افول قدرت نتیجه راهبرد دخالت

بر این اساس در سال 2020 شاهد هستیم که هر 73 روز یا نهایت هر سه ماه، تولید علم دو برابر می‌شود در حالی که از 1900 تا 1950، 50 سال طول کشید تا علم دو برابر شود.

لذا با در نظر گرفتن اعداد و آمار باید گفت کشورهایی مثل آمریکا که دارای زیرساخت‌های علمی و اقتصادی بودند با این روند قطعا عقب خواهند ماند و همانطور که جهان روز به روز جلوتر می‌رود و علم ثانیه به ثانیه پیشرفت می‌کند از قدرت آنها نیزکاسته خواهد شد. لذا با درنظر گرفتن شرایط جهانی می‌بینیم که ابرقدرت‌های اقتصادی در آسیا مثل ژاپن، چین، سنگاپور، ویتنام و هند در حال رشد هستند و البته ایران نیز هر چند از نظر اقتصادی کمتر ولی در حوزه نظامی برای خود ادعایی پیدا کرده است.

با در نظر گرفتن شرایط و نگاهی به منطقه خاورمیانه و آسیا می‌توان دریافت که قدرت‌های بزرگی مثل آمریکا که روزی حرفی برای گفتن داشته و دنیا روی حرفشان حساب باز می‌کرد روز به روز در حال تضعیف یا کاهش قدرت هستند و به همین دلیل دیگر نمی‌توانند در دنیا تعیین تکلیف نمایند. البته فراموش نکنیم که آمریکایی‌ها برای به دست آوردن موقعیتشان موجودی مثل داعش را به وجود آوردند که همین موجود الان برایشان تعیین تکلیف می‌کند.

این راهبرد البته همانطور که تاثیر منفی در اقتصاد منطقه گذاشته قطعا در اقتصاد آمریکا هم تاثیر گذار بوده است. آمریکا با حضور نظامی نتوانسته همه را تسلیم خود کند و حضور نظامی در کشورهای کوچک نیز اقتداری برای ایالات متحده به همراه نداشته است. هر چند یمن کشور کوچکی است که از لحاظ بودجه نظامی و اقتصادی با آمریکا قابل مقایسه نیست ولی همین کشور کوچک زیربار ظلم آمریکا با همراهی عربستان نرفته است، لذا هرچه روز به روز کشورها متحدتر ‌شوند، قدرت‌های بزرگ قدرتشان را در عرصه‌های نظامی اجتماعی اقتصادی و سیاسی از دست خواهند داد.

به‌طور کلی می‌توان گفت کشوری که دخالت در امور سایر کشورها را جزو اولویت‌های خود می‌داند و با زور اسلحه قصد نفوذ در منطقه را دارد و حتی گروه‌های تروریستی مثل داعش را به وجود می‌آورد باید بداند که با اسلحه، حمایت‌های مالی و پول نفت کشورها نمی‌تواند قدرت از دست رفته خود را بازیابد چرا که این روش‌های نخ‌نما روز به روز بر افول قدرت آمریکا در حوزه اقتصادی و نظامی اثرگذار خواهد بود.

دکتر رحیم زارع / عضو کمیسیون اقتصادی مجلس