داریوش اسدزاده هر کاری را نمی‌پذیرد

اسدزاده در خصوص گرایش خود به کتاب‌نویسی بیان کرد: من کتاب‌های زیادی در حوزه‌های تئاتر، سینما، ادبیات، مذهب و... می‌خواندم و همان‌ها باعث شد روی یک‌سری از موضوعات متمرکز شوم و به دنبال پژوهش در خصوص آنها بروم. همین حالا هم زندگی من در کتابخانه می‌گذرد و معمولا تا چهار صبح در کتابخانه مشغول مطالعه هستم. اتفاقاتی را دیده‌ام که می‌تواند برای مردم ایران جالب باشد. می‌توانم درباره طهران قدیم و جمعیت 300 هزار نفری آن بنویسم که اکنون برای کسی قابل تصور نیست. زمانی بالاتر از لاله‌زار بیابان بود و دور شهر پر از خندق. من خندق‌های دور شهر را یادم می‌آید، تئاتر آن زمان را به خاطر دارم و همه چیز را به چشم دیده‌ام. بنابراین می‌توانم بر اساس دیده‌های خودم در خصوص تاریخ طهران قدیم بنویسم، نه بر اساس شنیده‌هایی که ممکن است برخی از آنها درست نباشد.