او در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان درباره شخصیتی که در این مجموعه بازی میکند، گفته است: در واقع «سپهر» یک شخصیت خیلی رها و معلق است که کمتر فکر میکند و هیچ تمرکزی روی کارهایش ندارد. در حقیقت این نقش، کاریکاتوری از آدمهایی است که در این دنیا و جامعه امروز خیلی با هیجان زندگی میکنند. سپهر در لحظه شاد میشود، صبح عاشق میشود و شب فارغ و حتی به ذهنش هم نمیرسد و فراموش میکند. خود من به شخصه عاشق دنیای فانتزی و کمدی هستم. تا جایی که در همه آثار کارگردانی و نویسندگیام در تئاتر «مادوتا»، جدای از فضای فانتزی و گروتسک نبودم و نیستم و برعکس در تمام سریالهایی که به من پیشنهاد شد و بازی کردم نقشهایم جدی بود. او درباره ویژگیهای این برنامه طنز هم گفته است: وقتی یک سریال کمدی ساخته میشود، بارها تمرین میشود و یک مخاطب یک دوربین ثابت دارد، ولی ما در اینجا ابتدا با دکوری عظیم و لوکیشنی بزرگ مواجه هستیم و چند دوربین که از اطراف تمام اجراها را در لحظه ضبط میکنند، 300 تا 400 نفر تماشاگر داخل استودیو هستند و از همه سختتر آن سوی دوربینها و خارج از فضای استودیو مردم به عنوان مخاطبان اصلی ما پای گیرندهها نشستهاند و ما مهمان خانههایشان هستیم.
حالا شما فکر کنید با این همه تمرینهای فشرده ناگهان خانمها و آقایانی بیایند و بگویند کار کپی است، ضعیف کار شده و تمام زحمات و سختیها را از بین ببرند. باید بگویم هر خانم و آقایی که ما را نقد میکند، هر موقع توانستند در این صحنه و با این شرایطی که گفتم کار کنند آن موقع خیلی مرد هستند و حرفشان قبول است.
او درباره نوع همکاریاش با بازیگران دیگر هم خاطرنشان کرده است: روزهای اولی که برای تمرین دورخوانی و ضبط نمایش میرفتیم به سیامک گفتم برای بهتر شدن بازیهایم و رسیدن به تعریفی درست از بازی طنز تلویزیونی، سریال و فیلمهای خارجی و تولیدات باستر کیتون را میبینم. سیامک گفت: « کمدی در همه جای دنیا فرق دارد. کمدی آمیخته با فرهنگ بومی هر کشور است.
هر اتفاق فانتزی که در فرانسه رخ میدهد، شاید برای ساکنان آن منطقه جذاب، اما برای مخاطب ایرانی جذابیتی نداشته باشد، به همین دلیل کمدی و ریشه طنز را در هر کشور باید بومی و مختص همان فرهنگ و مردم نگاه کرد.» این حرف سیامک خیلی عجیب بود و بسیار از آن درس گرفتم و پیش رفتم.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....