چرا شهامت استعفا دادن نداریم؟

حرف‌هایی کلیشه‌ای که مشخص بود حرف‌های خود نعمتی نیست. با این حال او آنقدر دل بزرگی داشت که بگوید: «اشتباه کردم، مقصر خودم بودم.» نعمتی این حرف‌ها را زد و آن طور که از شواهد پیدا بود با سرمربی تیم هم هماهنگی‌های لازم انجام شده بود تا او هم گوشه‌ای از کار را بگیرد و بخشی از تقصیرات را به جان بخرد! جالب اینجاست در این بین کسانی که خودشان را مبرا از اشتباه می‌دانند، رئیس فدراسیون و سرپرست تیم هستند.

کسانی که باید نقش اساسی در این زمینه را بازی کنند؛ بخصوص سرپرست تیم که اصلا معلوم نیست چرا زمان را اشتباه کرده است؟ آیا او وظیفه‌ای غیر از این دارد؟

در شرایطی که زهرا نعمتی و «پارک» سرمربی تیم ملی شهامت به گردن گرفتن این خطای بزرگ را داشته‌اند، شعبانی بهار و سرپرست فدراسیون با وقاحت هرچه تمام‌تر مربی و ورزشکار را مقصر می‌دانند. در هر جای جهان اگر این اتفاق می‌افتاد بی‌هیچ درنگی مسئولان فدراسیون آن کشور استعفا می‌‌کردند. مثل کشور ژاپن. وقتی خبر رسید که بسکتبالیست‌های ژاپنی به دلیل مشکلات غیراخلاقی از اندونزی اخراج شده‌اند بلافاصله رئیس فدراسیون آنها هم استعفا کرد. عقیده او این است که اگر درایت او بود آنها هرگز به خودشان اجازه نمی‌دانند تا چنین افتضاحی را در بازی‌های آسیایی رقم بزنند. اما در ایران، رئیس فدراسیون می‌گوید از خود ورزشکار سوال کنید! شهامت استعفا کردن را داشته باشید لطفا.

مرتضی رضائی

خبرنگار اعزامی جام‌جم به جاکارتا