وزیر اصلا فوتبالی نیست!

تعامل با هر رشته ورزشی بخصوص فوتبال، شناخت و عرفان خاص خودش را می‌خواهد. شما در هر تشکیلاتی می‌توانید زشتی‌هایی پیدا کنید، اما این نگاه شماست که مشخص می‌کند سفید می‌بینید یا سیاه. بعضی‌ها اصلا دوست ندارند چیزی را سفید ببینند. مشکل اصلی مسئول ورزش ما هم دقیقا همین است.

او اصلا قرابتی با فوتبال ندارد. درست برعکس ما که کارمان از شیفتگی و عاشقی گذشته و معتاد فوتبال شده‌ایم. ما برای این ورزش غصه می‌خوریم، در غمش اشک می‌ریزیم، تا مرز سکته می‌رویم و کلا دغدغه فوتبال داریم، اما این آقا اصلا دغدغه فوتبال ندارد. نگاهی به برخوردهای ایشان با فوتبال، تصمیم‌ها و انتخاب‌هایش بیندازید تا مشخص شود چگونه به فوتبال نگاه می‌کند. همه انتخاب‌های ایشان در فوتبال با مشکل مواجه شده است.

آنها همه با چالش مواجه‌اند. چون اصولا انتخاب آنها درست نبوده. ببینید چقدر تلاش کرد کی‌روش را از تیم ملی جدا کند. ایشان اصولا نمی‌تواند با فوتبال ارتباط برقرار کند که این کارها را می‌کند. به یاد بیاورید آقای وزیر برای واگذاری دو تیم پرطرفدار و پرافتخار فوتبال ایران چه تصمیمی گرفت. یک قهرمان کشتی را مامور این کار کرد. چرا؟ چون اصلا نمی‌تواند مانند یک فوتبالی، بامحبت به فوتبال نگاه کند. فوتبال خیلی زود عاشق می‌کند. فرقی هم نمی‌کند در زمین خاکی عاشقش شوی یا در کوچه یا در زمین چمن. وقتی عاشق شوی، دغدغه پیدا می‌کنی، اما مشکل اینجاست که آقایان اصلا دغدغه فوتبال ندارند.

امیر عابدینی - کارشناس فوتبال