تلویزیون از یک آزمون دیگر سربلند بیرون آمد

ایام نوروز امسال به دلیل تقارن ایام عید با اربعین و آخرین روزهای ماه صفر ، تلویزیون آزمون دشوار و مشکل تری را پیش رو داشت.

کد خبر: ۹۲۲۲۱

از یک سو باید برنامه های شاد و مفرحی به مناسبت تعطیلات و عید نوروز پخش می شد و از سوی دیگر همزمانی با ایام سوگواری امام حسین (ع) نوع دیگری از برنامه را برای پخش اقتضاء می کرد. دکتر محمد علی الستی قبل از این که درباره نحوه عملکرد تلویزیون در این باره نظر بدهد ، موقعیت پیش آمده در نوروز امسال را تشریح می کند. به عقیده این مدرس سینما از آنجا که این روزها به ایام عزاداری نزدیک به سوگ نزدیک نیست ، لزومی هم ندارد که روی جنبه های ناراحت کننده و گریه و زاری آن تاکید شود و بسیار بهتر است که به مسائل مختلفی مثل پاسداشت نقش اجتماعی آنها و ابعاد مختلف آن پرداخته شود. همان طور که نوروز هم مفهومی ضد آن ندارد و به معنای جشن و شادی و خوشگذرانی نیست . الستی می گوید: این دو مناسبت مفاهیم تاریخی و ملی مشترکی دارند که در مناسبت پیش آمده فرصت خوبی برای پرداختن به آنها پیش آمده بود و خوشبختانه صداوسیما توانست در این روزها بخش مهمی از آن را پوشش بدهد.تنها نکته قابل اشاره به نظر الستی پخش آهنگهای ساز و دهل و سرنای مخصوص عید در یک آگهی و عرض تسلیت گوینده درست بعد از آن است . یا نمونه دیگر اظهار شادی و خنده مجریانی است که با پیراهن مشکی برنامه ویژه سال تحویل را اجرا می کردند.جمال شورجه هم در این باره می گوید: به نظر من این تقارن به حدی نبود که برای پخش برنامه ها مشکل ایجاد کند ولی به هرحال تا جایی که فرصت کردم برنامه ها را نگاه کنم ، چیز زایدی ندیدم که این رعایت تناسب بین این دو مناسبت را به هم بزند و تا حدود زیادی حق مطلب رعایت شده بود. این کارگردان در عین حال از پخش مستمر و همیشگی فیلمهای امریکایی اظهار نگرانی می کند و می گوید: اوایل انقلاب سیاست بر این بود که فیلمهای امریکایی اصلا در سینما هم پخش نشود ولی الان می بینیم که این فیلمها از رسانه ای مثل تلویزیون که مخاطب بیشتر و فراگیرتری دارد پخش می شود حتی به نظر می رسد که شبکه های مختلف برای پخش این فیلمها با هم مسابقه گذاشته اند. در موارد دیگر هم شاهد پخش فیلمهای هندی هستیم که بدل دست چندم فیلمهای امریکایی است و بسیار آبکی تر و مبتذل تر از آنهاست . شورجه که همچنان به عنوان مشاور در پروژه سریال حضرت یوسف حضور دارد ، عدم پیگیری سیاست های ثابت و اصولی و منطبق با فرهنگ ما را مشکل این فرآیند ذکر می کند و ادامه می دهد: باید در انتخاب و خرید فیلمها دقت بیشتری به خرج داد. در کشورهای دیگر هم فیلمهای خوبی پیدا می شود که با اصول و موازین کشور ما همخوانی بیشتری دارند. این مساله در درازمدت به سینما لطمه می زند.وی در ادامه با اشاره به اصول برنامه سازی روتین و مناسبتی اضافه می کند که تلویزیون باید برای مناسبت های مختلف تدابیر بهتری بیندیشد و برنامه ریزی کند که علاوه بر برنامه های ایام سوگواری ، چطور به مناسبت های شاد ، شادی و نشاط را هم به خانه ها منتقل کند: تلویزیون باید برای حل این مشکل با سیاست بیشتری جلو برود تا این ضعف را هرچه سریع تر از بین ببرد و با دستی پرتر جلوی مخاطبانش حاضر شود.