بسیاری از تئاترهای موفق، ایرانی است

این روزها تئاتر شش و بش در تماشاخانه سنگلج اجرا می‌شود. درباره این نمایش صحبت کنید.

نمایش شش و بش نوشته محمد چرمشیر است که از 10 تیر در تالار سنگلج اجرا رفته و تا 8 مرداد روی صحنه است. اولین بار این نمایش در هفدهمین جشنواره آیینی سنتی روی صحنه رفت و بعد ده ماه اجرای عمومی شده است. این تئاتر در بستر نمایش‌های ایرانی اتفاق می‌افتد؛ همان‌طور که در سنگلج این‌گونه آثار اجرا می‌شود.

نمایش فضایی کمدی دارد؟

نمایش کمدی است. فضایی که دارد برگرفته از کمدی اشتباهات است. آقای چرمشیر توانسته با نگاهی به سنت‌های نمایشنامه‌نویسی ایرانی، نمایشنامه‌ای بنویسد که الزاما از قواعد نمایش‌های ایرانی تبعیت نمی‌کند. یعنی یک ساختار نزدیک به تئاترهای کلاسیک غربی در گونه‌های کمدی را خواهید دید، اما در بستر ایرانی. همین به ویژگی اثر کمک کرده است.

درباره ویژگی‌های نمایش‌های ایرانی صحبت کردید. یعنی مخاطب در این نمایش یک کار روحوضی می‌بیند؟

12 بازیگر در نمایش حضور دارند که اغلب تیپ‌های مختلف دارند. مخاطب تیپ‌هایی نزدیک به نمایش روحوضی مثل سیاه یا حاجی یا زن‌حاجی را در این اثر احساس می‌کند اما به هیچ وجه الزاما این تیپ‌ها حضور ندارند. به همین دلیل مخاطب احساس می‌کند چقدر این تیپ‌ها حضور دارند اما در عین حال نمایش هویت مستقل خودش را هم دارد. همان‌طور که گفتم نمایش به‌لحاظ نگارشی در ساختاری نوشته شده که براساس اشتباهات پیش می‌رود. نمایش پر از صحنه‌هایی است که موقعیت‌های مختلف کمدی را رقم می‌زند. مثلا وقتی یک لباس جابه‌جا می‌شود افراد دچار سوءتفاهم می‌شوند.

در سال‌های اخیر شاهد بودیم برخی مخاطبان خاص، نمایشنامه‌های ترجمه و نمایش‌های غربی را ترجیح می‌دهند و کارهای ایرانی را نمی‌پسندند. شما در مقام کارگردان این اثر، ظرفیت نمایش‌های ایرانی را به چه شکل ارزیابی می‌کنید؟

سلایق مختلفی وجود دارد و با اضافه شدن تولیدات نمایش ایرانی، گونه‌ها و شکل‌های تئاتری نویی پدید می‌آید. در جایی مثل سنگلج که بعد از انقلاب شکل ایرانی به خود گرفت، مخاطب می‌داند با چه جنس کارهایی در این تماشاخانه سروکار دارد. اما آنچه مهم است این‌که نمایش دارای یک درجه کیفیت باشد. همین الان بسیاری از نمایش‌هایی که موفق بوده، ایرانی است و تماشاگر هم از آن استقبال کرده است. حداقل آمار این را می‌گوید. به هرحال تنوع سلیقه وجود دارد و مهم این است که تماشاگر بتواند اثر را به لحاظ کیفی بپسندد. برای من اهمیت دارد در کنار کیفیت، اثرم دارای محتوا هم باشد. در شش و بش قرار نیست متن خیلی پیچیده باشد و ما با محتوای فلسفی و پیچیده روبه‌رو نیستیم. نمایش، قصه دو خانواده را مطرح می‌کند که سال‌هاست سر یک مغازه با هم درگیرند و این اختلافات ادامه پیدا می‌کند. اما به دلیل علاقه‌ای که میان دختر و پسر این دو خانواده به‌وجود می‌آید، اختلافات کم کم تغییر چهره می‌دهد. این نمایش در مذمت سوءتفاهم‌ها و قضاوت‌های عجولانه است. این‌که سوءتفاهمات کوچک چطور تبعات بزرگ‌تری پدید می‌آورد. سعی کردیم جوری کار را اجرا کنیم که هم مخاطبان عام کار را دوست داشته باشند و هم با جذابیت‌های فنی سعی کردیم مخاطبان تخصصی و جدی را جذب کنیم.

استقبال مخاطبان تاکنون از این نمایش چطور بوده است؟

هنوز نتوانسته ایده‌آل‌های ما را برآورده کند. براساس ظرفیتی که در سنگلج انتظار داشتیم استقبال نبوده اما به لحاظ آماری قابل قبول بوده است. این‌که می‌گویم به لحاظ آماری، منظورم تولیدات بالا و پراکندگی در تئاتر و حضور چهره‌هاست که نقش مهمی در گیشه دارند. ما از چهره‌ها استفاده نکردیم. اما با وجود این راضی هستیم. بازیگران ما از چهره‌های شناخته شده سینمایی و تلویزیونی نیستند، اما تئاتری هستند.