیوند برقرار سازند.

انتظار؛ سکون یا حرکت؟

نویسنده رادیو پیام در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به فضای این روزها و یاد شهدای ایران، از مفهوم انتظار فعال سخن گفت؛ مفهومی که در آن انتظار نه به معنای دست روی دست گذاشتن، بلکه به معنای آمادگی، تلاش و حرکت است.

جمشیدی در این زمینه یادآور شد که شهید مورد اشاره او، نمونه‌ای از قرائت فعال از انتظار بود؛ رویکردی که انتظار را در عرصه‌های سیاست، جهاد، فرهنگ، مقاومت، علم، عدالت‌خواهی و تربیت نسل مؤمن معنا می‌کرد.

او در پایان به این تعبیر اشاره کرد:

«انتظار حرکت است؛ انتظار سکون نیست؛ انتظار رها کردن و نشستن برای اینکه کار به خودی خود صورت بگیرد، نیست. انتظار حرکت است. انتظار آمادگی است.»